«Για εμένα μια φωτογραφία μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλά πράγματα στη ζωή…»

Πότε και πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το Instagram;
Από ότι λέει το Instagram πριν περίπου 5 χρόνια. Ξεκίνησα να ανεβάζω φωτογραφίες αφενός γιατί μου αρέσουν πολύ τα social media, αλλά και αφετέρου είναι μια γέφυρα οι φωτογραφίες για να πεις στον κόσμο αυτό που σκέφτεσαι. Η σχέση μου εν γένει με τη φωτογραφία ξεκινάει από πολύ παλιά, όταν ακόμα είχαμε τα αρνητικά φιλμ.

Έχεις γνωρίσει κόσμο μέσω του Instagram;
Για να είμαι ειλικρινής ναι. Είχα βγει με 1-2 κοπέλες. Αυτό βέβαια που διαπίστωσα είναι, πως ήταν υπερβολικά εύκολο στο να βγούμε, αλλά και υπερβολικά εύκολο στο να χαθούμε.

Τι θεματολογία σου αρέσει περισσότερο να φωτογραφίζεις;
Όταν έχω την φωτογραφική μηχανή μου αρέσει η φωτογραφία δρόμου (street photography), όταν κρατάω το κινητό βγάζω το κάθε τι, κυρίως όμως τοπία που κρύβουν ή έχουν μια ιστορία από πίσω.

Δείξε μας την insta-φωτογραφία που έχεις τραβήξει για την οποία είσαι περισσότερο περήφανος.
Περήφανος δεν είμαι για τις φωτογραφίες μου, για να πραγματοποιηθεί ένα καλό κλικ συνυπάρχει μια ολόκληρη συγκυρία, που πιστεύω πως δεν την ελέγχω. Μία από της αγαπημένες μου είναι αυτή: www.instagram.com/p/0p-FU6qAm8

Πες μας δυο-τρεις λογαριασμούς που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Για εμένα μια φωτογραφία μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλά πράγματα στη ζωή, και δυνητικά να είναι και η ζωή η ίδια. Όταν τα pixel συνδυάζονται όμορφα με λέξεις, τότε μιλάμε για κάτι υπερβατικό. Μία τέτοια περίπτωση είναι και ο Δημήτρης Αθηνάκης, είναι ποιητής που τον ακολουθώ όχι μόνο στο Instagram, αλλά και στα περισσότερα βήματά του @dimitris_athinakis. Εκ διαμέτρου αντίθετο profile είναι αυτό εδώ @recklessimage, οι φωτογραφίες του στην άγρια φύση αποτελούν στιγμές χαλάρωσης.

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο RISE.

Στο νησί των ονείρων

Το πεζονήσι των Ονείρων βρίσκεται ελάχιστα μακριά από το λιμάνι της Ερέτριας. Είναι ένα νησάκι που καταλαμβάνει 66 στρέμματα γης και εδώ και εννιά χρόνια παραμένει αναξιοποίητο, παρατημένο και αφημένο στις ορέξεις του καιρού, αλλά και των περαστικών που θέλουν να σπάσουν και να βανδαλίσουν.

Στα καλά χρόνια, το Νησί των Ονείρων ήταν τουριστικό θέρετρο που μάζευε κόσμο από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας. Είχε 52 δωμάτια, 46 μπανγκαλόου, ξωκλήσι, απέραντες εκτάσεις πράσινου και θάλασσας, mini bar, γήπεδο βόλεϊ, τραπέζι μπιλιάρδου, πινγκ πονγκ, μεγάλο parking και όλα τα λούσα για να θεωρηθεί μαγευτικός προορισμός. Τώρα αν περάσεις μια βόλτα το μόνο που θα βρεις είναι σπασμένα τζάμια, βαμμένους τοίχους με σπρέι, σωρό από σκουπίδια και φυλακισμένα σκυλιά. Το μόνο ίσως που δεν άλλαξε είναι η υπέροχη θέα.

Συνομιλώντας με ντόπιους, καταλαβαίνεις πως το Νησί των Ονείρων ρημάχτηκε από την οικονομική κρίση. Παλιά πηγαίνανε συνέχεια για να παίξουν, για να περπατήσουν, για να δουν το ηλιοβασίλεμα, τώρα το μόνο που έχει απομείνει είναι συντρίμμια και διαλυμένες πινακίδες, που θυμίζουν στους κατοίκους πως παλιά ήταν ο αγαπημένος τους προορισμός. Τέλος, πολλοί είναι αυτοί που έχουν ενδιαφερθεί για το χώρο, από Έλληνες επενδυτές μέχρι και ξένοι, κανείς όμως δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει τα εμπόδια της γραφειοκρατίας.

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο ΓΚΡΕΚΑ.

Το Φάληρο μέσα από τις φωτογραφίες του

Ο Γιώργος Ιατρίδης μας είπε ότι μένει στην πιο όμορφη περιοχή των Νοτίων Προαστίων. Τον προκαλέσαμε να μας το αποδείξει μέσα από τις φωτογραφίες του.

Ασχολείται όπως λέει με την λογοτεχνία, το blogging και την φωτογραφία. Ο Γιώργος Ιατρίδης δεν είναι απλά ένας πολυάσχολος άνθρωπος. Είναι ένας περήφανος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου και είπε να μας δείξει το Φάληρο, νέο και παλαιό, μέσα από τις φωτογραφίες του.

 

_

Μπορείς να διαβάσεις ολόκληρο το άρθρο από εδώ >>
http://www.nou-pou.gr/articles/patridognwsia/falhro-mesa-apo-tis-fwtografies-toy/

“Άρτον και θεάματα” #greece

Κείμενο: wiki
Φωτογραφία: Γιώργος Ιατρίδης

Η ιστορική φράση, αλλά και σημερινή διεθνής έκφραση «άρτον και θεάματα» ανάγεται στη ρωμαϊκή περίοδο και προέρχεται από τη λατινική φράση panem et circenses.

Κατά τον Γιουβενάλη, διάσημο Ρωμαίο σατυρικό ποιητή, ο αυτοκράτορας προσέφερε στο λαό σιτάρι (ψωμί) και θεάματα στο αμφιθέατρο (στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο, στον ιππόδρομο) με σκοπό να τους αποσπά από τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.

Σήμερα χρησιμοποιείται αυτή η έκφραση σε περιπτώσεις πολιτικής εξαθλίωσης ενός λαού, που αρκείται μόνο σε εφήμερες απολαύσεις – διασκεδάσεις, τις οποίες βεβαίως παρέχουν οι πολιτικοί προς αποτροπή της προσοχής των πολιτών (της κοινής γνώμης) από την κακή κατάσταση των πραγμάτων της Πολιτείας ή προς αντιμετώπιση σημαντικών προβλημάτων με επικείμενη λύση διάφορη από τη θέληση των πολιτών.