Skip to content →

ΤΟ updot.gr ΕΓΙΝΕ IATRIDIS.GR Posts

Incognita Sperans (2013)

Οι Incognita Sperans μου άρεσαν από την πρώτη στιγμή που άκουσα τραγούδια τους. Αν θυμάμαι καλά ήταν πριν 2 χρόνια, όταν τυχαία άκουσα το “Demo”. Κόλλησα άσχημα με ένα τραγούδι, με το Γράμμα -όπου θα το ακούσεις ελαφρώς αλλαγμένο στο νέο τους άλμπουμ. Μου άρεσαν πάρα πολύ οι ενορχηστρώσεις τους και η…

Άφησε σχόλιο

Γραμμές των οριζόντων

Mπορείτε να απολαύσετε τον δίσκο από εδώ:  Σταυρός Του Νότου Γραμμές Των Οριζόντων. Το 1977 οι συντελεστές μιας τηλεοπτικής παραγωγής που θα γυριζόταν για λογαριασμό της ΥΕΝΕΔ ζήτησαν από τον Θάνο Μικρούτσικο να γράψει τη μουσική. Εκείνος πρότεινε να γράψει και μερικά τραγούδια. Δεν είχαν αντίρρηση. Η σειρά είχε θέμα…

Άφησε σχόλιο

Η ζεστασιά του κρύου

—Ο φετινός χειμώνας είναι πολύ κρύος, η θερμοκρασία έφτασε στα πιο χαμηλά επίπεδα, το πετρέλαιο ακριβαίνει… —Σσσσς. Έχεις ζήσει έστω ένα βράδυ έξω στο κρύο, χωρίς κάποια ζεστή σοκολάτα, χωρίς κάποιο κατάλυμα, μακριά από το σπίτι σου; —Εγώ βγαίνω από το σπίτι μου και η απόσταση μέχρι το αυτοκίνητο και…

Άφησε σχόλιο

Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Η ιδέα για το ΚΠΙΣΝ άρχισε να διαμορφώνεται το 1998, με την απόφαση του Ιδρύματος να χρηματοδοτήσει την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων για την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (ΕΒΕ). Το σχέδιο ήταν συνεπές με την εκτεταμένη και συνεχή υποστήριξη πολλαπλών εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών παγκοσμίως, εκ μέρους του Ιδρύματος. Η αρχική ιδέα ήταν…

Άφησε σχόλιο

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Δημήτρης Αθηνάκης

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Δεν ξέρω ποια• θα ήθελα όμως να είναι μια σκηνή, όποια να ’ναι, από αυτήν του Jean Jenet: «Un chant d’amour» -Γιατί αποδημούν τα πουλιά; Ο καθένας έχει το καλύτερό του• κι αυτά,…

Άφησε σχόλιο

Η πουπουλένια εξομολόγηση – Νάνος Βαλαωρίτης

ΟΜΙΚΡΟΝ Και ξαφνικά ο άνθρωπος που μου μιλούσε έγινε ένα μυρμήγκι μπαίνοντας σε μυρμηγκοφωλιά πολύ μελάνι έτρεξε άφθονο σαν Νιαγάρας ποιήματα ξαναγράφτηκαν με άμμο από τη θάλασσα φιλιά ταχυδρομήθηκαν μες στα κουτιά τ’ ανέμου ο χρόνος ο πραγματευτής μπροστά σε κάθε πόρτα το βλέπουν και το βλέπεσθαι αφέθηκαν ελεύθερα να…

Άφησε σχόλιο

Βαγοτονικό επεισόδιο

Δυο δευτερόλεπτα χωρίς καμία αίσθηση. Δυο δευτερόλεπτα χωρίς τον παραμικρό έλεγχο. Δυο δευτερόλεπτα σε κώμα. Δυο δευτερόλεπτα στην άβυσσο. Δυο δευτερόλεπτα δίχως ίχνος ύπαρξης. Δυο δευτερόλεπτα δίχως κάποιο ζωτικό κύτταρο, έστω κι αν η καρδιά λειτουργεί ακόμα. Δυο δευτερόλεπτα σε ένα ατέρμονο κενό. Δυο δευτερόλεπτα στην ανυπαρξία, στο χάος, στον…

Άφησε σχόλιο

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Πέτρος Θεοτοκάτος

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Στα “φτερά του έρωτα” είναι η σκηνή που τρώει στο κεφάλι τη ρομφαία ο πρωταγωνιστής και ξεκινάει το ταξίδι της ανακάλυψης του άλλου εγώ. Χαμογελαστός και ενθουσιώδης!! -Γιατί αποδημούν τα πουλιά; Για να…

Άφησε σχόλιο

Στα κέρατα του ταύρου

Οι στίχοι από το είκοσι ως και το δυοχιλιάδες είναι τα δάκρυα αυτών, που ‘γραφαν με ψυχή ανάρμοστοι πολιτικοί σαν αυστηρές μανάδες δεν άφηναν το αλφάβητο να μπει μες στη ζωή Το αίμα έβαψε αργά τα ποιήματα του Παύλου κι οι συγγενείς τον έδιωξαν να φύγει μακριά το Rock όμως…

Άφησε σχόλιο

Ο Άνθρωπος Καλαμπόκι – Δημήτρης Σωτάκης

«Παρ’ όλα αυτά, είμαι σίγουρος ότι και εμείς κατά βάθος είμαστε έντομα, δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε από το να σέρνουμε τα σώματά μας σε δυο τετραγωνικά μέτρα, μέχρι να αφήσουμε μια μέρα το κουφάρι μας σε μια γωνιά, άψυχο και παγωμένο. Μαζευόμαστε όλοι μαζί και γλείφουμε τις πληγές…

Άφησε σχόλιο

Όσο κυλάει η ζωή, τόσο πιο αθόρυβη γίνεται

Γιατί άραγε είμαστε τόσο ομιλητικοί μπροστά από τον υπολογιστή και πίσω από αυτόν σιωπούμε; Γιατί με τόση μανία αλλάζουμε τα στάτους μας; Τι άραγε είναι οι περίφημες “καταστάσεις”; Τα τατουάζ που θέλαμε να χαράξουμε; Οι κραυγές που δε βγάλαμε; Ή μήπως τα τραγούδια που δεν τραγουδήσαμε και δε χορέψαμε ποτέ;…

Άφησε σχόλιο

Η άνω τελεία γίνεται ερωτηματικό – Δημήτρης Βαβλιάρας

-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή;  Επειδή μόλις διάβασα την ερώτηση μου ήρθε στο νου μου ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη θα παραθέσω την πρώτη μου σκέψη προσπερνώντας την σκηνή της ταινίας! “Και να που φτάσαμε εδώ Χωρίς αποσκευές…

Άφησε σχόλιο
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: