Skip to content →

Category: ΚΕΙΜΕΝΑ

Γιατί φωτογραφίζουμε;

Γιατί άραγε φωτογραφίζουμε; Γιατί με τόσο πάθος θέλουμε να απαθανατίσουμε την στιγμή; Αφού όλοι λένε ζήσε την στιγμή, γιατί εμείς θέλουμε την στιγμή φωτογραφία; 6 από του πιο αγαπημένους μου Έλληνες-νίδες φωτογράφους κλίθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση του τίτλου. “Γιατί όχι?” Charalampos Kydonakis (dirty harrry) flickr | site “Ίσως γιατί ο κόσμος…

One Comment

Άτιτλο

Πόσο καιρό ζεις μόνος; Πόσο καιρό σε διακατέχουν οι τύψεις; Βαρέθηκες μωρέ τη ζωή, και ακόμα δεν την έχεις ζήσει, σε νιώθω. Που είναι η πραγματική χαρά, που κρύβεται γαμώτο; Για κάποιους είναι η εστίαση των συναισθημάτων στα μύχια της ψυχής. Για κάποιους άλλους είναι απλά, η αλλαγή τραγουδιού σε…

Leave a Comment

Το σοκάκι

Μία μέθοδος υπάρχει για να μείνεις πολλές ώρες ακίνητος, να κοιτάζεις κάπου ή κάτι επίμονα. Έτσι και ο Γιώργος, αναπόφευκτα κοίταζε τις θάλασσες μέσα στα μάτια της. Είχε μείνει σταθερός και χωρίς να κουνιέται για τόση ώρα, που ούτε και αυτός το πίστευε, σχεδόν δεν έκλεινε τα βλέφαρά του. Εύκολα…

Leave a Comment

Με θέα τον ακάλυπτο

Σε ένα στενό υπόγειο χωρίς καθόλου φώτα ανάψαμε τρία κεριά να μοιάζουν βαρελότα Δίπλα απ’ το παράθυρο στο ραγισμένο τζάμι κοπήκανε τα όνειρα τα πήρε το ποτάμι Και την στιγμή του τραπεζιού του κόσμου το ρεγάλο συλλάβισα το φαγητό να μοιάζει πιο μεγάλο

Leave a Comment

Η ακινησία ενός ρολογιού

Προτρέχω, βλέπω το μέλλον, όχι δε βλέπω τίποτα. Τίποτα από ό,τι φαντάστηκα παλιά δεν έχει γίνει. Παραμόνω λίγα. Ξανασκέφτομαι, συμβαίνουν όλα. Όλα έχουν τοποθετηθεί κατάλληλα. Όλα έχουν ειπωθεί κατάλληλα. Εγώ λείπω. Περνούν, φεύγουν καταστάσεις, γυρίζει, αναποδογυρίζει ο κόσμος… όλα αυτά που έμαθα, χάνονται, εμφανίζονται σε μια στιγμή. Χρειάζεται να αποφασίσω γρήγορα, “πιο γρήγορα”. Δεν…

Leave a Comment

Κεραυνοβόλος έρωτας

Ή έρωτας με την πρώτη ματιά. Στα αλήθεια, έχει συμβεί σε κανέναν τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια; Ή μήπως είναι ένα συναίσθημα που χάνεται ολοένα στον καιρό; Αρχικά, συνέβαλε η μεγάλη έκρηξη των social media. Το 2008 μπήκε στη ζωή μας το facebook. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλα άλλαξαν…

Leave a Comment

Η ευχή των αστεριών

Συλλαβίζεις με τα χείλη σου τα αστέρια και φοράς όλη την νύχτα στην ματιά σου πόσα άραγε να πέφτουν στην ποδιά σου πόσα άραγε να κρύβεις μες στα χέρια Σε ποια γλώσσα τους μιλάς και σου μιλάνε ποιο τραγούδι ψιθυρίζουν στο σκοτάδι αχ, να έκλεβα απ’ το χέρι σου ‘να…

Leave a Comment

Σκούρο γκρι

Ζαμπέτα ακούγαμε μαζί, στου Βύρωνα τις σκάλες και βλέπαμε τις κάντιλακ να τρέχουν σα σκιές ονείρατα και έρωτες δύο μικρές ψιχάλες σε ένα καιρό νεροποντής που γέρνει τις συκές [R] Φωνές απ’ το διάδρομο, μιλάει μια τσαγιέρα το τσάι είναι χωρίς νερό, κρύο σαν παγωτό στους συγγενείς που ήρθανε για…

Leave a Comment

35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Οι άνθρωποι εστιάζουμε μόνο στο κοντινό και στο εφήμερο, παρ’ όλα αυτά, ψάχνουμε την ευτυχία, όσο πιο μακριά γίνεται! Δεν πηγαίνουμε ποτέ σε ένα μέρος που είναι δίπλα μας, μα πάντα αναζητάμε το πιο μακρινό λιμάνι, και έτσι χανόμαστε… Χρόνια ολόκληρα είχα αυτή την απορία, γιατί δεν συναντάω ποτέ στο…

Leave a Comment

#TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες

#TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες [ Συλλογή 371 μικροδιηγημάτων ] Η πρωτοποριακή συλλογή 371 μικροδιηγημάτων της Open Book κυκλοφόρησε! Κατεβάστε την εντελώς δωρεάν και μοιραστείτε την ελεύθερα. Κάπου εκεί βρίσκεται και η δικιά μου. Μπορείτε να το κάνετε από τον παρακάτω σύνδεσμο. http://www.openbook.gr/2012/03/tweet-stories.html

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: