Skip to content →

Ροντέο

Οι έρωτες τρέχουν σαν άλογα δίχως τα γκέμια και εμείς προχωράμε κοιτώντας το χρώμα της χαίτης οι έρωτες φεύγουν, Σεπτέμβρη καιρό στα μελτέμια χωρίς να θυμούνται ποιος είναι στα αλήθεια δραπέτης Το κλάμα του ονείρου χαράζει τα μέσα μας βράχια τα θρύψαλα παίρνουν μορφή, αφορμή για καυγάδες τα μάτια μας…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ροντέο

Leave a Comment

Ακρότατο όριο

Με συνεπαίρνει η λαγαρή λίμνη αυτό το μεσοδιάστημα του ερέβους και του ξημερώματος, που αποπνέει ευδία αύρα. Τα λόγια μου ξεχειλίζουν και βγαίνουν χωρίς να το θέλω, κρένω στα πουλιά να με ακολουθήσουν με ένα σκοπό που εκείνη την ώρα συνθέτω. Είναι ένα αισθαντικό και καθησυχαστικό σφύριγμα, σχεδόν νανούρισμα, όπως…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ακρότατο όριο

Leave a Comment

Η ερωτική εξομολόγηση ενός Like

Θα ‘θελα τόσο πολύ να σε γνωρίσω, να μάθω που (δεν) δουλεύεις, που μένεις και πόσο χρονών είσαι. Να μάθω για ‘σένα κάθε λεπτομέρεια, τι μουσική ακούς, πια άρθρα διαβάζεις και ποιες ταινίες σου αρέσουν. Ακόμα, τις σειρές που βλέπεις στη TV και βέβαια, τους αγαπημένους σου αθλητές. Θα ‘θελα…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η ερωτική εξομολόγηση ενός Like

Leave a Comment

Η πεταλούδα που έγινε κάμπια

Στένεψε ο κόσμος, μια σελίδα και η σιωπή έγινε παράγραφος. Η ερωτική εξομολόγηση, τρεις οργασμοί και η φυγή η μόνη συμφωνία. Η γεροντική μου άνοια δε βοηθάει να θυμηθώ μα ούτε και να ξεχάσω, ένα παιδί που πνίγηκε από τα χέρια της τηλεόρασης κι ένα λαό που σώνεται στο μίζερο…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Η πεταλούδα που έγινε κάμπια

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: