Skip to content →

Category: ΚΕΙΜΕΝΑ

Η ευχή των αστεριών

Συλλαβίζεις με τα χείλη σου τα αστέρια και φοράς όλη την νύχτα στην ματιά σου πόσα άραγε να πέφτουν στην ποδιά σου πόσα άραγε να κρύβεις μες στα χέρια Σε ποια γλώσσα τους μιλάς και σου μιλάνε ποιο τραγούδι ψιθυρίζουν στο σκοτάδι αχ, να έκλεβα απ’ το χέρι σου ‘να…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η ευχή των αστεριών

Leave a Comment

Σκούρο γκρι

Ζαμπέτα ακούγαμε μαζί, στου Βύρωνα τις σκάλες και βλέπαμε τις κάντιλακ να τρέχουν σα σκιές ονείρατα και έρωτες δύο μικρές ψιχάλες σε ένα καιρό νεροποντής που γέρνει τις συκές [R] Φωνές απ’ το διάδρομο, μιλάει μια τσαγιέρα το τσάι είναι χωρίς νερό, κρύο σαν παγωτό στους συγγενείς που ήρθανε για…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Σκούρο γκρι

Leave a Comment

35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Οι άνθρωποι εστιάζουμε μόνο στο κοντινό και στο εφήμερο, παρ’ όλα αυτά, ψάχνουμε την ευτυχία, όσο πιο μακριά γίνεται! Δεν πηγαίνουμε ποτέ σε ένα μέρος που είναι δίπλα μας, μα πάντα αναζητάμε το πιο μακρινό λιμάνι, και έτσι χανόμαστε… Χρόνια ολόκληρα είχα αυτή την απορία, γιατί δεν συναντάω ποτέ στο…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> 35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Leave a Comment

#TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες

#TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες [ Συλλογή 371 μικροδιηγημάτων ] Η πρωτοποριακή συλλογή 371 μικροδιηγημάτων της Open Book κυκλοφόρησε! Κατεβάστε την εντελώς δωρεάν και μοιραστείτε την ελεύθερα. Κάπου εκεί βρίσκεται και η δικιά μου. Μπορείτε να το κάνετε από τον παρακάτω σύνδεσμο. http://www.openbook.gr/2012/03/tweet-stories.html

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> #TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες

Leave a Comment

Ο ποδηλάτης

Όλες οι βόλτες σ’ ήτανε μονόδρομες πορείες σε μια συνήθεια έχτισες ολόκληρες στιγμές κι ο λογισμός σου άρχισε να πλέκει ιστορίες πως θα μπορέσεις να κρυφτείς, στου χρόνου τις ρωγμές. Τα βράδια είχες ξεναγό φεγγάρια λυπημένα αυτά σου δείχναν διαδρομή, αυτά και γυρισμό και διάλεξες ποδήλατο που να μην έχει…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ο ποδηλάτης

Leave a Comment

Ροντέο

Οι έρωτες τρέχουν σαν άλογα δίχως τα γκέμια και εμείς προχωράμε κοιτώντας το χρώμα της χαίτης οι έρωτες φεύγουν, Σεπτέμβρη καιρό στα μελτέμια χωρίς να θυμούνται ποιος είναι στα αλήθεια δραπέτης Το κλάμα του ονείρου χαράζει τα μέσα μας βράχια τα θρύψαλα παίρνουν μορφή, αφορμή για καυγάδες τα μάτια μας…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ροντέο

Leave a Comment

Ακρότατο όριο

Με συνεπαίρνει η λαγαρή λίμνη αυτό το μεσοδιάστημα του ερέβους και του ξημερώματος, που αποπνέει ευδία αύρα. Τα λόγια μου ξεχειλίζουν και βγαίνουν χωρίς να το θέλω, κρένω στα πουλιά να με ακολουθήσουν με ένα σκοπό που εκείνη την ώρα συνθέτω. Είναι ένα αισθαντικό και καθησυχαστικό σφύριγμα, σχεδόν νανούρισμα, όπως…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ακρότατο όριο

Leave a Comment

Η ερωτική εξομολόγηση ενός Like

Θα ‘θελα τόσο πολύ να σε γνωρίσω, να μάθω που (δεν) δουλεύεις, που μένεις και πόσο χρονών είσαι. Να μάθω για ‘σένα κάθε λεπτομέρεια, τι μουσική ακούς, πια άρθρα διαβάζεις και ποιες ταινίες σου αρέσουν. Ακόμα, τις σειρές που βλέπεις στη TV και βέβαια, τους αγαπημένους σου αθλητές. Θα ‘θελα…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η ερωτική εξομολόγηση ενός Like

Leave a Comment

Η πεταλούδα που έγινε κάμπια

Στένεψε ο κόσμος, μια σελίδα και η σιωπή έγινε παράγραφος. Η ερωτική εξομολόγηση, τρεις οργασμοί και η φυγή η μόνη συμφωνία. Η γεροντική μου άνοια δε βοηθάει να θυμηθώ μα ούτε και να ξεχάσω, ένα παιδί που πνίγηκε από τα χέρια της τηλεόρασης κι ένα λαό που σώνεται στο μίζερο…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η πεταλούδα που έγινε κάμπια

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: