Skip to content →

updot.gr Posts

Πως γράφτηκε το “Ζητάτε να σας πω”

Ο Αττίκ λοιπόν, είχε γράψει ένα εκπληκτικό τραγούδι για να υμνήσει τα πανέμορφα μάτια της Μαρίκας Φιλιππίδου. Το καταπληκτικό αυτό βαλσάκι που είχε τίτλο “Είδα Μάτια”, γρήγορα αγαπήθηκε από τον κόσμο κι έγινε μεγάλη επιτυχία. Κάποιο βράδυ, αφότου ο Αττίκ είχε χωρίσει, έρχεται η Μαρίκα με τον δεύτερο άντρα της…

Leave a Comment

Σκούρο γκρι

Ζαμπέτα ακούγαμε μαζί, στου Βύρωνα τις σκάλες και βλέπαμε τις κάντιλακ να τρέχουν σα σκιές ονείρατα και έρωτες δύο μικρές ψιχάλες σε ένα καιρό νεροποντής που γέρνει τις συκές [R] Φωνές απ’ το διάδρομο, μιλάει μια τσαγιέρα το τσάι είναι χωρίς νερό, κρύο σαν παγωτό στους συγγενείς που ήρθανε για…

Leave a Comment

Πρέπει να αποκτήσω μερικούς “νοικοκυραίους” – Σοφία Σαρρή

Πρέπει να αποκτήσω μερικούς ‘νοικοκυραίους’, και ‘απολιτικ’ και γενικώς ελληνάρες φίλους στο fb γιατί με σας τους 1,237 μικρούς Τσε και Μπακούνιν και Βιντγκενστάιν που έχω μπλέξει κάθε φορά που κάνω scroll down ρε παιδιά μου τσακίζετε το ηθικό και μου χαλάτε τη μέρα. Ο ένας με το αντιφασιστικό του…

Leave a Comment

Γράμμα – Incognita sperans

Είμαι γράμμα έρμαιο του χάους λίγο αστείο, λίγο κοινότυπο, λίγο αφελές που στέλνεται χωρίς γραμματόσημο που δεν κλείστηκε σε φάκελο που πολεμάει με σπαθιά από χαρτί το κενό και την έλλειψη. Που βρίζει τις καταραμένες επιστροφές στις χωρίς νόημα εκβιαστικές διαδρομές και εκτίθεται σε πολλά μάτια έχοντας διαλέξει παραλήπτη. Γράμμα…

Leave a Comment

35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Οι άνθρωποι εστιάζουμε μόνο στο κοντινό και στο εφήμερο, παρ’ όλα αυτά, ψάχνουμε την ευτυχία, όσο πιο μακριά γίνεται! Δεν πηγαίνουμε ποτέ σε ένα μέρος που είναι δίπλα μας, μα πάντα αναζητάμε το πιο μακρινό λιμάνι, και έτσι χανόμαστε… Χρόνια ολόκληρα είχα αυτή την απορία, γιατί δεν συναντάω ποτέ στο…

Leave a Comment

#TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες

#TWEET_STORIES: Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες [ Συλλογή 371 μικροδιηγημάτων ] Η πρωτοποριακή συλλογή 371 μικροδιηγημάτων της Open Book κυκλοφόρησε! Κατεβάστε την εντελώς δωρεάν και μοιραστείτε την ελεύθερα. Κάπου εκεί βρίσκεται και η δικιά μου. Μπορείτε να το κάνετε από τον παρακάτω σύνδεσμο. http://www.openbook.gr/2012/03/tweet-stories.html

Leave a Comment

Πρέπει να οπλιστούμε με γνώση – Δημήτρης Μητσοτάκης

Γ.Ι.: Αν είχες λίγο χρόνο μπροστά σου, μια και οι καιροί δεν μας επιτρέπουν να περνάμε πολύ χρόνο με την οικογένειά μας. Σε ποιο από τα δυο μέρη θα επέλεγες να πας τις κόρες σου; Σε ένα θέατρο σκιών όπου κυρίαρχο στοιχειό θα είναι ο πόνος ή σε ένα carousel…

Leave a Comment

Ο ποδηλάτης

Όλες οι βόλτες σ’ ήτανε μονόδρομες πορείες σε μια συνήθεια έχτισες ολόκληρες στιγμές κι ο λογισμός σου άρχισε να πλέκει ιστορίες πως θα μπορέσεις να κρυφτείς, στου χρόνου τις ρωγμές. Τα βράδια είχες ξεναγό φεγγάρια λυπημένα αυτά σου δείχναν διαδρομή, αυτά και γυρισμό και διάλεξες ποδήλατο που να μην έχει…

Leave a Comment

Ροντέο

Οι έρωτες τρέχουν σαν άλογα δίχως τα γκέμια και εμείς προχωράμε κοιτώντας το χρώμα της χαίτης οι έρωτες φεύγουν, Σεπτέμβρη καιρό στα μελτέμια χωρίς να θυμούνται ποιος είναι στα αλήθεια δραπέτης Το κλάμα του ονείρου χαράζει τα μέσα μας βράχια τα θρύψαλα παίρνουν μορφή, αφορμή για καυγάδες τα μάτια μας…

Leave a Comment

Ακρότατο όριο

Με συνεπαίρνει η λαγαρή λίμνη αυτό το μεσοδιάστημα του ερέβους και του ξημερώματος, που αποπνέει ευδία αύρα. Τα λόγια μου ξεχειλίζουν και βγαίνουν χωρίς να το θέλω, κρένω στα πουλιά να με ακολουθήσουν με ένα σκοπό που εκείνη την ώρα συνθέτω. Είναι ένα αισθαντικό και καθησυχαστικό σφύριγμα, σχεδόν νανούρισμα, όπως…

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: