Skip to content →

updot.gr Posts

Στα κέρατα του ταύρου

Οι στίχοι από το είκοσι ως και το δυοχιλιάδες είναι τα δάκρυα αυτών, που ‘γραφαν με ψυχή ανάρμοστοι πολιτικοί σαν αυστηρές μανάδες δεν άφηναν το αλφάβητο να μπει μες στη ζωή Το αίμα έβαψε αργά τα ποιήματα του Παύλου κι οι συγγενείς τον έδιωξαν να φύγει μακριά το Rock όμως…

Leave a Comment

Ο Άνθρωπος Καλαμπόκι – Δημήτρης Σωτάκης

«Παρ’ όλα αυτά, είμαι σίγουρος ότι και εμείς κατά βάθος είμαστε έντομα, δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε από το να σέρνουμε τα σώματά μας σε δυο τετραγωνικά μέτρα, μέχρι να αφήσουμε μια μέρα το κουφάρι μας σε μια γωνιά, άψυχο και παγωμένο. Μαζευόμαστε όλοι μαζί και γλείφουμε τις πληγές…

Leave a Comment

Όσο κυλάει η ζωή, τόσο πιο αθόρυβη γίνεται

Γιατί άραγε είμαστε τόσο ομιλητικοί μπροστά από τον υπολογιστή και πίσω από αυτόν σιωπούμε; Γιατί με τόση μανία αλλάζουμε τα στάτους μας; Τι άραγε είναι οι περίφημες “καταστάσεις”; Τα τατουάζ που θέλαμε να χαράξουμε; Οι κραυγές που δε βγάλαμε; Ή μήπως τα τραγούδια που δεν τραγουδήσαμε και δε χορέψαμε ποτέ;…

Leave a Comment

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Δημήτρης Βαβλιάρας

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή;  Επειδή μόλις διάβασα την ερώτηση μου ήρθε στο νου μου ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη θα παραθέσω την πρώτη μου σκέψη προσπερνώντας την σκηνή της ταινίας! “Και να που φτάσαμε εδώ Χωρίς αποσκευές…

Leave a Comment

Οι κεραίες της εποχής μου – Ανταίος Χρυσοστομίδης

«Παρά το γεγονός ότι σήμερα οι νέοι συγγραφείς δεν πιστεύουν στην στρατευμένη λογοτεχνία, μολονότι θεωρούν ξεπερασμένο να πιστεύεις κανείς ότι μπορείς να αλλάξεις την Ιστορία με ένα βιβλίο και θεωρούν ότι η λογοτεχνία πρέπει να είναι μόνο ψυχαγωγία, εγώ εξακολουθώ να έχω διαφορετική άποψη. Η λογοτεχνία είναι κάτι περισσότερο από…

Leave a Comment

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Γρηγόρης Κλιούμης

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Fiddler On The Roof – If I Were A Rich Man ειδικά το φινάλε!!! -Γιατί αποδημούν τα πουλιά; Δεν αποδημούν όλα τα πουλιά, τα πιο επίμονα μένουν και παλεύουν. -Αν σου έλεγαν πως…

Leave a Comment

Θολή φωτογραφία

Η θάλασσα κρεμιέται στις φωνές σ’ αυτές που για αγάπες δε μιλάνε το σώμα να νικήσουν με στιγμές τη τέρψη προσπαθούν να λησμονάνε Τα κύματα στολίζουν το λαιμό φορώντας του μια γεύση απ’ αλμύρα στα πάθη να φορέσουν φυλακτό να αποστραφούν απ’ τη κακιά τη μοίρα [R] Με εμπνεύσεις χρωματίζουν…

Leave a Comment

Ο βυσσινόκηπος

Μες στις λέξεις μου φωλιάζει ένα δέντρο μοναξιάς και το πνίγω σε ένα κύμα, που περνάει μα σου ψιθυρίζω λόγια που δεν άκουσες ποτέ και πολλά που το μυαλό σου, δε χωράει Η φωνή σου διαπερνάει τις στιγμές που δεν κρατούν και τις κάνει να φωνάζουν, με το σώμα στις…

Leave a Comment

Ποιήματα εν όλω – Κ. Π. Καβάφης

Μιας και η Αθήνα έχει γεμίσει με στιχάκια από τον Καβάφη, είπα και εγώ να αναρτήσω 3 ποιήματα του από την πολύ ωραία ποιητική συλλογή που έχουν φτιάξει οι “Μοντέρνοι καιροί”.  Διαβάστε & έπειτα διαδώστε την ποίηση όσο μπορείτε, έτσι κι αλλιώς είναι το καταφύγιο που φθονούμε… ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ…

Leave a Comment

Εισαγωγικό

Μπορεί να μοιάζει με μια κοινότυπη και ανώφελη τελεία, αλλά δεν είναι. Δεν είναι τελεία που τοποθετήθηκε για να κλείσει κάτι, ούτε για να κλειστεί κάπου, δεν εξυπηρετεί κανέναν και τίποτα, φωνάζει όπως φωνάζουν κι οι λέξεις, δεν είναι σύμβολο! Είναι απλά μια σφαίρα πάνω από τις προτάσεις, ο πιο…

Leave a Comment

Αλτσχάιμερ Trance – Στέργια Κάββαλου

«Εμπιστεύσου και λίγο το πρόσωπο. Άσ’το να δείχνει και όχι μόνο να φαίνεται. Σταμάτα να κοιτάς τις αυτιστικές σου φωτογραφίες που δείχνουν εσένα σε καθρέφτη. Όμορφη. Σταμάτα να παίρνεις τη δύναμη που σου λείπει από την ίδια σου τη σάρκα για να βγάλεις ίσα τη μέρα. Πήγαινε παρακάτω. Η ηδονή…

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: