Skip to content →

updot.gr Posts

Οι κεραίες της εποχής μου – Ανταίος Χρυσοστομίδης

«Παρά το γεγονός ότι σήμερα οι νέοι συγγραφείς δεν πιστεύουν στην στρατευμένη λογοτεχνία, μολονότι θεωρούν ξεπερασμένο να πιστεύεις κανείς ότι μπορείς να αλλάξεις την Ιστορία με ένα βιβλίο και θεωρούν ότι η λογοτεχνία πρέπει να είναι μόνο ψυχαγωγία, εγώ εξακολουθώ να έχω διαφορετική άποψη. Η λογοτεχνία είναι κάτι περισσότερο από…

Leave a Comment

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Γρηγόρης Κλιούμης

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Fiddler On The Roof – If I Were A Rich Man ειδικά το φινάλε!!! -Γιατί αποδημούν τα πουλιά; Δεν αποδημούν όλα τα πουλιά, τα πιο επίμονα μένουν και παλεύουν. -Αν σου έλεγαν πως…

Leave a Comment

Θολή φωτογραφία

Η θάλασσα κρεμιέται στις φωνές σ’ αυτές που για αγάπες δε μιλάνε το σώμα να νικήσουν με στιγμές τη τέρψη προσπαθούν να λησμονάνε Τα κύματα στολίζουν το λαιμό φορώντας του μια γεύση απ’ αλμύρα στα πάθη να φορέσουν φυλακτό να αποστραφούν απ’ τη κακιά τη μοίρα [R] Με εμπνεύσεις χρωματίζουν…

Leave a Comment

Ο βυσσινόκηπος

Μες στις λέξεις μου φωλιάζει ένα δέντρο μοναξιάς και το πνίγω σε ένα κύμα, που περνάει μα σου ψιθυρίζω λόγια που δεν άκουσες ποτέ και πολλά που το μυαλό σου, δε χωράει Η φωνή σου διαπερνάει τις στιγμές που δεν κρατούν και τις κάνει να φωνάζουν, με το σώμα στις…

Leave a Comment

Ποιήματα εν όλω – Κ. Π. Καβάφης

Μιας και η Αθήνα έχει γεμίσει με στιχάκια από τον Καβάφη, είπα και εγώ να αναρτήσω 3 ποιήματα του από την πολύ ωραία ποιητική συλλογή που έχουν φτιάξει οι “Μοντέρνοι καιροί”.  Διαβάστε & έπειτα διαδώστε την ποίηση όσο μπορείτε, έτσι κι αλλιώς είναι το καταφύγιο που φθονούμε… ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ…

Leave a Comment

Εισαγωγικό

Μπορεί να μοιάζει με μια κοινότυπη και ανώφελη τελεία, αλλά δεν είναι. Δεν είναι τελεία που τοποθετήθηκε για να κλείσει κάτι, ούτε για να κλειστεί κάπου, δεν εξυπηρετεί κανέναν και τίποτα, φωνάζει όπως φωνάζουν κι οι λέξεις, δεν είναι σύμβολο! Είναι απλά μια σφαίρα πάνω από τις προτάσεις, ο πιο…

Leave a Comment

Αλτσχάιμερ Trance – Στέργια Κάββαλου

«Εμπιστεύσου και λίγο το πρόσωπο. Άσ’το να δείχνει και όχι μόνο να φαίνεται. Σταμάτα να κοιτάς τις αυτιστικές σου φωτογραφίες που δείχνουν εσένα σε καθρέφτη. Όμορφη. Σταμάτα να παίρνεις τη δύναμη που σου λείπει από την ίδια σου τη σάρκα για να βγάλεις ίσα τη μέρα. Πήγαινε παρακάτω. Η ηδονή…

Leave a Comment

Ημισέληνος

Στα πλαίσια μιας άσκησης στο Μικρό Πολυτεχνείο, όπου το θέμα της άσκησης ήταν να γράψουμε ένα παραμυθοτράγουδο, με ήρωα, τόπο, δράση, χρόνο, τρόπο. Προέκυψε αυτό εδώ το τραγούδι. Ένα παιδί απόδημο με τσάντα και σανδάλια στο δρόμο βγαίνει για να δει ελεύθερα φεγγάρια Τετάρτη είναι το πρωί στην έρημη την…

Leave a Comment

Χαμογέλα, ρε… Τι σου ζητάνε; – Χρόνης Μίσσιος

Δύο αποσπάσματα από το ομώνυμο βιβλίο. Ποιά ζωή, ρε καρντάσια; Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία.  Τουλάχιστον μ’ αυτήν την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξανά υπάρξουμε ποτέ. Και μείς τι την κάνουμε, ρε αντί να την ζήσουμε; Τι την κάνουμε; Τη σέρνουμε…

Leave a Comment

Η λογοτεχνία που πληγώναμε – Γιώργος Ευθυμίου

Ανάθεμα κι αν καταλάβαινα τι συνέβαινε με όλους αυτούς τους αυτοαποκαλούμενους ποιητές και πεζογράφους της γενιάς μου. Έλλειψη ταλέντου; Έλλειψη αντίληψης της εποχής; Μαϊντανοί κάθε είδους βαυκαλίζονταν με την επιθυμία να δουν τον εαυτό τους τυπωμένο σε παχύ χαρτί. Έτσι, εμπιστευόντουσαν τα γραπτά τους σε εκδοτικούς οίκους, σε οποιονδήποτε εκδοτικό…

Leave a Comment

Αν ένα τραγούδι είναι καλό θα βρει τον δρόμο του – Αργύρης Λούλατζης

Γ.Ι.: Σε φοβίζει αυτή η εποχή; Σε φοβίζει που βλέπεις ανθρώπους που έχουν ταλέντο να μην προχωράνε; Α.Λ.: Αν με φοβίζει κάτι είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν μιλάνε μεταξύ τους πια. Είναι κλεισμένοι στους εαυτούς τους και στο άγχος της επόμενης μέρας. Που χρόνος για όνειρα… πολυτέλεια έγινε κι αυτό. Το…

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: