Η συγγραφέας Στέργια Κάββαλου με τρεις νέες κυκλοφορίες (σχεδόν) ταυτόχρονα

Η Στέργια Κάββαλου γεννήθηκε τον Μάρτη του 1982 στην Αθήνα. Είναι πεζογράφος, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και μεταφράστρια. Με τη συλλογή διηγημάτων της “Αλτσχάιμερ trance” (εκδ.Τετράγωνο) ήταν υποψήφια στην κατηγορία ‘Πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα’ του λογοτεχνικού περιοδικού Διαβάζω 2011. Συμμετείχε στο 1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών του Ε.ΚΕ.ΒΙ. μετά από πρόταση του ίδιου περιοδικού. Το 2012 έλαβε υποτροφία ενθάρρυνσης από το CNL (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας) για το μυθιστόρημά της με τίτλο “Αντίστροφα-Love will tear us apart” (εκδ. Μελάνι) Με την ποιητική συλλογή της “Πλαστική άνοιξη” ήταν υποψήφια για το “Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη 2014”.

Πες μου λίγα λόγια για εσένα.

  • Από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 15 βιβλία μου.
  • Είμαι αφηρημένη και ακατάστατη αλλά όταν θέλω να γράψω πρέπει να υπάρχει μια τάξη γύρω μου.
  • Μ’ αρέσει το παγωτό μόκα.
  • Από τον καφέ μου πίνω 4-5 γουλιές μόνο αλλά τον χρειάζομαι.
  • Ενθουσιάζομαι εύκολα, ξεχνάω το ίδιο εύκολα.
  • Είμαι η μαμά της Μάντης που δεν είναι ούτε δύο αλλά ξέρει να λέει σκουληκομυρμηγκότρυπα.

Το πρώτο βιβλίο σου που κυκλοφόρησε χρονικά για φέτος, είναι «Ο Κωστής και οι χαμένες λέξεις», πες μου λίγα λόγια για αυτό.
Τον αγαπάω τον Κωστή γιατί φοβάται μη χάσει τις λέξεις του. Και εξηγώ. Ο μπαμπάς του αποφασίζει να μετακομίσει στην Αβινιόν της Γαλλίας γιατί εκεί βρήκε δουλειά ως οδοντίατρος. Δούλευε και στην Αθήνα όμως να, ήθελε αυτό το «κάτι καλύτερο» όχι μόνο για εκείνον αλλά για όλη την οικογένεια που περιλαμβάνει τη μαμά Κάση, τη μικρή Λητώ, τη γιαγιά Ιουλία και φυσικά τον Κωστή. Αφού ο πρωταγωνιστής μας δεν καταφέρνει να σταματήσει «το κακό που τους βρήκε» αποφασίζει να επινοήσει ένα δικό του παιχνίδι συγγραφής απλώνοντας τις λέξεις του σε όλη τη νέα του μικρή πόλη.

Άραγε, τα παιδιά μπορούν να αγαπήσουν την ελληνική γλώσσα μέσα από τα παιδικά βιβλία; Μπορούν να ασχοληθούν με τη λογοτεχνία μετέπειτα επειδή για παράδειγμα διάβασαν ένα βιβλίο στα οχτώ;
Υποθέτω ότι όσο πιο νωρίς γίνεις αναγνώστης, τόσο πιο πολύ γοητεύεσαι και το ψάχνεις αργότερα. Όμως υπάρχουν παιδιά που μένουν σε σπίτια όπου δεν υπάρχει κανένα βιβλίο, παιδιά δηλαδή που δεν έχουν το ερέθισμα, παιδιά που γίνονται ενήλικες και τότε ανακαλύπτουν αυτόν τον άλλο κόσμο του γραπτού λόγου. Η αγάπη αυτή μπορεί είτε να καλλιεργηθεί είτε να προκύψει ακαριαία. Και στις δύο περιπτώσεις είναι το ίδιο σημαντική και καθοριστική για τον τρόπο που τελικά ζούμε.

Περάσανε πέντε χρόνια για να ξαναγράψεις ποίηση, μιας και γράφεις αρκετά αυτοβιογραφικά, ο «Δρόμος από γάλα» χαρακτηρίζει τη σχέση που έχεις με την κόρη σου Μάντη; Η γέννηση ενός παιδιού δεν ενέχει ποίηση;
Έχεις δίκιο! Είναι ό,τι πιο δημιουργικό μού έχει συμβεί και υποθέτω ότι κάπως έτσι νιώθουν πολλές μαμάδες. Ενώ είχα πει πως δεν θα ξαναέγραφα ποίηση, ήρθε ξαφνικά αυτό το βιβλίο λόγω της μητρότητας και όλων όσων σου αποκαλύπτει. Ωστόσο στα 28 ποιήματα της συλλογής υπάρχουν και όσα συνοδεύουν την καθημερινότητα μιας μαμάς, γεγονότα, παρατηρήσεις, ασήμαντα ή σημαντικά βιώματα που έχουν μια παράλληλη δική τους ύπαρξη.

Όταν γράφουμε για ένα νέο βίωμα μας, το ζούμε καλύτερα ή μήπως από το πολύ γράψιμο μας μένει μόνο η ανάμνηση;
Το ζούμε όταν συμβαίνει, αναγκαστικά. Και του δίνουμε ένα άλλο βάθος και βάρος γράφοντάς το. Μπορεί καμιά φορά να γράφουμε και για να μην ξεχάσουμε. Μπορεί.

Τι συμβουλή θα έδινες στις νέες μανάδες που γράφουν;
Να ζητάνε βοήθεια για να βρουν τον χρόνο να γράψουν. Να μην νιώθουν άσχημα ότι έτσι αφήνουν το παιδάκι τους. Τα λέω για μένα αυτά περισσότερο που δεν έχω κατακτήσει ακόμα αυτή την ισορροπία.

Τι αποκόμισες από την μετάφραση που έκανες στο «Γαβγίζοντας στ’ αστέρια»;
Αγάπησα λίγο παραπάνω τον Τσέχοφ, τον Τουρκένιεφ και τα σκυλιά. Γνώρισα τη ρωσική επαρχία, έκλαψα με τις ιστορίες των ηρώων-οι ήρωες και στις πέντε ιστορίες είναι τα σκυλιά-και την ανιδιοτελή τους αγάπη.

Τέλος, «Κάτι κλαίει ακόμα», και διηγήματα μέσα στο 2018. Όσα δε χωρέσανε στο παιδικό και στην ποίηση γράφτηκαν εδώ; Ή μια διαφορετική οπτική στον κόσμο;
Τα διηγήματα είναι μια άλλη ιστορία. Άλλωστε από το διήγημα ξεκίνησα. Τον τίτλο για τη συγκεκριμένη συλλογή τον είχα από το 2015. Μου συμβαίνει να ξεκινάω από τον τίτλο. Αυτός καθόρισε και το περιεχόμενο το οποίο συγκεντρώθηκε σιγά σιγά. Οι ιστορίες μιλούν για αργές επιστροφές, ευχαριστήρια χαρτάκια, θαμμένους γονείς, παγωμένα χέρια, αντιφασιστικά λεωφορεία, κακά όνειρα, απλωμένα βρακιά, πρώτα μπλουζ και ποντικάκια που περπατάνε στο ταβάνι.

Γενικά, πως βλέπεις και πως αντιμετωπίζεις τη σημερινή πραγματικότητα;
Η κάθε εποχή έχει την τραγικότητά της. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω τέτοια ενέργεια και χαρά που το ξεχνάω. Αλλά δεν είναι πολλές.

Ποιο είναι το όνειρό σου στη λογοτεχνία;
Θα ήθελα να πειραματιστώ και σε άλλα είδη. Για μένα η συγγραφή είναι ένα παιχνίδι και ευτυχώς που είναι ατομικό γιατί με τα ομαδικά τα πάω χάλια.

_

Τα βιβλία της Στέργιας για το 2018:

Δρόμος από γάλα, Κέλευθος
Κάτι κλαίει ακόμα, Ο Μωβ Σκίουρος
Ο Κωστής και οι χαμένες λέξεις, Μεταίχμιο
Γαβγίζοντας στ’ αστέρια, Ποικίλη Στοά

Στιχουργοί, οι προφήτες των καιρών μας

Μοναξιά χιλιάδες φύλλα – 1992

Γλυκιά ακίνητη θολή νιρβάνα
δεν έχεις έρωτες μα έχεις πλάνα
έχεις οθόνη μα δεν έχεις μάνα
ούτε ένα χέρι φιλικό

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

Ένα κλεμμένο ποδήλατο – 1992

Ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
Προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
Στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
Στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

Στίχοι: Κωνσταντίνος Βήτα

Χαμένοι δρόμοι – 1998

Μόνος, βλέπω αεροπλάνα να περνούν,
και κάποιους να χειροκροτούν, μα ο ουρανός βουρκώνει
Μόνος, κι έτσι όπως φτάσαμε ως εδώ,
φοβάμαι αύριο τι θα δω, στου κόσμου την οθόνη

Στίχοι: Λίνα Τουρκογιώργη

10+1 λόγοι για να γράψεις στο inner.gr

  1. Δημοσίευσε άμεσα και την πιο εσωτερική σου σκέψη

Με την ειδικά διαμορφωμένη φόρμα μπορείς να ανεβάσεις άμεσα και εύκολα αυτό που σκέφτεσαι. Χωρίς να λογοκριθεί, χωρίς να μπει κάποια σφραγίδα από κάποια εταιρία, χωρίς να μπει κάποια διαφήμιση στο πλάι. Ακόμα, η θεματολογία είναι τελείως ελεύθερη, οπότε δεν υπάρχει κανένας απολυτός περιορισμός!

  1. Είσαι ο εκδότης του εαυτού σου

Το inner.gr μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα blog που θα καταθέτεις τις απόψεις σου, ή σαν ένα ημερολόγιο που θα καταγράφεις την καθημερινότητά σου, ή κι ακόμα σαν επαγγελματική σελίδα που θα ανεβάζεις τα άρθρα σου. Για παράδειγμα, μπορείς να ανεβάσεις κείμενα απόλυτα προσωπικά ή και ακόμα μια επαγγελματική ιδέα που χρήζει συζήτηση.

  1. Το ελληνικό social media

Δύο είναι οι βασικά χαρακτηριστικά του inner. Το πρώτο όπως ήδη αναφέραμε είναι πως μπορείς να εκφραστείς και να δημοσιεύσεις το κείμενό σου. Το δεύτερο είναι πως μπορείς να αποκτήσεις ακόλουθους, αλλά και να ακολουθήσεις εσύ ο ίδιος τους φίλους σου ή τους ανθρώπους που θαυμάζεις ή και ακόμα ανθρώπους που πιστεύεις πως έχεις κοινά σημεία. Άρα, εστιάσαμε πάρα πολύ και θα εστιάσουμε για να γίνουμε καλύτεροι στο να φτιάξουμε ένα κοινωνικό δίκτυο που θα μπορείς να συνδεθείς με άλλους.

  1. Αύξηση κοινού

Μιας και βασιζόμαστε πολύ στις ενότητες-κατηγορίες μας, ο κάθε επισκέπτης που θα μπει στο inner.gr μπορεί να ανακαλύψει γρήγορα το περιεχόμενο που τον ενδιαφέρει. Με αυτόν τον τρόπο φυσικά μεγαλώνει το κοινό όσων γράφουν. Αλλά είναι στοχευμένο κοινό. Κοινό που μπορεί ο συγγραφέας να αλληλοεπιδράσει μαζί του και να χτίσει μια διαπροσωπική σχέση.

  1. Σύστημα επιβράβευσης

Χτίζοντας λοιπόν ακόλουθους και θαυμαστές, αλλά και όλα τα μέλη που εντάσσονται στο δίκτυο του inner έχουν τη δυνατότητα να σε επιβραβεύουν. Αυτό γίνεται μέσα από την ενότητα Μέλη. Εν συνεχεία εμείς σαν inner προσμετράμε τις κριτικές που έχεις λάβει, τις κοινοποιήσεις στα social media, αλλά και διάφορους άλλους παράγοντες και σε επιβραβεύουμε. Θα δουλέψουμε πάνω σε αυτό και εν καιρώ θα σε ενημερώσουμε με ειδικό κείμενο.

  1. Μη φοβάσαι να εκτεθείς

Από τη στιγμή που δημοσιεύεται ένα κείμενο πλέει ελεύθερο στον ωκεανό του internet. Το κατά πόσο μακριά θα πάει αυτό θα το “κρίνει” το κοινό, αλλά και πόσο καλό είναι. Πολλές φορές ένα κείμενο αρκεί για να αποκτήσουμε μεγάλο κοινό. Οπότε μη φοβάσαι να κοινοποιείς τις σκέψεις σου.

  1. Διαμόρφωση κειμένων

Όπως είπαμε, με την φόρμα δημοσίευσης κειμένου, μπορείς να ντύσεις το κείμενό σου με ωραίες φωτογραφίες, να δώσεις έμφαση σε προτάσεις και εν γένει να διαμορφώσεις όπως εσύ θες το άρθρο σου! Στοχεύουμε στις λέξεις και για αυτό το λόγο δημιουργήσαμε όμορφες γραμματοσειρές για να επικεντρώνεται ο αναγνώστης στην ουσία.

  1. Οι καλύτερες ιστορίες ανταμείβονται

Οι ιστορίες που έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα, αλλά παράλληλα αξίζει να διαδοθούν τις ανεβάζουμε και στα δικά μας social media. Άλλος ένας λόγος που αξίζει να δημοσιεύσεις στο inner· μπορείς δηλαδή άμεσα να επεκτείνεις κι άλλο το κοινό σου. Ακόμα, αν κάποιο κείμενο είναι καλογραμμένο και θεωρούμε πως αξίζει να διαβαστεί το τοποθετούμε στην κεντρική σελίδα μας (slider).

  1. Μοναδικό κράμα όμορφων ιδεών

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως όταν πολλά όμορφα πράγματα συνδυάζονται συνθέτουν ένα πολύ καλό και μοναδικό αποτέλεσμα; Εμείς πιστεύουμε πολύ σε αυτό, στα καλά κείμενα, στις καλές ιδέες, στα καλά project. Από τα σπάργανα που βρισκόμαστε τώρα ως inner επιθυμούμε να δημιουργήσουμε κοιτίδες πολιτισμού που θα αντέξουν στο χρόνο.

  1. Inner, όπως ενδόμυχο

Κλείνοντας το δεκάλογο, ο τελευταίος λόγος αλλά όχι έσχατος είναι η ίδια η ερμηνεία της λέξης inner. inner σημαίνει ενδότερο, ενδόμυχο, αυτό δηλαδή που βρίσκεται στο βάθος της συνείδησης, της ψυχής, το μύχιο. Ας εκφράσουμε λοιπόν και τις πιο εσωτερικές μας σκέψεις απελευθερώνοντας τα συναισθήματά μας.

  1.  Η δική σου αφορμή

Αν χρησιμοποιείς το inner καθημερινά είμαστε σίγουροι πως θα βρεις ακόμα έναν λόγο ή και λόγους για γράφεις. Πιστεύουμε στη δημιουργικότητα, στην ομαδικότητα, στην έμπνευση, στην καλαισθησία. Θέλουμε να κάνουμε πιο εύκολη και πιο απλή τη ζωή. Για αυτό άλλωστε δημιουργήσαμε το inner.

10+1 τρόποι για να γίνεις viral

  1. Φτιάξε ένα video με αυτό που θες να κάνεις, μπορείς και μόνος σου, εξάντλησε τις πιθανότητες να το κάνεις μόνος σου, αλλιώς ζήτα βοήθεια από κάποιον φίλο σου
  2. Κόλλα αυτοκόλλητα με την ιδέα σου παντού, παντού όμως
  3. “Χτύπα” ένα τατουάζ με αυτό που πρεσβεύεις
  4. Ανέβα στην σκηνή μιας συναυλίας και φώναξε αυτό που θες, φυσικά κάποιος πρέπει να σε βιντεοσκοπεί
  5. Πήγαινε σε πλατείες και μοίραζε φυλλάδια με την ιδέα σου
  6. Ρώτα ανθρώπους για το αν σε ξέρουν, αν όχι, πες τους ποιος είσαι, τι κάνεις και πού μπορούν να σε βρουν
  7. Δείξε σε “διάσημους” Έλληνες την ιδέα σου, μετά πάρε τους συνέντευξη για το πώς τους φαίνεται, δημοσίευσε αυτό το υλικό στα κοινωνικά σου δίκτυα
  8. Γράψε τον τίτλο του project σου σε ένα βαγόνι τραίνου, ύστερα φωτογράφισέ το και πιο μετά ανέβασέ το
  9. Πάρε ένα αεροπλάνο για οπουδήποτε, βρες ξένους ανθρώπους που ασχολούνται με το αντικείμενό σου και ζήτα τους συμβουλές
  10. Κάνε ένα extreme sport και φώναζε την ιδέα σου, μία κάμερα από δίπλα θα ήταν αρκετά χρήσιμη
  11. Η μεγαλύτερη τρέλα είναι να παλεύεις για τα όνειρά σου, άκου την καρδιά σου και εκείνη θα σου δείξει τον τρόπο και για να γίνεις viral, αλλά κυρίως να βελτιωθείς μέσα σου

Μια αδημοσίευτη συνέντευξη

  • Μια λέξη που συνοψίζει το νόημα της ζωής.
    Χαραμάδα.
  • Ένας στίχος τραγουδιού που σου έχει κολλήσει σαν τσίχλα.
    Είμαι η ευχή του μετανάστη
    και του φασίστα ένα tattoo.
    Είμαι το αποκλίνον άστυ
    του έρωτα ένα Χαϊκού.
    “Τα Προς Το Ζην”, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης
  • Μία φράση από κάποιο βιβλίο που σε έχει στοιχειώσει.
    “…κάπου να σταματήσουμε, να κοιταχτούμε τρυφερά στα μάτια, ν’ ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας, να κλάψουμε για τη ζωή που μας έκλεψαν, ν’ αγκαλιαστούμε, να πούμε λόγια αγάπης, να χαϊδευτούμε και να κάνουμε έρωτα…”
    “Χαμογέλα, ρε… Τι σου ζητάνε;”, Χρόνης Μίσσιος
  • Μια ταινία που σε πήρε ο ύπνος.
    Στο “The Theory of Everything”.
  • Μια φουλ αισιόδοξη πρόταση.
    Αγάπη μόνο.
  • Και ο θεός (σου) έφτιαξε την Κυριακή για να…
    Για να δουλεύω από το σπίτι.
  • Το τελευταίο σου εισιτήριο γράφει…
    Το τελευταίο μου εισιτήριο είναι από το Τραμ, ατσαλάκωτο σαν να μην μπήκα πότε μέσα…
  • Τι συνηθίζεις να πετάς από τη ζωή σου;
    Συμπεριφορές.
  • Το πιο τρελό σου όνειρο/μεγαλύτερο απωθημένο;
    Να ζω σε ένα παραθαλάσσιο μέρος με ανθρώπους που αγαπώ.
  • Κάτι που νοσταλγείς από την προ Μνημονίου εποχή;
    Τις περισσότερες ευκαιρίες.
  • Αγαπάς/Σιχαίνεσαι τα social media γιατί…
    Η αλήθεια είναι πως έχω μια σχέση αγάπης-μίσους, γράφω πάρα πολύ συχνά για αυτά με τα χειρότερα λόγια, αλλά κατά βάθος τα συμπαθώ.
  • Θα γύριζες πίσω στην αναλογική εποχή μόνο και μόνο για να…
    Για να παίξω Pokémon με τους φίλους μου και να μας ενώνει ένα καλώδιο, κι όχι ασύρματες συνδέσεις.
  • Μία ματαιόδοξη συνήθειά σου.
    Μου αρέσει πάρα πολύ να κοιτάζω κάθε είδους στατιστικών.
  • Ένα ψέμα που λες συχνά…
    Δεν λέω.
  • Τι είναι έρωτας, τι αγάπη και ποιο το ανάμεσό τους;
    Ο έρωτας είναι ένα καράβι, η αγάπη το νησί και ανάμεσά τους υπάρχει θάλασσα.
  • Το καρτούν που θα ήθελες να έχεις guest starστο πάρτι γενεθλίων σου.
    Θα φώναζα τον Ντόναλντ για να μας κάνει γκριμάτσες και να μας πει τα νέα της Λιμνούπολης.
  • Μια αλητεία που έχεις νοσταλγήσει.
    Να πετάω νεράντζια στις απέναντι πολυκατοικίες.
  • Ένα παρατσούκλι που σου έχουν κολλήσει.
    “Geo”.
  • Μία λέξη της εποχής που έχεις βαρεθεί να ακούς.
    Άδωνης.
  • Μία αθώα βρισιά.
    Χαζός.
  • Τι σε κάνει να σκας στα γέλια;
    Οι φίλοι μου και το “Κουλούρι”.
  • Τι σε θυμώνει;
    Οι Έλληνες οδηγοί.
  • Πώς εκτονώνεις τα νεύρα σου;
    Με κάθε είδους γυμναστική. Τρέξιμο, ποδήλατο, μπάλα.
  • Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;
    Λίγο πιο μεγάλος από αυτό που είμαι τώρα.
  • Υπάρχει ζωή μετά τα 70;
    Ο κ. Ασημένιος είναι 75 πάντως.

_

Η παραπάνω συνέντευξη ήταν να δημοσιευτεί τον Γενάρη του 2016 στο woman toc. Για κάποιο λόγο δεν ανέβηκε στο site, οπότε τη δημοσιεύω αυτούσια στο blog 🙂

10 τρόποι για να εξελίξεις τη γραφή σου

Σήμερα θα πούμε μερικούς τρόπους-τεχνικές για να γίνεις καλύτερος γραφιάς. Οι τρόποι που εμφανίζονται πάνω πάνω στη λίστα είναι ομολογουμένως πιο εύκολοι και πιο απλοί, έναντι των τελευταίων. Τους έχω αριθμήσει έτσι ώστε ο επόμενος να έχει μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας από τον προηγούμενο.

1. Να διαβάζεις βιβλία

Ο πιο εύκολος τρόπος για να διεισδύσεις στο χώρο του βιβλίου και παράλληλα της γραφής είναι να διαβάζεις βιβλία. Θα κερδίσεις αναρίθμητα καλά, μεταξύ άλλων, να μην κάνεις ορθογραφικά, να έχεις σωστή σύνταξη, να παρατηρείς τη ροή του γραπτού λόγου, ακόμα και να εμπνέεσαι. Είναι πάρα πολλά τα θετικά που κερδίζεις ανοίγοντας ένα βιβλίο, προσοχή όμως, δεν χρειάζεται να διαβάσεις και πάρα πολλά, γιατί μετά υπάρχει κίνδυνος να μπλοκάρεις την έμπνευσή σου.

2. Να μη φοβάσαι να λερώσεις την άσπρη κόλλα

Μια συχνή δικαιολογία όσων δεν καταφέρνουν να γράψουν κάτι, είναι πως φοβούνται να λερώσουν την άσπρη κόλλα. Μήπως θεωρούν πως θα πληγωθεί το χαρτί αν γράψουν κάτι που δεν είναι καλό; Μα αν δε το γράψουν δεν θα βγει τίποτα! Καλό λοιπόν είναι, ό,τι κι αν ιδέα σου κατέβει στο κεφάλι, αρχικά να τη γράψεις και έπειτα να μη τη σβήσεις ποτέ. Ύστερα, με δεδομένο αυτήν τη μικρή ιδέα να στύψεις το μυαλό σου και να γράψεις μέχρι όπου σε πάει. Να θυμάσαι, το χαρτί θέλει παρέα και η παρέα του είναι οι λέξεις.

3. Να παίρνεις μέρος σε διαγωνισμούς

Αρκετά συχνά site-blog δημιουργούν εγχειρήματα που ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να στείλει το δικό του κείμενο. Με τη διαδικασία αυτή επιτυγχάνεις, να γράψεις για μια θεματική που δεν έχεις βάλει εσύ στον εαυτό σου, αλλά κάποιος άλλος. Οπότε, δοκιμάζεσαι σε κάτι ξένο. Ακόμα, βάζεις deadline, κοινώς προθεσμία στο γραπτό σου. Είναι πολύ σημαντικό να διαχειρίζεσαι σωστά τον χρόνο. Όταν καταφέρεις να ολοκληρώσεις ένα κείμενο πριν τη λήξη της προθεσμίας, αρχικά σε κατατάσσει επαγγελματία, δεύτερον σε βοηθάει να γράψεις περισσότερα κείμενα.

4. Να γράφεις σε κάποιο blog/site

Υπάρχουν πολλά site, αμέτρητα θα έλεγα, όπου μπορείς να ξεκινήσεις να γράφεις. Μπαίνοντας σε μια ομάδα, αφενός γνωρίζεις κόσμο, αφετέρου παίρνεις στοιχεία από άλλους συντάκτες που έχετε περίπου ίδια ενδιαφέροντα. Η αλληλεπίδραση αυτή σου αποφέρει νέες εμπειρίες, αλλά και προβολή, άρα, μεγαλώνει ο κύκλος σου. Στην αρχή μπορείς να το κάνεις δωρεάν και αποκτώντας τα απαραίτητα στοιχεία να επιδιώξεις κάτι καλύτερο. Αν δε βρεις κάποια διαδικτιακή στέγη, μπορείς να δημιουργήσεις το δικό σου blog.

5. Να γράφεις κάθε μέρα

Να ακολουθείς πρόγραμμα στη γραφή σου. Να γράφεις σχεδόν την ίδια ώρα κάθε μέρα και να αφήνεις εκκρεμότητες για την επόμενη. Έτσι, θα μπει το μυαλό σου σε μια διαδικασία να σκέφτεται για το επόμενο γραπτό, αλλά και να προγραμματίζει παράλληλα. Όμως, μην κρατάς πολλά πράγματα στο συρτάρι, να γράφεις και να δημοσιεύεις. Αν κρατάς πολλά πράγματα, αυτά σε αφήνουν πίσω. Οι καλύτεροι συγγραφείς παγκοσμίως, αλλά και στην Ελλάδα γράφανε/γράφουν καθημερινά!

6. Να δουλεύεις ξανά παλιότερα κείμενά σου

Οι τρόποι και οι τεχνικές όσο μεγαλώνει η λίστα δυσκολεύουν. Για τους περισσότερους μια δύσκολη τεχνική για να βελτιώσουν τη γραφή τους, είναι, να εργάζονται στα παλιότερα κείμενά τους. Για παράδειγμα, όταν έχεις γράψει ένα κείμενο πριν τρεις μήνες και το ξανά πιάσεις από την αρχή, μπορείς σαν τεχνική να κρατήσεις μόνο τα καλά σημεία και να γράψεις κάτι νέο. Με την τεχνική αυτή μπορείς να ανά-γεννήσεις τέλεια κείμενα!

7. Να ξεκινήσεις σήμερα να γράψεις ένα βιβλίο

Αν δεν έχεις γράψει κάποιο να ξεκινήσεις και αν έχεις γράψει ήδη να αρχίσεις ένα νέο. Βρες μια καλή θεματολογία και εξέλιξέ το, μπορεί να μη σε οδηγήσει πουθενά, αλλά χρειάζεται να πάρεις αυτόν το δρόμο για να κερδίσεις κάτι άλλο μετέπειτα. Η συγγραφή ενός βιβλίου προϋποθέτει –σχεδόν– όλους τους προηγούμενους τρόπος. Οπότε, αν θες να εξελιχθείς πραγματικά, είναι μια καλή δοκιμασία.

8. Μην δηλώνεις συγγραφέας

Ένα από τα χειρότερά μου είναι να βλέπω ανθρώπους να δηλώνουν είτε προφορικά, είτε στα social media, είτε να έχουν φτιάξει δικά τους καρτελάκια και να δηλώνουν συγγραφείς. Αυτό από μόνο του σε υποβαθμίζει, μιας και αν σε κάτι είσαι πολύ καλός δε θες να το βγάζεις προς τα έξω. Λογικά, σε αυτές τις περιπτώσεις προσπαθούν να μας πείσουν πως είναι κάτι σημαντικό, για να δηλώνουν συγγραφείς. Ρίξε τον εγωισμό σου στα τάρταρα, ακόμα και αν γράφεις πολύ και για πολλά χρόνια μη δηλώνεις συγγραφέας, άσε να σε κρίνουν οι άλλοι για το τι είσαι.

9. Να έχεις τις αποτυχίες για παράσημα

Όλα τα άκυρα που θα λάβεις από site, από εκδοτικούς, από συμμετοχές σε διαγωνισμούς, από φίλους σου, να τα κρατήσεις και να προσπαθήσεις περισσότερο. Ο δρόμος της λογοτεχνίας δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια. Μάζεψε τις αποτυχίες, “φόρεσέ” τες και μην σταματάς να προσπαθείς μέχρι να τα καταφέρεις! Δεν είναι ουτοπικό αυτό που λέω, είναι απόλυτα ρεαλιστικό• για να πειστείς όμως πρέπει να το δοκιμάσεις. Κάθε εμπόδιο όχι μόνο για καλό, αλλά για το καλύτερο!

10. Να κυνηγάς το άφταστο

Βάλε τους πιο δύσκολους στόχους, ονειρέψου, βγες στο δρόμο, ζήσε, γράψε, γεύσου με τη γλώσσα όλα αυτά που θα “γευόσουν” με τα χέρια. Μάζεψε δηλαδή εμπειρίες. Κυνήγα αυτό που δεν μπορεί να γίνει. Πολλοί κάνουν αυτό το λάθος, νομίζουν πως καθισμένοι στο γραφείο τους με τις ώρες θα γράψουν το καλύτερο βιβλίο. Το καλύτερο βιβλίο το γράφεις όμως έξω, στο μυαλό σου, ύστερα πηγαίνεις σπίτι και απλά το αποτυπώνεις.

Δεν είμαι ειδικός, έχω κάνει πολύ λίγα πράγματα στη λογοτεχνία, αλλά η ανάγκη μου για έκφραση είναι πολύ πιο δυνατή από την απειρία μου στη λογοτεχνία, έτσι, με οδήγησε να γράψω αυτό.

_

Το κείμενο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην “Εναλλακτική δράση“.

Εάν τα social media ήταν στιχάκια από τραγούδια

Η φαντασία σε άλλο επίπεδο. Ύστερα από το “εάν τα social media ήταν παροιμίες“, σκέφτηκα να κάνω κάτι με τα κοινωνικά δίκτυα και τα τραγούδια. Μπορεί ένα κοινωνικό δίκτυο να αποτυπωθεί με μόνο ένα στιχάκι;

 

0-tKB1dsE-awg-MjPA

Facebook

Τα φώτα μη σε κλέβουνε των πλοίων των μεγάλων,
αυτή για μας είναι η ζωή, η άλλη είναι των άλλων

 

0-ZQxH1Bqd2lZ-mVEE

Twitter

Oι πρώτες λέξεις θα κυλήσουν σα νερό
Κι εσύ θα τρέξεις στο ποτάμι να τις πιάσεις
Πολύ σ’ αγάπησα, μα φτάνει ως εδώ
Πάντα με κέρδιζες, μα τώρα πια θα χάσεις

 

Instagram

Φαντάζομαι τις έγχρωμες γυαλιστερές γυναίκες
στον τελευταίο τους χορό μ’ ένα στο χέρι κέρμα
Να με κοιτάζουν σαν τζουκ μποξ, να με περιγελάνε
κι όλο να μου επιστρέφουν το ματαιωμένο σπέρμα

 

0-hx3Ql4o41xvr3oE3

Pinterest

Σβέλτα, μαντόνα, μανιβέλα
φρένο, στραπάτσο, καραμπόλα
μόδα, καβάλα, ντόλτσε βίτα
τρόμπα, φιγουρα, σαχλαμάρα κι άρπα κόλλα

 

1458103715_circle-tumblr

Tumblr

Τι τραγούδι να σου πω που να’ χει αέρα;
Σαν κι αυτά μες τις κασέτες που `χουν λιώσει
Γιατί πάτησαν το χρόνο, σ’ έχουν νιώσει
Πήραν σήκωσαν το φως κι εδώ το φέραν

 

0-aDrUu2hL6p2VZGPp

Snapchat

Γλυκιά ακίνητη θολή νιρβάνα
δεν έχεις έρωτες μα έχεις πλάνα
έχεις οθόνη μα δεν έχεις μάνα
ούτε ένα χέρι φιλικό

 

0-ygd6tCa9Z1hZNL0X

Tinder

Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο
ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά
λόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικα

 

1458103579_youtube

YouTube

Ζαλίζομαι απ’ το πολύ ποτό,
τα χείλη σου μυρίζουν αλκοόλ
Μα δεν με νοιάζει, δεν με πειράζει,
απλώς θέλω να τα γευτώ.
Τίκα, τάκα, τίκα, τακ…

 

1458104108_vinevimeo

Vimeo

Τι παραξενη κοπέλα εισαι ΄συ
δε μ΄αρέσει η ζωή αυτή που κάνεις
ασε πλέον τις ταβέρνες το κρασί
σου το λέω πως στη ψάθα θα πεθάνεις

 

0-hR8QFq8F-VdCnR6X

LinkedIn

Η φάμπρικα δε σταματά
δουλεύει νύχτα μέρα
και πώς τον λεν το διπλανό
και τον τρελό τον Ιταλό
να τους ρωτήσω δεν μπορώ
ούτε να πάρω αέρα

 

g+138

Google+

Σαν μια Ιθάκη είναι το τώρα, που όλο γυρίζω να τη βρω
και με των Δαναών τα δώρα, γελώ τον δόλιο μου εαυτό
Αμάν βαριά φιλοσοφία, ας πούμε κάτι πιο απλό
καλές οι Η.Π.Α. κι η Ρωσία, μα έχω το δράμα μου κι εγω

 

1458103740_flickr

Flickr

Παλιά φωτογραφία
στην άδεια παραλία
σιωπή
κοιτάζω απ’το μπαλκόνι
το δρόμο που θολώνει
η βροχή

 

1458103731_spotify

Spotify

Σου χρωστώ κάποια τραγούδια
Τώρα που ‘σαι εδώ μαζί μου
Δείχνουν όλα τα ρολόγια
Πως απόψε θα στα πω

 

1458103957_whatsapp

WhatsApp

Μεγάλωσαν τα γένια μας η ψυχή μας αλλιώτεψε
αγριεμένο το σκυλί γαβγίζει τη φωνή του
βοήθα καλέ μου μη φαγωθούμε μεταξύ μας

 

0-nOW9DW23Qg0hXfoM

Foursquare

Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
Θέλω στην παραλία ν’ανάψω φωτιά,
κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά

 

0-RPNhIDAOBSNfOSZj

Skype

Κουράγιο φιλαράκια μου η μπόρα θα περάσει
Εμείς βέβαια θα ‘χουμε γεράσει
Θα βλέπω τα εγγόνια σας και θα σας κάνω like
Κι αγάπη θα σας στέλνω απ’ το skype

 

1458103943_viber

Viber

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ’ αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς

 

1458104218_goodreads

Goodreads

Tζαμί καμένο από φασίστες στην Ιταλία
εθελοντής γιατρός απ’ την Αβάνα
και παιδί στην Τεχεράνη απ’ ανύπαντρη μάνα
νεκρός κι άταφος δάσκαλος στη Σομαλία,
κυνηγημένος Τούρκος συγγραφέας στη Γαλλία

 

1458103747_dropbox

Dropbox

Λύνονται οι κάβοι, σαλπάρουν οι ψυχές
Ο χώρος είναι σιωπή και φως μονάχα

 

0-qG3BIveS66P91s_6

Evernote

Γέρικος λύκος και τυφλός
Η μνήμη όταν πεινάσει
Με τρώει σαν άγριος πυρετός
Με πίνει όταν διψάσει

 

1458103963_soundcloud

SoundCloud

Ένα τραγούδι ακόμα θα σου γράψω
ένα τραγούδι ακόμα και θα πάψω άλλο να σε θυμάμαι
και τις νύχτες ήσυχος να κοιμάμαι

 

_

Όσον αφορά το YouTube, φυσικά η επιλογή μου είναι αστεία. Παρ’ όλα αυτά αυτό είναι το τραγούδι με τις περισσότερες προβολές στην Ελλάδα.

5 μπλε ιστορίες

Τι άραγε είναι οι “μπλε ιστορίες”;

Οι μπλε ιστορίες είναι πολύ μικρές ιστορίες που συνήθως εμπεριέχουν κάποιο θάνατο, κάποιο αποτρόπαιο γεγονός, κάποιο γρίφο που πρέπει να λυθεί. Για να παίξεις μπλε ιστορίες χρειάζονται από δύο άτομα μέχρι και όσα άτομα θες! Ο ένας διαβάζει την ιστορία και οι υπόλοιποι πραγματοποιούν ερωτήσεις μέχρι να φτάσουν τελικός στην λύση τις ιστορίας – αν φτάσουν. Αυτός που διαβάζει την ιστορία, εν συνεχεία βλέπει και την λύση, έτσι ώστε να απαντήσει με ένα “ναι” ή “όχι” ή “δε μας ενδιαφέρει για την έκβαση της πλοκής”.

Στις περισσότερες από αυτές τις ιστορίες, τίποτα, μα τίποτα δεν είναι συμβατικό, χρειάζεται να σκεφτείς έξω από το συνηθισμένο. Ενδεχομένως να παίζει ρόλο ο καιρός ή κάποια ιστορική αναφορά ή πως ο Μήτσος είναι σαλιγκάρι. Σε κάθε περίπτωση οι μπλε ιστορίες σου κρατάνε ωραία συντροφιά και ειδικότερα τους καλοκαιρινούς μήνες.

 

Η απειλή

Ύστερα από το τηλέφωνο της Κωνσταντίνας, η Μαρία που ήταν στην άλλη γραμμή απειλούσε να την σκοτώσει.

 

Το κουδούνι

Η Άννα αν κάνει λάθος, θα πάει εκατομμύρια πίσω τον εαυτό της.

 

Πεθαίνοντας στον Πειραιά

Από την Κηφισιά στον Πειραιά σε δύο δευτερόλεπτα. Παρ’ όλα αυτά χύθηκε αίμα στο λιμάνι.

 

Το εμπαθές mojito

Το εμπαθές mojito απεδείχθη θανατηφόρο για τους δύο Άγγλους τουρίστες που πραγματοποιήσαν τις διακοπές τους στη Γαύδο.

 

Η θησεία

Ένας τρελός βρέθηκε νεκρός από την εξουσία.

 

«Για εμένα μια φωτογραφία μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλά πράγματα στη ζωή…»

Πότε και πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το Instagram;
Από ότι λέει το Instagram πριν περίπου 5 χρόνια. Ξεκίνησα να ανεβάζω φωτογραφίες αφενός γιατί μου αρέσουν πολύ τα social media, αλλά και αφετέρου είναι μια γέφυρα οι φωτογραφίες για να πεις στον κόσμο αυτό που σκέφτεσαι. Η σχέση μου εν γένει με τη φωτογραφία ξεκινάει από πολύ παλιά, όταν ακόμα είχαμε τα αρνητικά φιλμ.

Έχεις γνωρίσει κόσμο μέσω του Instagram;
Για να είμαι ειλικρινής ναι. Είχα βγει με 1-2 κοπέλες. Αυτό βέβαια που διαπίστωσα είναι, πως ήταν υπερβολικά εύκολο στο να βγούμε, αλλά και υπερβολικά εύκολο στο να χαθούμε.

Τι θεματολογία σου αρέσει περισσότερο να φωτογραφίζεις;
Όταν έχω την φωτογραφική μηχανή μου αρέσει η φωτογραφία δρόμου (street photography), όταν κρατάω το κινητό βγάζω το κάθε τι, κυρίως όμως τοπία που κρύβουν ή έχουν μια ιστορία από πίσω.

Δείξε μας την insta-φωτογραφία που έχεις τραβήξει για την οποία είσαι περισσότερο περήφανος.
Περήφανος δεν είμαι για τις φωτογραφίες μου, για να πραγματοποιηθεί ένα καλό κλικ συνυπάρχει μια ολόκληρη συγκυρία, που πιστεύω πως δεν την ελέγχω. Μία από της αγαπημένες μου είναι αυτή: www.instagram.com/p/0p-FU6qAm8

Πες μας δυο-τρεις λογαριασμούς που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Για εμένα μια φωτογραφία μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλά πράγματα στη ζωή, και δυνητικά να είναι και η ζωή η ίδια. Όταν τα pixel συνδυάζονται όμορφα με λέξεις, τότε μιλάμε για κάτι υπερβατικό. Μία τέτοια περίπτωση είναι και ο Δημήτρης Αθηνάκης, είναι ποιητής που τον ακολουθώ όχι μόνο στο Instagram, αλλά και στα περισσότερα βήματά του @dimitris_athinakis. Εκ διαμέτρου αντίθετο profile είναι αυτό εδώ @recklessimage, οι φωτογραφίες του στην άγρια φύση αποτελούν στιγμές χαλάρωσης.

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο RISE.

Ανεμολόγιο

Κάθε τόπος, μια ιστορία… >> anemologio.tumblr.com

Γράψε μια ιστορία με αφορμή έναν τόπο…
Γράψε μια ιστορία για ένα νησί, για ένα χωριό, για μία χώρα, ή ακόμα και για μία γειτονιά.
Γράψε για το μέρος που δεν έχεις πάει ποτέ, αλλά έχεις ταξιδέψει με το μυαλό σου.

Εκεί όπου έβλεπες τη θάλασσα, εκεί όπου φύσαγε το αεράκι.
Αυτό είναι και το ανεμολόγιο, μια πυξίδα που κατευθύνει το σώμα και τη ψυχή σου.

Διάρκεια: 1/1/2017 – 30/6/2017 (περιορισμένος αριθμός συμμετοχών)
Έκταση: από 50 – 1500 λέξεις
Θεματική – είδος: κανένας περιορισμός
Συμμετοχή: Μία για κάθε άτομο (ίσως αλλάξει αυτό μελλοντικά)
Επικοινωνίαgiorgos.iatridis@gmail.com 

Πιο αναλυτικά,
το κάθε κείμενο θα πρέπει να έχει:
1. τίτλο (μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει και το ίδιο το μέρος για τίτλο)
2. φωτογραφία (που να ταιριάζει με τον τόπο – ιστορία)
3. βιογραφικό (ένα μικρό βιογραφικό του συγγραφέα, κι αν θέλει κάποιο link για επικοινωνία)
Για καλύτερη ομοιομορφία στις συμμετοχές, ένα παράδειγμα καλής εμφάνισης μπορείς να βρεις από εδώ.

Ακόμα,
όλες οι συμμετοχές θα κοινοποιούνται στο
facebook και στο twitter.
Τα δικαιώματα των ιστοριών παραμένουν στους συγγραφείς.
Όλοι οι συμμετέχοντες θα ειδοποιούνται με email όταν ανεβαίνει το κείμενό τους.
  

Σκοπός του εγχειρήματος είναι μέσα από τις λέξεις, να φτιάξουμε γέφυρες και να ενώσουμε τόπους. Φυσικά η διάδοση της ανοιχτής λογοτεχνίας, αλλά και να δώσει βήμα για να ακουστούν νέες φωνές.

Ο συγγραφέας των λογοτεχνικών projects

Συναντήσαμε τον Γιώργο Ιατρίδη, τον συγγραφέα που συνδημιούργησε το Inner, ένα πρωτότυπο site που συνδυάζει το blogging με τη δικτύωση

Ο Γιώργος Ιατρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1988. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ηλεκτρονικής του ΤΕΙ Πειραιά. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο, ένα μέρος που όπως λέει ο ίδιος τον έχει σημαδέψει. Μένει κάπου κοντά στη θάλασσα, αλλά το μόνο θαλάσσιο σπορ που κάνει, είναι «να καταγράφει την αρμύρα της σε στίχους». Ασχολείται με τα περισσότερα είδη λογοτεχνίας και ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία.

Ξεκίνησε την πορεία του στη λογοτεχνία γράφοντας στίχους, μετά άρχισε να δημοσιεύει σε free press, έπειτα να γράφει διηγήματα και να αρθρογραφεί στο ίντερνετ. Η συνέχεια δόθηκε με τα λογοτεχνικά πρότζεκτ στο διαδίκτυο και τον Ιανουάριο του 2015 ήρθε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Το φαινόμενο της πεταλούδας».

Στην προσπάθειά του να ενώσει όλες του τις ιδιότητες μαζί, συνδημιούργησε το Inner, ένα πρωτότυπο site που συνδυάζει το blogging με τη δικτύωση. Του αρέσει υπερβολικά να κάνει ποδήλατο, να διαβάζει, να παρακολουθεί τις νέες τάσεις των κοινωνικών δικτύων, να μελετάει κάθε τι έχει να κάνει με το παραδοσιακό στοιχείο, αλλά και να… τρώει μακαρόνια. Τέλος, αυτόν τον καιρό γράφει το νέο βιβλίο του.

Τι ακριβώς ήταν το πρότζεκτ “25th hour”, και πώς προέκυψε το e-book;
Το πρότζεκτ “25th hour” ήταν ένα λογοτεχνικό εγχείρημα που διήρκησε έναν ολόκληρο χρόνο. Συγκεκριμένα, η διάθεση του πρότζεκτ ήταν να ανεβαίνει κάθε μία μέρα και ένα κείμενο από διαφορετικό συγγραφέα. Υπήρχε μόνο μία βασική προϋπόθεση, πως ο τίτλος θα είναι ίδιος για όλους: «25η ώρα». Γράφτηκαν δηλαδή 365 κείμενα για μια «έννοια» που ουσιαστικά δεν υπάρχει!

Από τις 15 Μαΐου 2014, που ανέβηκε το πρώτο κείμενο, μέχρι και τις 14 Μαΐου 2015, που ανέβηκε το τελευταίο, αναρτήθηκαν αδιαλείπτως συμμετοχές στο ειδικά διαμορφωμένο blog. Η τόσο μεγάλη απήχηση, αλλά και η επιρροή που είχε στον κόσμο, με οδήγησε στο να βγάλω το e-book· με όλες φυσικά τις συμμετοχές που δημοσιεύτηκαν. Το e-book εννοείται πως διανέμεται ελεύθερα και δωρεάν.

Θέλω να μας πεις τι πραγματεύεται, την αφορμή, αλλά και τον τελικό σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε το δεύτερο σου πρότζεκτ, το «Γραμμόφωνο».
Το «Γραμμόφωνο» είναι ένα ανοιχτό λογοτεχνικό πρότζεκτ, όπου εδώ η μουσική εμπνέει τη λογοτεχνία! Μπορεί δηλαδή κάποιος να κλέψει τίτλους από τραγούδια και να συνθέσει με λέξεις το δικό του κείμενο. Το συγκεκριμένο πρότζεκτ τρέχει από 1η Ιουλίου 2015 και μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 250 κείμενα εμπνευσμένα από τους στίχους, αλλά και τις παρτιτούρες τραγουδιών. Επίσης να πω πως αυτό το πρότζεκτ είναι εν εξελίξει, τρέχει δηλαδή κανονικά. Δεν έχω ορίσει κάποιο κλείσιμο. Μακάρι να υπάρχουν κι άλλες συμμετοχές και να κρατήσει και για άλλο τόσο.

Η αφορμή ήταν ένα διήγημα που είχα γράψει, εμπνευσμένος από ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι. Το σκέφτηκα λίγο παραπάνω και είπα πως αυτό δυνητικά μπορεί να γίνει η αρχή για ένα μεγάλο πρότζεκτ. Έτσι κι έγινε. Ο τελικός σκοπός του είναι, πρώτον, ο οποιοσδήποτε να μπορεί να εκφραστεί, αλλά και να δημιουργήσει. Δεύτερον, ενέχει τον χαρακτήρα της δικτύωσης, μια και όλα τα άτομα που συμμετέχουν έχουν έναν κοινό παρονομαστή, που είναι η αγάπη τους για τη λογοτεχνία. Τρίτον, συντάσσεται κατά αυτό τον τρόπο μια on-line βιβλιοθήκη, η δημιουργία που είπαμε πιο πριν μετατρέπεται τώρα σε κοινό αγαθό, και έτσι το έργο είναι εύκολα προσβάσιμο σε όλους!

Πιστεύεις ότι οι νέοι συγγραφείς σήμερα έχουν αρκετές ευκαιρίες στην έκδοση των βιβλίων;
Τα πράγματα στην Ελλάδα στον χώρο του βιβλίου δεν πηγαίνουν τόσο καλά. Για να βγάλει ένας πρωτοεμφανιζόμενος βιβλίο χρειάζεται συνήθως ή να πληρώσει αδρά τον εκδοτικό ή να τον έχει ξάδελφο. Γι’ αυτό και υπάρχουν άλλοι τρόποι έκδοσης, η αυτοέκδοση και το e-book. Βέβαια, για εμένα, ούτε αρχίζει, αλλά ούτε και τελειώνει η ζωή αν κάποιος νέος συγγραφέας έχει δίπλα στο όνομά του έναν καλό εκδοτικό οίκο. Η λογοτεχνία είναι μια συνεχόμενη πάλη, όπου κάθε μέρα πρέπει να ξεπερνάμε τον εαυτό μας. Εν ολίγοις, δεν πρέπει να στεκόμαστε σε κανέναν εκδοτικό, τις ευκαιρίες τις γεννάμε εμείς, αν κάτι είναι καλό και αξίζει, θα βρει τον δρόμο του.

Πες μου δυο λόγια για το πρώτο σου βιβλίο, αλλά και πώς εμπνεύστηκες τον τίτλο του.
«Το φαινόμενο της πεταλούδας» κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2015 και επίσης αποτελεί αυτοέκδοση. Όσο για τη θεματολογία, ένας 70χρονος, ο κ. Ασημένιος, ξεκινάει από την Κηφισιά με τελικό σκοπό να φτάσει στον Πειραιά. Ακολουθεί δηλαδή στωικά τις γραμμές του Ηλεκτρικού. Κάθε σταθμός και ένα δίδαγμα, κάθε στάση και ένα συμβάν. Επίσης, στο ταξίδι αυτό τον ακολουθεί μια πεταλούδα. Αληθινά γεγονότα, μπλεγμένα με μυθοπλασία, σε παίρνουν από το χέρι και σε ταξιδεύουν από το ένα άκρο της Αθήνας μέχρι το άλλο. Όσο για τον τίτλο, δεν έχει να κάνει με την ομώνυμη ταινία, αλλά ουσιαστικά σχετίζεται με τον φυσικό νόμο, όπου απειροελάχιστες μεταβολές στην καθημερινότητα, μπορούν να μας αποφέρουν τεράστιες αλλαγές σε βάθος χρόνου.

Θα ήθελα να μου γράψεις μια φράση για το σήμερα που ζούμε.
Ευτυχώς που υπάρχουν τα “like” κι οι άνθρωποι μπορούν να δείχνουν τη συμπάθειά τους στον άλλον.

Αγαπημένοι συγγραφείς – ένας Έλληνας και ένα ξένος;
Μακράν Νίκος Καζαντζάκης και Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

Θα μας πεις τέσσερα βιβλία που πρέπει να διαβάσουμε στις διακοπές;
Νίκος Καζαντζάκης, Ο Βραχόκηπος
John Green, Αναζητώντας την Αλάσκα
Στέργια Κάββαλου, Φαμιλιάλ
Γιάννης Φαρσάρης, Φόβος κανένας

Μια επιθυμία σου, ένα όνειρο, αλλά και τι δεν θα έκανες ποτέ για τη δόξα.
Μια επιθυμία μου είναι να δώσω στίχους στον Γιάννη Χαρούλη.
Ένα όνειρό μου είναι να ζω για τη λογοτεχνία, αλλά να βιοπορίζομαι από το ίντερνετ.
Δεν θα ξεπουλιόμουνα -όπως πολλοί- στα κοινωνικά δίκτυα, για να μαζέψω μερικούς ακόλουθους και μερικές καρδούλες παραπάνω.

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο Πρώτο Θέμα.
Κείμενο / Φωτογραφίες: Στέφανος Καστρινάκης

Πάνω σε ένα ποδήλατο

Όσα δε βλέπεις με τα μάτια, τα βλέπεις με την καρδιά, τα βλέπεις με την ποίηση, τα βλέπεις πάνω σε ένα ποδήλατο.

Εκεί η όρασή σου αλλάζει, σαν να τοποθετείς φακούς παρατήρησης. Το βλέμμα σου στρέφεται ψηλά, στα μισάνοιχτα παντζούρια, στους ηλιακούς, στα ρούχα που στεγνώνουν στην ταράτσα, ακόμα και στα σύννεφα που δεν προσέχεις ποτέ – μόνο σαν ήσουνα παιδί. Πλέον οι διαδρομές με το αμάξι σου φαίνονται βαρετές και όταν οδηγείς, νοσταλγείς την ώρα που θα καβαλήσεις το δίκυκλό σου. Η ταχύτητα με το αυτοκίνητο μοιάζει εικονική, ανώφελη, στις στροφές δεν αισθάνεσαι τίποτα. Αντίθετα, με το ποδήλατο, οι σφυγμοί σου ανεβαίνουν, όπως όταν ερωτεύεσαι!

Πόσο ωραία μπορεί να είναι η ζωή, όταν βολτάρεις με θέα τον Σαρωνικό; Να ξεκινάς από τον Πειραιά και να καταλήγεις στη Βάρκιζα. Πόση αλμύρα χωράει να περάσει στο σώμα; Πόσα όνειρα πιάνεις το δευτερόλεπτο; Ύστερα, πιο κεντρικά, στα Εξάρχεια και αμέσως μετά να παρατηρείς τις αντιθέσεις της κοινωνίας, στο Κολωνάκι. Σαν απάγκιο μοιάζει ο Λόφος του Στρέφη, ιδανικός για ξεκούραση και τόνωση των δυνάμεων στα πλακόστρωτα μονοπάτια. Κι άλλες φορές για χαλαρή διαδρομή στην Πλάκα και στη νεόκτιστη πλατεία του Μοναστηρακίου, ή στο Θησείο και στον Κεραμικό. Τι ωραία που φαίνεται τις νύχτες η Ακρόπολη;

Να αναζωογονείσαι και να αναπνέεις καθαρό αέρα στο Άλσος Νέας Σμύρνης, στο Άλσος Βεΐκου, στα πέριξ της Καισαριανής, στον Εθνικό Κήπο ή λίγο πιο μακριά στο μεγαλύτερο Αττικό πάρκο Α. Τρίτσης στο Ίλιον. Να κάνεις σκληρό πετάλι στις ανηφόρες του Αλίμου και να φτάνεις στο Λόφο Πανί, ή στις ανηφόρες με την μεγάλη κλίση της Ηλιούπολης, ή πάλι στο Λυκαβηττό. Η προσπάθειά σου όμως ανταμείβεται με τον καλύτερο τρόπο, αφού στο τέλος θα αντικρίσεις και από τα τρία αυτά μέρη, μια Αθήνα διαφορετική, μια Αθήνα όμορφη, μια Αθήνα με κατεβασμένες μάσκες. Και τα αμάξια τώρα πια να έχουν κρυφτεί στα μικρά πολύχρωμα φωτάκια.

Κάνοντας πετάλι, δεν αλλάζει μόνο η όρασή σου, αλλά και η ακοή. Ακόμα κι οι κόρνες μοιάζουν με ξεχασμένες μελωδίες σε παρτιτούρες του Μπετόβεν. Ακόμα και οι Doors μοιάζουν να μην διαλύθηκαν ποτέ. Η φωνή της Simone μοιάζει πιο βελούδινη και τα Διάφανα Κρίνα λιγότερο μελαγχολικά.

Αλλά στα αλήθεια, πόσα χιλιόμετρα χρειάζεται να διανύσεις, για να τα δεις και να τα ακούσεις όλα αυτά;

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε την 31.10.2013 στο DOC TV.
Photo: Γιώργος Ιατρίδης