Skip to content →

Tag: ιατρίδης

Μικρό κοχύλι

Μια φορά κι έναν καιρό στο βυθό της θάλασσας ζούσαν δύο κοχύλια. Το ένα ήταν ένα πολύ όμορφο κοχύλι, είχε μελιχρό κέλυφος, όμορφη όψη και γυάλιζε συνέχεια∙ το άλλο ήταν ένα πολύ μικρό και ανούσιο κοχύλι, χωρίς κανένα ιδιαίτερο χρώμα, ούτε κάποια άλλη ομορφιά και ακόμα, είχε μια τρυπίτσα στο…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Μικρό κοχύλι

Leave a Comment

Incognito (Project 240’’)

Είναι μεσημέρι, μιας καθημερινής μέρας. Τα πάντα έχουν συμβεί στον κόσμο από το πρωί. Αφίξεις, αναχωρήσεις, συζητήσεις, πράξεις, φιλιά, αποχαιρετισμοί και χωρισμοί. Όλα στον κόσμο έχουν συμβεί, αλλά υπάρχει κάτι που ακόμα να γίνει. Απόγευμα. Οι άνθρωποι ξέρουμε το τρόπο να πονάμε. Ξέρουμε καλύτερα το τρόπο να πονάμε, παρά να…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Incognito (Project 240’’)

Leave a Comment

Καλοκαίρι σαν χειμώνας

Οι άνθρωποι που αγαπώ, με κάνουν να γράφω καλά. Οι άνθρωποι που αγάπησα και που δεν είναι κοντά μου, με κάνουν να γράφω ακόμα καλύτερα. Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί αν η μοναξιά που νιώθω έρχεται από μόνη της ή την έχω επιλέξει εγώ για να γράφω. Άλλοι λένε, αφού τις…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Καλοκαίρι σαν χειμώνας

Leave a Comment

Σκούρο γκρι

Ζαμπέτα ακούγαμε μαζί, στου Βύρωνα τις σκάλες και βλέπαμε τις κάντιλακ να τρέχουν σα σκιές ονείρατα και έρωτες δύο μικρές ψιχάλες σε ένα καιρό νεροποντής που γέρνει τις συκές [R] Φωνές απ’ το διάδρομο, μιλάει μια τσαγιέρα το τσάι είναι χωρίς νερό, κρύο σαν παγωτό στους συγγενείς που ήρθανε για…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Σκούρο γκρι

Leave a Comment

35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Οι άνθρωποι εστιάζουμε μόνο στο κοντινό και στο εφήμερο, παρ’ όλα αυτά, ψάχνουμε την ευτυχία, όσο πιο μακριά γίνεται! Δεν πηγαίνουμε ποτέ σε ένα μέρος που είναι δίπλα μας, μα πάντα αναζητάμε το πιο μακρινό λιμάνι, και έτσι χανόμαστε… Χρόνια ολόκληρα είχα αυτή την απορία, γιατί δεν συναντάω ποτέ στο…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> 35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Leave a Comment

Ο ποδηλάτης

Όλες οι βόλτες σ’ ήτανε μονόδρομες πορείες σε μια συνήθεια έχτισες ολόκληρες στιγμές κι ο λογισμός σου άρχισε να πλέκει ιστορίες πως θα μπορέσεις να κρυφτείς, στου χρόνου τις ρωγμές. Τα βράδια είχες ξεναγό φεγγάρια λυπημένα αυτά σου δείχναν διαδρομή, αυτά και γυρισμό και διάλεξες ποδήλατο που να μην έχει…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >> Ο ποδηλάτης

Leave a Comment
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: