Skip to content →

20 πολιτικοί στίχοι

1

Μικρά τα μεροκάματα
τα δωρεάν πιο λίγα
ξεκίνησα χαράματα
μα πουθενά δεν πήγα.
Τα μεροκάματα, Στίχοι: Δημήτρης Παπαχαραλάμπους

2

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα
Ανεμολόγιο, Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

3

Δεν είναι εδώ Βαλκάνια, σου το `πα
εδώ είναι παίξε γέλασε και σώπα
Αγύριστο κεφάλι, Στίχοι: Άλκης Αλκαίος

4

Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά
να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;
Ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά
σαν ψάρι μ’ έχουν πιάσει μες στα δίχτυα
Ποιος τη ζωή μου, Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

5

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Ευρωπαίους, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δε γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.
Αυτούς τους έχω βαρεθεί, Στίχοι: Δημοσθένης Κούρτοβικ & Wolf Biermann

6

Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα
ανοίγω και δε βλέπω ουρανό
εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα
ανοίγεις και χαζεύεις το κενό
Το δίκιο μου, Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου

7

Δουλεύω μπρος στη μηχανή
στη βάρδια δύο δέκα
κι από την πρώτη τη στιγμή
μου στείλανε τον ελεγκτή
να μου πετάξει στο αυτί
δυο λόγια νέτα σκέτα
Η φάμπρικα, Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

8

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας, Στίχοι: Δημήτρης Βάρος

9

Τώρα θα δεις μες στης ψυχής τα υπόγεια
τραπέζι με ψωμί, νερό κι αλάτι
τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια
που πέφτει σαν ζεστή βροχή η αγάπη.
Διόδια, Στίχοι: Πόλυς Κυριακού

10

Ρέβομαι σούσι κι ονειρεύομαι επανάσταση
καλοταϊσμένος περιμένω την ανάσταση
είμαι γελοίος
Πολιτική τοποθέτηση, Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

11

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον, Στίχοι: Διονύσης Τσακνής

12

Έχεις πού να πας, να κοιμηθείς, να φας,
να ησυχάσεις ;
Έστω για λίγο να ξεχάσεις,
πες μου…Έχεις πού να πας ή όχι;
Και πιασμένος στην απόχη,
σαν το ψάρι σπαρταράς.
Έχεις πού να πας, Στίχοι: Γιώργος Ανδρέου

13

Κρυφά και φανερά σ’ ακολουθούνε
οι συμμορίες κι οι βασανιστές
και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,
μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε
γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,
το χώμα που πατούν να προσκυνούνε..
Η δίκοπη ζωή, Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

14

Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
(Άννα μην κλαις)
θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη.
Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
(Άννα μην κλαις)
στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί
Άννα μην κλαις, Στίχοι: Μπέρτολτ Μπρέχτ

15

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ’ αφήναν νηστικό
και μ’ αφήναν νηστικό
Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου, Στίχοι: Κώστας Βάρναλης

16

Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Κάποτε θα `ρθουν, Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

17

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Κι ήθελε ακόμη, Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης

18

Πάγωσ’ η τσιμινιέρα
κι απ’ έξω από την πύλη
εργάτες μαζεμένοι συζητάνε
Προχώρησε η μέρα
με δαγκωμένα χείλη
σηκώνουν τα πανό και ξεκινάνε
Πάγωσε η τσιμινιέρα, Στίχοι: Φώντας Λάδης

19

Τι ζητά και στους ίσκιους περπατά
Τι ζητά και για σένανε ρωτά
Τι ζητά και το σπίτι μας κοιτά
Κάθε βράδυ
Τσε Γκεβάρα
Τσε, Στίχοι: Μάνος Λοΐζος

20

Πλάι στη βρύση πεθαίνω διψασμένος
Καίω σαν φωτιά και τρεμοτουρτουρώ
Στον τόπο μου ενώ ζω, είμαι τέλεια ξένος
Η μπαλάντα του ποιητικού διαγωνισμού του Μπλουά, Στίχοι: Σπύρος Σκιαδαρέσης & Francois Villon

20+1

Γυρνώ στην άγρια ροδιά και τη ρωτώ τα ίδια
αν Ελληνίς αισθάνεται λουσμένη από το φως
“Πήρα τη σκυτάλη για ζωή, για θάνατο σκυτάλη”
μου απαντάει ο κόκκινος, στα κλώνια της, ανθός
Έο! Σαπίλα ο φασισμός
Ερώτηση κρίσεως, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

_

Η σειρά είναι με τυχαίο τρόπο.

Κατηγορία: ΔΙΑΦΟΡΑ

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: