Skip to content →

Category: ΣΤΗΛΕΣ

Η πουπουλένια εξομολόγηση – Νάνος Βαλαωρίτης

ΟΜΙΚΡΟΝ Και ξαφνικά ο άνθρωπος που μου μιλούσε έγινε ένα μυρμήγκι μπαίνοντας σε μυρμηγκοφωλιά πολύ μελάνι έτρεξε άφθονο σαν Νιαγάρας ποιήματα ξαναγράφτηκαν με άμμο από τη θάλασσα φιλιά ταχυδρομήθηκαν μες στα κουτιά τ’ ανέμου ο χρόνος ο πραγματευτής μπροστά σε κάθε πόρτα το βλέπουν και το βλέπεσθαι αφέθηκαν ελεύθερα να…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η πουπουλένια εξομολόγηση – Νάνος Βαλαωρίτης

Leave a Comment

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Πέτρος Θεοτοκάτος

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Στα “φτερά του έρωτα” είναι η σκηνή που τρώει στο κεφάλι τη ρομφαία ο πρωταγωνιστής και ξεκινάει το ταξίδι της ανακάλυψης του άλλου εγώ. Χαμογελαστός και ενθουσιώδης!! -Γιατί αποδημούν τα πουλιά; Για να…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Πέτρος Θεοτοκάτος

Leave a Comment

Ο Άνθρωπος Καλαμπόκι – Δημήτρης Σωτάκης

«Παρ’ όλα αυτά, είμαι σίγουρος ότι και εμείς κατά βάθος είμαστε έντομα, δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε από το να σέρνουμε τα σώματά μας σε δυο τετραγωνικά μέτρα, μέχρι να αφήσουμε μια μέρα το κουφάρι μας σε μια γωνιά, άψυχο και παγωμένο. Μαζευόμαστε όλοι μαζί και γλείφουμε τις πληγές…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ο Άνθρωπος Καλαμπόκι – Δημήτρης Σωτάκης

Leave a Comment

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Δημήτρης Βαβλιάρας

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή;  Επειδή μόλις διάβασα την ερώτηση μου ήρθε στο νου μου ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη θα παραθέσω την πρώτη μου σκέψη προσπερνώντας την σκηνή της ταινίας! “Και να που φτάσαμε εδώ Χωρίς αποσκευές…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Δημήτρης Βαβλιάρας

Leave a Comment

Οι κεραίες της εποχής μου – Ανταίος Χρυσοστομίδης

«Παρά το γεγονός ότι σήμερα οι νέοι συγγραφείς δεν πιστεύουν στην στρατευμένη λογοτεχνία, μολονότι θεωρούν ξεπερασμένο να πιστεύεις κανείς ότι μπορείς να αλλάξεις την Ιστορία με ένα βιβλίο και θεωρούν ότι η λογοτεχνία πρέπει να είναι μόνο ψυχαγωγία, εγώ εξακολουθώ να έχω διαφορετική άποψη. Η λογοτεχνία είναι κάτι περισσότερο από…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Οι κεραίες της εποχής μου – Ανταίος Χρυσοστομίδης

Leave a Comment

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Γρηγόρης Κλιούμης

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Fiddler On The Roof – If I Were A Rich Man ειδικά το φινάλε!!! -Γιατί αποδημούν τα πουλιά; Δεν αποδημούν όλα τα πουλιά, τα πιο επίμονα μένουν και παλεύουν. -Αν σου έλεγαν πως…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Γρηγόρης Κλιούμης

Leave a Comment

Ποιήματα εν όλω – Κ. Π. Καβάφης

Μιας και η Αθήνα έχει γεμίσει με στιχάκια από τον Καβάφη, είπα και εγώ να αναρτήσω 3 ποιήματα του από την πολύ ωραία ποιητική συλλογή που έχουν φτιάξει οι “Μοντέρνοι καιροί”.  Διαβάστε & έπειτα διαδώστε την ποίηση όσο μπορείτε, έτσι κι αλλιώς είναι το καταφύγιο που φθονούμε… ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ποιήματα εν όλω – Κ. Π. Καβάφης

Leave a Comment

Αλτσχάιμερ Trance – Στέργια Κάββαλου

«Εμπιστεύσου και λίγο το πρόσωπο. Άσ’το να δείχνει και όχι μόνο να φαίνεται. Σταμάτα να κοιτάς τις αυτιστικές σου φωτογραφίες που δείχνουν εσένα σε καθρέφτη. Όμορφη. Σταμάτα να παίρνεις τη δύναμη που σου λείπει από την ίδια σου τη σάρκα για να βγάλεις ίσα τη μέρα. Πήγαινε παρακάτω. Η ηδονή…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Αλτσχάιμερ Trance – Στέργια Κάββαλου

Leave a Comment

Χαμογέλα, ρε… Τι σου ζητάνε; – Χρόνης Μίσσιος

Δύο αποσπάσματα από το ομώνυμο βιβλίο. Ποιά ζωή, ρε καρντάσια; Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία.  Τουλάχιστον μ’ αυτήν την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξανά υπάρξουμε ποτέ. Και μείς τι την κάνουμε, ρε αντί να την ζήσουμε; Τι την κάνουμε; Τη σέρνουμε…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Χαμογέλα, ρε… Τι σου ζητάνε; – Χρόνης Μίσσιος

Leave a Comment

Η λογοτεχνία που πληγώναμε – Γιώργος Ευθυμίου

Ανάθεμα κι αν καταλάβαινα τι συνέβαινε με όλους αυτούς τους αυτοαποκαλούμενους ποιητές και πεζογράφους της γενιάς μου. Έλλειψη ταλέντου; Έλλειψη αντίληψης της εποχής; Μαϊντανοί κάθε είδους βαυκαλίζονταν με την επιθυμία να δουν τον εαυτό τους τυπωμένο σε παχύ χαρτί. Έτσι, εμπιστευόντουσαν τα γραπτά τους σε εκδοτικούς οίκους, σε οποιονδήποτε εκδοτικό…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η λογοτεχνία που πληγώναμε – Γιώργος Ευθυμίου

Leave a Comment

Διαφορά στιχουργού με ποιητή

“Η αγάπη ζει στα μικροπράγματα Ζει στα ασήμαντα και στα απλά Δωσ’ μου και άλλα τέτοια εσύ ασήμαντα Για να ζήσω εγώ σημαντικά” Στίχοι: Κοραλία Αλιφραγκή “Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς Πώς λες ψιθυριστά το “τί” και το “έ”” Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης Μιλώντας για το ίδιο πράγμα, με…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Διαφορά στιχουργού με ποιητή

Leave a Comment

Πρέπει να αποκτήσω μερικούς “νοικοκυραίους” – Σοφία Σαρρή

Πρέπει να αποκτήσω μερικούς ‘νοικοκυραίους’, και ‘απολιτικ’ και γενικώς ελληνάρες φίλους στο fb γιατί με σας τους 1,237 μικρούς Τσε και Μπακούνιν και Βιντγκενστάιν που έχω μπλέξει κάθε φορά που κάνω scroll down ρε παιδιά μου τσακίζετε το ηθικό και μου χαλάτε τη μέρα. Ο ένας με το αντιφασιστικό του…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Πρέπει να αποκτήσω μερικούς “νοικοκυραίους” – Σοφία Σαρρή

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: