10 “ακραίοι” τρόποι για έμπνευση

Αυτοί εδώ οι τρόποι ίσως να αποτελούν καθημερινότητα για κάποιους, ενδεχομένως όμως, για κάποιος άλλους, να είναι μία αφορμή για να εμπνευστούν κάτι. Σίγουρα όμως σε σχέση με το προηγούμενο άρθρο που έλεγε «7 τρόποι για να ξεκλειδώσεις τη δημιουργικότητά σου», είναι λίγο πιο αντισυμβατικοί. Κυρίως σε αυτό το κείμενο θα μιλήσουμε για τη διαδικασία της γραφής. Στα σχόλια θα χαρώ να ακούσω και τις δικές σας συνήθειες για έμπνευση.

  1. Άκουσε ένα τραγούδι

Σκέφτηκα αυτό το άρθρο ακούγοντας ένα τραγούδι…

  1. Άλλαξε ρούχα

Πολλές φορές βοηθάει, δοκίμασε κάτι πιο άνετο πάνω σου

  1. Σήκω όρθιος

Ο εγκέφαλος μας λειτουργεί καλύτερα όταν είμαστε όρθιοι

  1. Μπες σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο

Τουλάχιστον σε εμένα πιάνει, με εμπνέει σχεδόν η κάθε δημοσίευση

  1. Πήγαινε για άθληση και επέστρεψε

Το τρέξιμο ή η οποιαδήποτε άσκηση αναζωογονεί σώμα και πνεύμα

  1. Σκέψου το χαρτί γεμάτο με λέξεις

Ξεγέλασε το μυαλό σου, σκέψου το χαρτί, ή το αρχείο Word γεμάτο από όμορφες λέξεις

  1. Καθάρισε το δωμάτιό σου

Πολλές φορές, η παραμικρή ακαταστασία εν ώρα έμπνευσης είναι ικανή για να σου αποσπάσει την προσοχή

  1. Άλλαξε δρομολόγιο όταν πας στη δουλειά σου

Οι διαφορετικές εικόνες που θα δεις θα σε κάνουν να σκεφτείς αλλιώς 

  1. Μαγείρεψε

Αυτό δεν το δοκίμασα ακόμα…. δοκίμασέ το εσύ και πες μου!

  1. Μην πάρεις το πρώτο μέσο που θα έρθει

Έχουμε συνηθίσει μία πολύ γρήγορή ζωή, όταν όμως σταματήσουμε κάπου και παρατηρήσουμε όλα όσα κάνουμε, αλλά και όλα όσα κάνουν οι άλλοι, θα μείνουμε άφωνοι από όλες τις σκέψεις που θα μας γεννηθούν 

10+1. Γίνε εσύ ο ίδιος η έμπνευσή σου

Όπως λέει και η φωτογραφία, γράψε αυτό που σου έρχεται πρώτο στο μυαλό όταν κάνεις την ερώτηση, «τι ιδιαίτερο μου συνέβη σήμερα;» 

Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι πολλοί τρόποι. Μια διαφορετική κίνηση μπορεί να σου επιφέρει μεγάλες αλλαγές! Ξύπνα το πρωί χοροπηδώντας από το κρεβάτι, αλλιώτικα από όλες τις άλλες μέρες. Ή άνοιξε ένα θέμα σε μία παρέα που δε θα άνοιγες ποτέ. Και στις δύο περιπτώσεις σίγουρα θα βρεις μία αφορμή για να ξεκινήσεις να γράψεις κάτι.

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο inner.gr

Ο Γιώργος Ιατρίδης γράφει για μια άγνωστη κοπέλα

Αυτό ίσως είναι το πιο περίεργο πράγμα που μου έχει ζητήσει κάποιος να γράψω! Να γράψω ειδικά για μία γυναίκα, ή για τις γυναίκες γενικώς… Ασυνείδητα ή συνειδητά, στα περισσότερα κείμενά μου, αναφέρομαι σε κάποια γυναίκα – έτσι κι αλλιώς, εσείς είστε η πηγή έμπνευσης των πάντων. Το ωραίο –για εμένα– είναι πως αυτή η γυναίκα, κείμενο το κείμενο, διήγημα το διήγημα, αλλάζει.

Η έμπνευσή μου μπορεί να είναι από μία φωτογραφία που είδα στο Instagram, μέχρι τον τελευταίο χωρισμό, ή κάποια κοπέλα που γνώρισα για μία νύχτα. Σήμερα θα πω για τη μεγαλύτερη έμπνευση που είχα μέχρι στιγμής.

Έγραψα 26.000 λέξεις –το πρώτο μου βιβλίο δηλαδή– για ένα κορίτσι, που ήξερα για αυτή μονάχα δύο συλλαβές! Πρώτη φορά την είδα το 2008, αυτό ήταν, ερωτεύτηκα κάθε κίνησή της. Κάθε μικρή στιγμή της. Τότε δούλευε σε ένα παγωτατζίδικο στο Π. Φάληρο, κι ας έχουν περάσει χρόνια, θυμάμαι τα πάντα πάνω της. Ήταν το πιο όμορφο πλάσμα που είχα αντικρίσει!

Φυσικά και της μίλησα, πέρασαν λίγες μέρες, αλλά της μίλησα. Βέβαια, όλο αυτόν τον καιρό, γέμιζα με σελίδες το μυαλό μου, έχοντας μόνο στη σκέψη μου την όψη της, τίποτα παραπάνω. Αυτή η εικόνα με έκανε να γράφω ασταμάτητα και να δημιουργώ μικρούς κόσμους μαζί της. Όταν λοιπόν βρήκα την απαραίτητη δύναμη και αποφάσισα να της μιλήσω, πήγα στο μαγαζί που δούλευε.

Την ρώτησα αρχικά πώς τη λένε, μου απάντησε. Μετά χρειαζόταν να παραγγείλω, της είπα να διαλέξει εκείνη τις γεύσεις – αλήθεια το λέω, ήταν το πιο ωραίο παγωτό που είχα γευτεί ποτέ! Λίγο πριν πληρώσω, την ρώτησα αν θα ήθελε να μου κάνει παρέα μέχρι να φάω το παγωτό. Τότε ήμουν 20, και παραπάνω ρομαντικός από ότι είμαι τώρα…

Εκείνη δυστυχώς αρνήθηκε. Παρ΄ όλα αυτά, έκατσα σε ένα τραπέζι να την παρατηρώ· και να γεμίζω τη ψυχή μου με εικόνες. Αφού έφαγα το παγωτό, πήγα και της μίλησα ξανά… Καταλάβαινα πως εκείνη την ώρα την απασχολώ από τη δουλειά της και για αυτό –στη σκέψη τη δικιά μου– δεν δέχτηκε, οπότε της πρότεινα κάτι άλλο. Να την περιμένω να τελειώσει τη βάρδιά της και να πάμε μαζί ως το σπίτι της, ή κάποια βόλτα – το ξανά λέω, ήμουν ρομαντικός αρκετά τότε. Εκείνη αρνήθηκε και πάλι.

Πήγαινα αρκετές φορές στο μαγαζί στο οποίο δούλευε, αλλά αυτή τη φορά με φίλους, έτσι για να βλέπω τι κάνει· και να μου δίνει φυσικά έμπνευση. Έμπνευση μου έδωσε αρκετή, αλλά τελικά δεν έμαθα κάτι παραπάνω για εκείνη. Έγραψα 26.000 λέξεις για δύο συλλαβές – σκεφτείτε να είχε και μεγαλύτερο όνομα…

Βγήκα στο δρόμο, περπάτησα όλη την Αθήνα, τα έβαλα με Θεούς και δαίμονες δικούς μου· μόνο και μόνο, για να διαβάσει το βιβλίο εκείνη. Μόνο και μόνο, για να της κινήσω λίγο το ενδιαφέρον. Μόνο και μόνο, για να την κάνω να μου χαμογελάσει.

Τα χρόνια πέρασαν και το βιβλίο πια εκδόθηκε. Εκείνη όμως έφυγε από το παγωτατζίδικο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της γραφής του βιβλίου, στις πρώτες σελίδες, είχα γράψει «Στην _ _», λίγο πριν την έκδοση όμως· έσβησα το όνομά της… Εκείνη –λογικά– δεν διάβασε ποτέ το βιβλίο, αλλά το διάβασαν εκατοντάδες άνθρωποι. Κι εγώ –μάλλον– παρέμεινα ρομαντικός.

_

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Woman TOC, 22.2.2016
Φωτογραφία: Χάρης Κανελλόπουλος

7 τρόποι για να ξεκλειδώσεις τη δημιουργικότητά σου

Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσω για τους τρόπους με τους οποίους μπορείς να ξεκλειδώσεις την δημιουργικότητά σου, αλλά και για τις τεχνικές που μπορείς να αφυπνίσεις την έμπνευσή σου. Κυρίως για τη διαδικασία της γραφής.

  1. Γράψε αυτό που σε απασχολεί

Μία βασική “μέθοδος” αν μπορούμε να το πούμε έτσι, στη λογοτεχνία, αλλά και σε όλες τις Τέχνες εν γένει, είναι να καταπιάνεσαι με αυτό που σε βασανίζει, αυτό που σε απασχολεί. Γιατί ουσιαστικά σε αυτήν τη σκέψη, συσσωρεύεις όλη τη δύναμή σου και είναι πιο εύκολο να την αποτυπώσεις.

  1. Διάβασε ένα βιβλίο

Μπορεί να σου φαίνεται πως πας “κόντρα” με την δημιουργικότητά σου, αλλά η ανάγνωση του βιβλίου είναι ευεργετική. Πρώτον, μαθαίνεις τεχνικές από τους παλιότερους συγγραφείς. Δεύτερον, μία καλή πρόταση, αρκεί για να ξεκλειδώσει τα μέσα σου. Τρίτον, μπορείς να αντιγράψεις κάποια στοιχεία ενός βιβλίου. Όπως έλεγε και ο Πικάσο: «Οι καλοί καλλιτέχνες δανείζονται, οι σπουδαίοι κλέβουν».

  1. Τεχνικές στη διαδικασία γραφής

Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως καλλιτέχνης γεννιέσαι και όχι γίνεσαι. Εγώ είμαι της αντίθετης σχολής. Πιστεύω πως με κάποιες τεχνικές μπορείς να τονώσεις την έμπνευσή σου, και παράλληλα, να βελτιώσεις τη γραφή σου. Θα πω μόνο δύο τρόπους όπου λίγο πριν την ώρα της γραφής, -πριν δηλαδή τη διαδικασία της έμπνευσης- θα σου φανούν χρήσιμοι. Δύο απλά παραδείγματα που μου έρχονται αμέσως. Πρώτον, γράψε μια ιστορία με φόντο κάποιο μέρος, μία τοποθεσία, ένα νησί, ένα χωριό. Δεύτερον, μπορείς να ξεκινήσεις μία ιστορία με αφορμή ένα αγαπημένο σου αντικείμενο, κι ας είναι και κάτι ασήμαντο.

  1. Πάρε μέρος σε διαγωνισμούς

Ίσως αυτή η μέθοδος να είναι η πιο απλή. Υπάρχουν κατά καιρούς πολλοί διαγωνισμοί, είτε project, είτε οτιδήποτε που μπορείς να πάρεις μέρος κι εσύ. Ουσιαστικά, εκείνοι επιλέγουν το θέμα και τα όρια που θα έχει η ιστορία σου και εσύ εμπνέεσαι από αυτό. Σου έχει έρθει δηλαδή ένα καλό ερέθισμα, και εσύ μπαίνεις πολύ εύκολα στη διαδικασία της γραφής. Συν τοις άλλοις, υπάρχει η ευκαιρία για επιβράβευση. Ένα λογοτεχνικό project που μπορείς να πάρεις μέρος είναι το “Γραμμόφωνο”.

  1. Αρχή το ήμισυ…

Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες σε ολόκληρη την Τέχνη, είναι πως φοβόμαστε να ξεκινήσουμε κάτι, γιατί πιστεύουμε πως δε θα είναι καλό… Μα αν δεν το δοκιμάσουμε δε θα μάθουμε ποτέ! Οπότε, ότι κι αν σκέφτεσαι το ρίχνεις στο χαρτί, το δοκιμάζεις, και το πολύ πολύ το σβήνεις, το πετάς, αλλά μη φοβάσαι να ξεκινήσεις κάτι, έστω και κάτι που στην αρχή σου φαίνεται απλό.

  1. Πρόβλεψε το μέλλον

Αυτός ο τρόπος θα έλεγα έχει ένα βαθμό δυσκολίας, μεγαλύτερο από τους άλλους τρόπους. Με τη φράση “πρόβλεψε το μέλλον” εννοώ να μπεις στη διαδικασία να σκεφτείς πώς θα είναι ένα γεγονός, ή ένα συμβάν μετά από λίγα χρόνια. Ξετυλίγοντας αυτό το κουβάρι είμαι σίγουρος πως θα σου γεννηθούν πολλά ερεθίσματα, πολλά που δεν τα είχες σκεφτεί.

  1. Να είσαι παρατηρητικός

Από ότι καταλαβαίνω σε εμένα, αλλά και γενικότερα με τους ανθρώπους που συνομιλώ, το να είσαι παρατηρητικός είναι σπουδαίο. Οι μεγαλύτερες εμπνεύσεις έρχονται όταν δεν ήμαστε στο γραφείο μας, αλλά στο μετρό, στο μαγαζί που πίνουμε το καφέ ή το ποτό μας, και γενικότερα, όταν τριγυρνάμε έξω αμέριμνοι και ανυποψίαστοι. Το κάθε τι εκεί έξω από ένα βλέμμα, μέχρι ένα συμβάν εμπεριέχει αφορμή για έμπνευση! Εσύ πρόσεξες πως στη φωτογραφία κουνιούνται τα φύλλα;

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε εδώ.
Σε λίγες μέρες θα ανέβει ένα παράλληλο κείμενο που θα λέγεται «10 “ακραίοι” τρόποι για έμπνευση».

Έγραψαν για το “Φαινόμενο της πεταλούδας”

Γιώργος Ιατρίδης, Το φαινόμενο της πεταλούδας
Νουβέλα, Ιανουάριος 2015
Εκδόσεις: updot.gr | info@updot.gr
ISBN: 978-960-93-6475-1
Σελίδες: 136

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ο κ. Ασημένιος σκεφτόταν πως η δυσκολία του αυτή στα πόδια, αποτέλεσε το μεγαλύτερο εφόδιο κι όχι εμπόδιο, όπως θα λέγανε πολλοί· για να μπορέσει να πραγματοποιήσει τη διαδρομή, με φόντο τις γραμμές του Ηλεκτρικού. Τον ωθούσαν τα αρρωστημένα του πόδια με έναν τρόπο ανεξήγητο, κάτι που σε όλα τα ιατρικά βιβλία δεν υπάρχει, ούτε μέσα στα διπλώματα αναφέρεται, ούτε σε καμία χαοτική μελέτη. Η δύναμη της ψυχής δεν μπορεί να μελετηθεί από κανένα σύστημα, από καμία στατιστική, ούτε οι χτύποι της καρδιάς όταν ερωτευόμαστε. Τίποτα απολύτως δεν μπορεί να τα εξηγήσει όλα αυτά. Καμία, μα καμία διάγνωση. Μόνο το άγγιγμα μπορεί να γιατρέψει το μυαλό. […]

_

ΒΙΝΤΕΟ:

Ο Νίκος Ερηνάκης ανέβηκε σε μία ταράτσα στην Οξφόρδη και είπε μερικά ωραία λόγια για τη νουβέλα μου, επίσης, κράτησε τη φράση “επιμέλεια χάους”.

Η ελαφρώς ξενυχτισμένη Μαριέττα Φαφούτη άφησε τις σκέψεις τις ελεύθερες, και στις 4 η ώρα το πρωί μου χάρισε απλόχερα, την άποψή της για το βιβλίο.

_

ΑΠΟΨΕΙΣ:

Δημήτρης Αθηνάκης: Μία νουβέλα αμφίδρομης μαθητείας

photo-athinakis-e1435855376806

“Πάντοτε χρειάζεται ένα μεγάλο μπαμ για να ξεκινήσει μία καινούργια ζωή. Στην περίπτωσή μας, στην περίπτωση του κ. Ασημένιου δηλαδή, ήταν η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Το έξυπνο αυτό εύρημα του Γιώργου Ιατρίδη σε βάζει ευθύς εξαρχής στο παιχνίδι του πρώτου έντυπου κειμένου του, της νουβέλας με τον αινιγματικό τίτλο Το φαινόμενο της πεταλούδας”.

Στέργια Κάββαλου: Ένα παραμύθι σχεδόν για όλους

“Λίγο να ξεκινήσεις την ανάγνωση, καταλαβαίνεις ότι από το τέλος πάμε στην αρχή και όλα σου μοιάζουν ταιριαστά. Ποτέ δεν είναι πολύ αργά για ζωή και είναι ανακουφιστικό και παρήγορο ένας άνθρωπος γεννημένος το 1988 έχει γνώση αυτής της αλήθειας που μόνο εμπειρικά κατακτάται. Όπως και μιας άλλης, ότι «η ένωση δυο ερωτευμένων ανθρώπων επιφέρει μια νέα ιδέα πάνω στον κόσμο» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο”.

Δημήτρης Γκιούλος: Ένα παραμύθι για όσους παραμένουν ρομαντικοί

10620135_10152914366522384_400724200167050077_o

“Η Αθήνα του Ιατρίδη, η πεταλούδα Αθήνα που μεταμορφώνεται στάση τη στάση, σταθμό με το σταθμό. Μια πόλη πολύχρωμη αλλά και σκοτεινή. Εν τέλει, ένα παραμύθι για κείνους που ακόμα βρίσκουν ομορφιά στα τσιμέντα των μεγαλουπόλεων, για κείνους που έχουν χρόνο ή ξέρουν να περιμένουν ζώντας για να προετοιμάσουν και να δουν τη μεταμόρφωση. Ένα παραμύθι για ρομαντικούς”.

Το φαινόμενο της πεταλούδας

Το φαινόμενο της πεταλούδας, Γιώργος Ιατρίδης

ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

Νατάσσα Καραμανλή

Νεφέλη Πόπη Ζάνη

Κυριάκος Σ. Κυριάκου

Γιάννης Δ. Καρνεσιώτης

 

 

 

 

 

 

 

_

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ:

LiFO | ΓΚΡΕΚΑ | fractal | maga.gr | Μετα δεύτερο

_

ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:

ΠΑΤΑΚΗΣ, Ακαδημίας 65, Αθήνα, τηλ. 210-3811850
ΝΑΥΤΙΛΟΣ, Χαριλάου Τρικούπη 28, Αθήνα, τηλ. 210-3616204
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Ανδρέα Παπανδρέου 11 εντός στοάς, Χαλάνδρι, τηλ. 210-6800644
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Κηφησίας 310, Κηφισιά τηλ. 210-8075792
ΤΟ ΑΠΕΡΙΤΤΟ, Ερατούς 5, Π. Φάληρο, τηλ. 210-9850005

_

ΦΟΡΜΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ – TIMH: 10,65€

Επικοινωνήσετε στο giorgos.iatridis@gmail.com
Κάνοντας αντιγραφή-επικόλληση και συμπληρώνοντας τα παρακάτω στοιχεία:

Όνομα | Επώνυμο:
Διεύθυνση | Αριθμός:
Τ.Κ. | Πόλη:
Αριθμός αντιτύπων:

Σχόλια:

Η μέθοδος είναι με αντικαταβολή, στα σχόλια στο email μπορείτε να γράψετε οποιαδήποτε απορία.

_

TRAILER:

_

ΒΙΟ:

Ωραία όλα αυτά, αλλά ποιος όμως είναι ο Γιώργος Ιατρίδης; Ρίξε μία ματιά σε ένα σύντομο βιογραφικό μου.

🙂

Πως επιτυγχάνεται μία αυτοέκδοση

Αρχικά, με τον όρο “αυτοέκδοση” εννοούμε όταν κάποιος αναλαμβάνει να εκδώσει ένα βιβλίο μόνος του. Να είναι δηλαδή εκδότης και συγγραφέας μαζί, και ίσως και κάποιες άλλες ιδιότητες παράλληλα. Παρακάτω παραθέτω τα βήματα μιας αυτοέκδοσης.

  1. Αρχείο Word

Όταν λοιπόν έχεις ένα βιβλίο στα σκαριά, αυτό που κάνεις είναι να το επεξεργάζεσαι στο Word. Όταν λοιπόν το αρχείο Word ετοιμαστεί -όσο μπορεί να είναι έτοιμο κάποιο βιβλίο- είσαι έτοιμος να βγάλεις το βιβλίο σου προς τα έξω, προς το “φως”.

  1. Διόρθωση – Επιμέλεια

Όταν λοιπόν τελειώσει η δουλειά του συγγραφέα, αρχίζει η δουλειά του επιμελητή. Ποτέ ένα βιβλίο δεν μπορεί να θεωρηθεί έτοιμο, όταν δεν το έχει διαβάσει τουλάχιστον ένα δεύτερο άτομο. Εδώ λοιπόν απευθύνεσαι σε κάποιο άλλο άτομο με γνώσεις πάνω στην επιμέλεια κειμένων, πολλές φορές χρειάζεται και δεύτερος επιμελητής.

  1. Επιμέλεια ως προς την εμφάνιση

Ένα βιβλίο πριν τυπωθεί χρειάζεται αρκετές ρυθμίσεις. Όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο, τα πάντα είναι μαθηματικά και αριθμοί. Οι ρυθμίσεις που πρέπει να κάνει ο συγγραφέας -μιας και μιλάμε για αυτοέκδοση- είναι:

-Να εισάγει αριθμό σελιδών στο βιβλίο του (ένα κλικ στο Word)
-Να μορφοποιήσει κατάλληλα τις πρώτες σελίδες, έτσι ώστε το πόνημά του να είναι βιβλίο (μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα βιβλίο ενός καλού εκδοτικού οίκου και να πάρει ιδέες για το πώς έχει υλοποιηθεί)
-Στην κορυφή (header) να μπει ο τίτλος του βιβλίου στις μονές σελίδες και στις ζυγές ο τίτλος του συγγραφέα, ή ανάποδα
-Εσοχές, τα κενά δηλαδή που θα κάνει η σελίδα με το κείμενο, αριστερά-δεξιά, κάτω-πάνω
-Επίσης υπάρχει το αρχίγραμμα αν θέλει να το εισάγει, τα αρχικά κεφάλαια γράμματα
-Και μερικά ακόμη για την κατάλληλη διαμόρφωση του βιβλίου

  1. Μετατροπή αρχείου από Word σε .pdf

Αφού έχεις τελειώσει με τα πάντα ως προς το κείμενό σου, μετατρέπεις το αρχείο Word που κακά τα ψέματα είναι πιο εύκολο για τον συγγραφέα να το επεξεργαστεί, στο πιο εύκολο σε επεξεργασία για τον Graphic Designer – ναι, αυτός θα μας λύσει κάποια προβλήματα. Υπάρχουν προγράμματα στο διαδίκτυο για την μετατροπή, αλλά γίνεται και από το Word αυτό, αν απλά σώσεις το αρχείο σου σε .pdf.

  1. Σχεδιασμός εξωφύλλου

Για να πάει καλά ένα βιβλίο, σημαντικό ρόλο παίζει το εξώφυλλο, οπότε χρειάζεται να δώσεις ανάλογη προσοχή και στην έξω μεριά. Αν δεν μπορείς να φτιάξεις μόνος σου το εξώφυλλο, χρειάζεται να απευθυνθείς σε κάποιον σχεδιαστή.

  1. Χορήγηση ISBN

Κάθε βιβλίο έχει και έναν μοναδικό αριθμό. Η χορήγηση ISBN γίνεται πολύ εύκολα. Μπορείς να επισκεφτείς το site της Εθνικής Βιβλιοθήκης και με μία φόρμα που θα συμπληρώσεις να σου αποστείλουν με email το ISBN. Ακόμα, όταν πια ολοκληρωθεί το βιβλίο χρειάζεται να παραδώσεις τρία αντίτυπα στην Εθνική Βιβλιοθήκη, υπάρχουν δηλαδή όλα τα βιβλία εκεί. Τέλος, με την χορήγηση ISBN το βιβλίο θεωρείται κατά ένας μεγάλο ποσοστό κατοχυρωμένο.

  1. Επιλογή τυπογραφείου

Σε αυτό το σημείο επιλέγεις ένα καλό μαγαζί που θα σε βοηθήσει στην τύπωση του βιβλίου. Επίσης, ο Graphic Designer που είπαμε πριν, έρχεται για να κάνει αυτός τις τελικές διορθώσεις, για να φέρει το βιβλίο στα μέτρα και στα σταθμά της τύπωσης. Από εκείνον περνάει η τελική τελική ματιά, πριν από το τελευταίο κουμπί. Αξίζει να πω, πως μερικές εκτυπωτικές εταιρίες βγάζουν ένα πρόχειρο για να δει και ο συγγραφέας πώς θα φαίνεται το βιβλίο του. Ακόμα, για την επιλογή τυπογραφείου μπορείς να ζητήσεις μερικά δείγματα από παλιότερες δουλειές τους.

  1. Τα χαρακτηριστικά του βιβλίου

Σε αυτό το σημείο ο συγγραφέας ορίζει τις παραμέτρους για το βιβλίο του. Δηλαδή:

-Μέγεθος βιβλίου (Α5, Α4, άλλα είδη πιο μικρά, πιο μεγάλα)
-Αυτιά (όταν λέμε “αυτιά” σε ένα βιβλίο εννοούμαι εκεί που συνήθως είναι το βιογραφικό του συγγραφέα και κάποια άλλα έργα του ιδίου)
-Τεμάχια
-Χαρτί εξωφύλλου
-Χρώματα Α όψη
-Φινίρισμα εξωφύλλου
-Χρώματα εκτύπωσης εξωφύλλου
-Χαρτί εσ. σελίδων
-Χρώματα σελίδων
-Χρώματα εκτύπωσης εσωτερικών σελίδων
-Βιβλιοδεσία

  1. Διακίνηση βιβλίων

Αφού ο συγγραφέας έχει τα αντίτυπα στα χέρα του, το μόνο που μένει είναι η διακίνηση. Αυτό το σημείο δε θα το περιγράψω τόσο αναλυτικά όσο τα άλλα βήματα, γιατί εδώ υπάρχουν διάφορες διακλαδώσεις που μπορεί ο κάθε συγγραφέας να διακινήσει τα βιβλία του. Θα πω μόνο κάτι που συνάντησα στην δικιά μου αυτοέκδοση, “Το φαινόμενο της πεταλούδας“. Ρώτησα σε περίπου 40 βιβλιοπωλεία για το αν μπορεί το βιβλίο μου να βρίσκεται στα ράφια τους. Οι απαντήσεις που πήρα ήταν και θετικές, αλλά και αρνητικές. Ουσιαστικά το εμπόδιο σε κάποια βιβλιοπωλεία έγκειται πως δεν έχω επίσημα χαρτιά για να τους κόψω κάποιο τιμολόγιο. Υπάρχουν όμως και κάποια βιβλιοπωλεία που κόβανε εκείνοι χαρτιά αντί για εμένα, σαν ένα αντίθετο δελτίο αποστολής – φυσικά είναι νόμιμη στο έπακρο η διαδικασία αυτή. Οπότε μπορεί ένα βιβλίο να βρίσκεται στα ράφια ενός καλού βιβλιοπωλείου, αλλά όχι σε όλα.

Τέλος, σε αυτά τα βιβλιοπωλεία που θα θελήσουν να έχουν το βιβλίο σου, θα κάνεις έναν διακανονισμό για την έκπτωση που θα κάνεις στο βιβλιοπωλείο. Πόσο δηλαδή θα κερδίζεις εσύ και πόσο εκείνος από την αγορά του βιβλίου σου. Δε θα κλείσω με χρήματα και συναλλαγές, μιας και όπως πιστεύω, γράφουμε ένα βιβλίο για να διαβαστεί και όχι για να γίνουμε πλούσιοι. Η αυτοέκδοση δεν είναι και τόσο πολύ διαδομένος τρόπος στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, είναι όμως ένας τρόπος για να κυκλοφορήσει έντυπα αυτό που έχεις γράψει. Τέλος, είμαι σίγουρος πως μερικές αυτοεκδόσεις, είναι καλύτερες και από ότι μαζικές παραγωγές βιβλίων, γιατί εκεί ο συγγραφέας έχει βάλει όλο το μεράκι του για τη δημιουργία του βιβλίου. Από το Α ως το Ω.

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο Inner.

Η γέννηση του Inner!

Γράψε το internet που θες να δεις!

Το inner.gr, είναι ένας τόπος στο διαδίκτυο όπου οι άνθρωποι μοιράζονται τις ιδέες και τις ιστορίες τους, όχι μόνο μεταξύ των φίλων τους, αλλά με όλο τον κόσμο! Ουσιαστικά, είναι μια πρωτότυπη πλατφόρμα που συνδυάζει το blogging με τη δικτύωση. Είναι εδώ για να χρησιμοποιηθεί από τον επαγγελματία δημοσιογράφο μέχρι και τον πιο ερασιτέχνη γραφιά. Είναι απλό στη χρήση, όμορφο στο σχεδιασμό και ευανάγνωστο σαν περιεχόμενο.

Στην αρχική σελίδα του Inner θα συναντήσεις όλη την ροή των ιστοριών και των ειδήσεων που ανεβαίνουν. Ακόμα, υπάρχει ενότητα “δημοφιλή”, εκεί μπορείς να διαβάσεις τις ιστορίες που έχουν διαβαστεί περισσότερο. Επίσης, όταν δημιουργήσεις λογαριασμό έχεις τη δυνατότητα, φυσικά να ανεβάσεις κείμενο, να σχολιάσεις κάποιο άρθρο, και να προτείνεις στους άλλους πως αξίζει να διαβαστεί.

Τρία πράγματα που κάνουν το Inner να διαφέρει σε σχέση με αυτό που έχεις συνηθίσει:

1. Το Inner στοχεύει στις λέξεις

Έχουμε πάθος για τις λέξεις. Οι λέξεις είναι αυτές που θα σώσουν τον κόσμο. Έτσι δημιουργήσαμε όσο πιο όμορφο σχεδιασμό για να μπορείς να επικεντρώνεσαι στην ανάγνωση και κατά συνέπεια στις λέξεις, στο νόημα. Πάντα με τη παρουσία όμορφων εικόνων σε όλα τα θέματα. Όταν γράψεις ένα κείμενο θα το καταλάβεις. Αλλά αξίζει να πούμε, πως δεν ικανοποιούμαστε εύκολα, και θα προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε οποιαδήποτε ατέλεια.

2. Δεν είσαι μόνος σου

Στο Inner δεν πορεύεσαι μόνος σου. Μπορεί η γραφή να είναι μια μοναχική διαδικασία, αλλά όταν ανεβάσεις ένα κείμενο, ένα άρθρο, μια φράση, έναν στίχο, αυτό αποκτά άλλη ουσία. Όπως είπαμε, είναι μια μεγάλη πλατφόρμα, όπου τα μέλη που το απαρτίζουν μπορούν να σχολιάσουν, να επισημάνουν, να ενθαρρύνουν και να ακολουθήσουν τους άλλους χρήστες. Οι ιδέες σου δηλαδή μοιράζονται και εξαπλώνονται. Πάντα η ομαδική συνεργασία επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα από το να λειτουργεί κάποιος σαν μονάδα.

3. Το Inner επεκτείνει το κοινό σου

Ένα από τα μότο μας είναι πως οι όμορφες ιδέες αξίζει να εξαπλωθούν και να διαδοθούν. Το Inner συνδυάζει το blogging με τη δικτύωση, άρα για αυτόν το λόγο, οι ιδέες διαβάζονται από περισσότερο κοινό, από ότι με κάποιον άλλο τρόπο. Αυτός έτσι κι αλλιώς ήταν ένας από τους λόγους δημιουργίας του Inner, ο συνδυασμός δικτύωσης και ελεύθερης έκφραση από όλους.

Μπες στο δίκτυο του Inner

Το Inner φτιάχνεται και χτίζεται από τον κάθε ένα. Σας ενθαρρύνουμε να γραφτείτε και να το δοκιμάσετε.

Τέλος, μπορείς να διαβάσεις το about, να μας ακολουθήσεις στο Twitter και να μας κάνεις like στο Facebook για περισσότερα νέα.

Σας ευχαριστούμε.

Πενθώ, υποστηρίζω, διαδηλώνω

Στον επαναπροσδιορισμό που πρέπει να κάνουμε με τον εαυτό μας αρχικά, και μετά με όλα τα άλλα, ας σημειώσουμε συν τοις άλλοις κάτι ακόμα. Την έννοια μερικών λέξεων. Και σαν να ήταν η μόνη μας τροφή, το ξανά λέω, η μόνη μας τροφή, να τις χωνέψουμε καλά μέσα στο μυαλό μας. Να εισχωρήσουν τόσο βαθιά, που άπαξ μπουν, να μην ξανά βγουν.

πενθώ [penθó] Ρ10.9α : κατέχομαι από έντονη θλίψη για το θάνατο προσώπου: Όλο το έθνος πενθεί (για) το θάνατο του ηγέτη. || βρίσκομαι σε περίοδο πένθους: Πενθούσε ακόμα και γι΄ αυτό απέφευγε τις κοσμικές εκδηλώσεις. || πενθοφορώ: Γιατί πενθεί ο τάδε; β. (για έμφαση ή, συνήθ., ειρ.) αισθάνομαι, κατέχομαι από μεγάλη θλίψη για κακό που συνέβη ή έπαθα: Πενθούν για την ήττα της ομάδας τους.

[λόγ. < αρχ. πενθῶ]

.

υποστηρίζω [ipostirízo] -ομαι Ρ2.2 : 1.τοποθετώ στήριγμα κάτω από κτ., το στηρίζω από κάτω, το υποβαστάζω: ~ έναν τοίχο / ένα φράγμα. Η στοά υποστηρίζεται από κολόνες. 2. (μτφ.) α. βοηθώ ηθικά ή υλικά κπ. ο οποίος έχει την ανάγκη μου: Είναι ορφανός· πρέπει να τον υποστηρίξουμε. Τον υποστηρίζει ο θείος του. Με υποστήριξε πολύ στην αρχή της καριέρας μου. Ανέλαβαν να υποστηρίξουν με δικά τους κεφάλαια την επιχείρηση. Υποστηρίζονται πολύ μεταξύ τους. || (στρατ.): Οι μονάδες των σωμάτων υποστηρίζουν τις μονάδες των όπλων. || παρέχω τεχνική υποστήριξη. || (πληροφ., για πρόγραμμα, ηλεκτρονικό υπολογιστή) έχω συγκεκριμένη δυνατότητα: Ο υπολογιστής μου δεν υποστηρίζει αναγνώριση φωνής.

[λόγ.: 1.: ελνστ. ὑποστηρίζω· 2: σημδ. γαλλ. soutenir, appuyer & αγγλ. support]

.

διαδηλώνω [δiaδilóno] -ομαι Ρ1 : 1. εκφράζω κτ. δημόσια, διακηρύσσω: Ο λαός θα συγκεντρωθεί στην πλατεία, για να διαδηλώσει τη συμπαράστασή του στο δοκιμαζόμενο λαό της Kύπρου. 2. πραγματοποιώ διαδήλωση ή μετέχω σ΄ αυτήν: Xιλιάδες φοιτητές διαδηλώνουν ζητώντας την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

[λόγ. < ελνστ. διαδηλ(ῶ) -ώνω `ορίζω καθαρά΄ σημδ. γαλλ. manifester]

_

Λεξικό: www.greek-language.gr

Η μουσική εμπνέει τη λογοτεχνία… με ένα κλικ!

«Κλέψε άφοβα τίτλους από τραγούδια και σύνθεσε με λέξεις το δικό σου κείμενο.  Δώσε λοιπόν πλοκή, στην πλοκή των στίχων. Ντύσε με προτάσεις και σημεία στίξης τις παρτιτούρες. Πάτα πάνω στα μουσικά μέτρα…και γράψε τη δική σου ιστορία!».

Αυτό είναι το μότο του 27χρονου Γιώργου Ιατρίδη, ο οποίος έδωσε πνοή σε ένα ιδιαίτερα πρωτότυπο project που ακούει στο όνομα «Το Γραμμόφωνο».

Ο λόγος για ένα ανοιχτό λογοτεχνικό εγχείρημα που συνδέει τη μουσική με τη λογοτεχνία. Μέσα από αυτό ο καθένας έχει την ευκαιρία να γράψει τη δική του ιστορία με αφορμή το αγαπημένο του τραγούδι. Με άλλα λόγια να δώσει πλοκή στην πλοκή των στίχων, να βάλει στις παρτιτούρες λέξεις και σημεία στίξεις. Στόχος του Γραμμόφωνου είναι να διαδώσει την ανοιχτή λογοτεχνία, να δώσει βήμα στις νέες φωνές να εκφραστούν ελεύθερα αλλά και να συνδέσει πολλές τέχνες μαζί.

Ο Γιώργος εμπνεύστηκε την πρωτότυπη ιδέα ένα περίπου χρόνο πριν, όταν ο ίδιος έγραψε ένα διήγημα με αφορμή ένα τραγούδι. Όπως εξηγεί, ανέκαθεν είχε ιδιαίτερη σχέση με τον ελληνικό στίχο. Από παιδί του άρεσε να γράφει, να μελετά, να εισβάλλει μέσα στις λέξεις ενός τραγουδιού προσπαθώντας να κατανοήσει τα γεγονότα που ξετυλίγονταν από πίσω. Μετά την πρώτη ιστορία, σκέφτηκε πως η ιδέα θα μπορούσε να λειτουργήσει εντός ενός μεγαλύτερου project. Έτσι λοιπόν κι έγινε!

Στο «Γραμμόφωνο» μπορεί να πάρει μέρος οποιοσδήποτε θέλει με την προϋπόθεση ο τίτλος του κειμένου να είναι ήδη τραγούδι, είτε ελληνικό, είτε ξένο. Περιορισμοί στο στυλ δεν υπάρχουν, ο καθένας μπορεί να γράψει διήγημα, πεζό, ποίημα ή ο,τιδήποτε επιθυμεί. Ο μόνος περιορισμός είναι στην έκταση του κειμένου, χρειάζεται δηλαδή οι συμμετοχές να είναι από 50-1500 λέξεις. Και όσο αναφορά στο στυλ των τραγουδιών, όλα τα είδη είναι καλοδεχούμενα! Οι ενδιαφερόμενοι παράλληλα μπορούν να συμμετέχουν όσες φορές θέλουν.

_

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο penna.gr, 4.11.2015

«Το Γραμμόφωνο»: Το project που συνδέει τη μουσική με τη λογοτεχνία

Μιλήσαμε με τον Γιώργο Ιατρίδη, δημιουργό ενός πολύ ενδιαφέροντος project, του «Γραμμόφωνου», ο οποίος μας μίλησε τόσο για το εν λόγω εγχείρημα, όσο και για τα υπόλοιπα που “τρέχουν” παράλληλα με αυτό αλλά και για εκείνα που θα έρθουν… Τον ευχαριστούμε πολύ! 

Τι είναι το “γραμμόφωνο”;
Το γραμμόφωνο είναι ένα ανοιχτό λογοτεχνικό project που συνδέει τη μουσική με τη λογοτεχνία. Μπορεί λοιπόν ο κάθε ένας, να πάρει ένα αγαπημένο του τραγούδι και να το κάνει πεζό. Να δώσει δηλαδή πλοκή στην πλοκή των στίχων. Να συνθέσει με λέξεις και σημεία στίξης τις παρτιτούρες. Γενικότερα, το “γραμμόφωνο” προσπαθεί να ενώσει αυτές τις δύο Τέχνες με έναν κοινό παρονομαστή, που είναι η ανοιχτή και ελεύθερη έκφραση.

Πότε και με ποια αφορμή προέκυψε η ιδέα του συγκεκριμένου project;
Η ιδέα μου ήρθε πριν από περίπου ένα χρόνο. Είχα γράψει ένα διήγημα εμπνευσμένος από ένα τραγούδι. Η αλήθεια είναι πως έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον ελληνικό στίχο, μου άρεσε από παιδί, γράφω και εγώ στίχους και γενικά μου αρέσει να τον μελετάω, μου αρέσει δηλαδή να διεισδύω μέσα στις λέξεις ενός τραγουδιού και να προσπαθώ να καταλάβω την ιστορία που κρύβεται. Αφού είχα γράψει λοιπόν μια ιστορία, μετά από καιρό μου γεννήθηκε η ιδέα πως μπορεί να λειτουργήσει και σαν ένα μεγάλο project, και έτσι κι έγινε!

Κάτω από τον τίτλο του blog υπάρχει το μότο “Η μουσική εμπνέει τη λογοτεχνία”. Πιστεύεις πράγματι ότι συμβαίνει αυτό και αν ναι, με ποιο τρόπο;
Κυρίως νομίζω πως συμβαίνει το αντίθετο, η λογοτεχνία έχει εμπνεύσει τη μουσική, μιας και υπάρχουν τραγούδια που έχουν εμπνευστεί από βιβλία. Και φυσικά η μελοποιημένη ποίηση. Οι στίχοι του Καββαδία, του Σεφέρη, του Καβάφη, του Ουράνη και άλλων έχουν γίνει οι αφορμές για να εμπνεύσουν μεγάλους συνθέτες, και με αυτό τον τρόπο να διαδώσουν περισσότερο την ποίηση.

Μπορεί ο οποιοσδήποτε το επιθυμεί να γράψει τη δική του ιστορία, όπως την συνέλαβε με αφορμή κάποιο τραγούδι;
Αυτό πρεσβεύει και το project, μπορεί ο οποιοδήποτε να πάρει μέρος στο εγχείρημα αυτό. Υπάρχει μόνο μία προϋπόθεση, ο τίτλος του κειμένου, πρέπει να είναι ήδη τραγούδι. Είτε ελληνικό, είτε ξένο κομμάτι.

Υπάρχει κάποιος περιορισμός ως προς το ύφος και το στυλ των συμμετοχών που επιλέγονται;
Δεν υπάρχει κανένας απολύτως περιορισμός ούτε στο ύφος, ούτε και στο στυλ, μπορεί κάποιος να γράψει διήγημα, πεζό, ποίημα, οτιδήποτε. Ο μόνος περιορισμός είναι στην έκταση του κειμένου, χρειάζεται δηλαδή οι συμμετοχές να είναι από 50-1500 λέξεις. Και όσο αναφορά στο στυλ των τραγουδιών, όλα τα είδη είναι καλοδεχούμενα!

Εκτός από το “γραμμόφωνο”, ασχολείσαι και με άλλα ενδιαφέροντα πράγματα. Θες να μας μιλήσεις γι’ αυτά και για όσα επόμενα πιθανώς ετοιμάζεις;
Το “γραμμόφωνο” είναι το 2ο λογοτεχνικό project που έχω φτιάξει, μετά την “25η ώρα”, που τώρα ετοιμάζεται να γίνει e-book. Πέρα από τα project για την ανοιχτή λογοτεχνία, έχω γράψει ένα βιβλίο που ονομάζεται “Tο φαινόμενο της πεταλούδας”. Επίσης, αρθρογραφώ στον ελληνικό Τύπο, κυρίως όμως στο δικό μου blog, στο updot.gr. Όσο για τα επόμενα σχέδια, έχω αρκετές ιδέες που περιμένω να υλοποιηθούν!

Περισσότερα για το Γραμμόφωνο, μπορείτε να βρείτε εδώ.

_

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο pints.gr, 3.11.2015
Συνέντευξη: Αθανασία Κουλέτα

Η (συγ)γραφή μας ωφελεί, τελικά;

Πώς μπορούμε να εκφραστούμε μέσα από τη γραφή και πώς αυτή μας η ενασχόληση μπορεί να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας;

Ακόμη και το ημερολόγιο, ή τα γράμματα που γράφουμε σε αγαπημένα μας πρόσωπα μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα μέσο που θα μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε πλευρές του εαυτού μας και κομμάτια της ζωής μας που ίσως αγνοούμε. Η γραφή εκθέτει τη ζωή μας σε εμάς τους ίδιους και μας βοηθά να δούμε τη ζωή μας από μια διαφορετική οπτική γωνία.

Πώς μας ωφελεί, τελικά, η (συγ)γραφή; Ένας νέος συγγραφέας, ο Γιώργος Ιατρίδης, μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε σφαιρικά το θέμα με απαντήσεις βασισμένες σε προσωπικά του βιώματα.

Η ενασχόληση με τη συγγραφή
Η γραφή έχει ποικίλα οφέλη: θέτει σε πλήρη λειτουργία τον εγκέφαλο και τη συνείδησή μας, εξελίσσει τη γνώση της γλώσσας στην οποία γράφουμε (μητρική ή ξένη), μας βοηθά να οργανωθούμε, όταν γράφουμε στην αρχή μιας νέας ημέρας ή να χαλαρώσουμε, όταν γράφουμε στο τέλος της.

Η συγγραφή, από την άλλη, είναι μια ενασχόληση συνώνυμη, συχνά, του πάθους. Ο Γιώργος Ιατρίδης ξεκίνησε να ασχολείται με τη συγγραφή από αντίδραση, στην προσπάθειά του να νικήσει τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Όπως λέει ο ίδιος, «πίστευα και πιστεύω, πως το να πηγαίνεις κόντρα στον άνεμο ενώ πατάς σε τεντωμένο σχοινί, έχει περισσότερο ενδιαφέρον από το να ακολουθείς μια συμβατική διαδρομή στη ζωή σου. Με συνεπήρε πως μπορούσα να φτιάξω κόσμους με σάρκα και οστά, ‘λέξεις με δέρμα’ όπως λέει χαρακτηριστικά ένας στίχος, και να εκφράσω τα μέσα μου, και έστω και για λίγο οι χαρακτήρες να ζήσουν. Και επίσης, μέσα από τη γραφή, να δω με μια διαφορετική οπτική τον εαυτό μου».

Οι ιεροτελεστίες
Η (συγ)γραφή μας ωφελεί, τελικά;Η (συγ)γραφή προϋποθέτει συγκέντρωση και το κατάλληλο περιβάλλον. Προτού ξεκινήσετε να γράφετε, θα χρειαστεί να τακτοποιήσετε το χώρο σας όπως ακριβώς σας εξυπηρετεί. Ίσως χρειάζεστε μουσική να παίζει, ένα μαξιλαράκι στην πλάτη σας ή ένα ρόφημα δίπλα σας. Διάφοροι συγγραφείς ακολουθούσαν ιεροτελεστίες, όπως ο Μαρκ Τουέιν που έγραφε ξαπλωμένος, ή ο Μπαλζάκ που κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες καφέ κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Ο Γιώργος, για παράδειγμα, γράφει πάντα στον υπολογιστή και χρησιμοποιεί χαρτί μόνο όταν θέλει να γράψει κάποιον στίχο. Θέλει τάξη γύρω του, καφέ και ησυχία, ενώ όταν δούλευε το βιβλίο του, πριν αρχίσει να γράφει, άκουγε πάντα ένα μουσικό (και μυστικό!) κομμάτι από μία φορά.

Μπορεί, τελικά, η (συγ)γραφή, να μας φτιάξει τη διάθεση;
Ο Γιώργος μας λέει πως «το πιο ωραίο στη συγγραφή είναι τα 4-5 λεπτά που σου έρχεται αυτό που λέμε ‘η έμπνευση’. Εκεί μπορείς να τα δεις όλα. Σαν να μεταβαίνεις σε μια άλλη παράλληλη και ουτοπική ζωή και να επιστρέφεις με κάτι υπαρκτό». Ο ίδιος υποστηρίζει πως μέσα από τη συγγραφή αισθάνεται ολοκλήρωση, ενώ δηλώνει πως «ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται να βρει μια διέξοδο από τα προβλήματά του. Ένα μικρό απάγκιο για να περνάει κάποιες στιγμές μέσα στην ημέρα», είτε αυτό είναι η ενασχόληση με το γραπτό λόγο, ή οτιδήποτε άλλο ταιριάζει σε κάποιον.

Ο γραπτός λόγος και οι μαθησιακές δυσκολίες
Η γραφή μας βοηθά να κατανοήσουμε τη γλώσσα μας, να την εμπλουτίσουμε και να μάθουμε να γράφουμε καλύτερα (με σαφή οργάνωση, δομή και επιχειρήματα) και ορθότερα (ορθογραφημένα, συντακτικά ορθά, με τα κατάλληλα σημεία στίξης). Για άτομα (παιδιά και ενήλικες) που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες, η γραφή μπορεί να είναι δύσκολη και κοπιαστική.

Ο Γιώργος αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες και σε ερώτηση για το πώς τις ξεπέρασε, μας απαντά «Δε νομίζω πως τις έχω ξεπεράσει. Απλά μέρα με τη μέρα βελτιώνομαι. Είναι ένα ατέρμονο και ωραίο παιχνίδι το να προσπαθείς να καταστείλεις κάτι που σε εμποδίζει. Ουσιαστικά, μέσα από την τριβή της γραφής έχω καταφέρει να ελαχιστοποιήσω τα ορθογραφικά, να εμπλουτίσω το λεξιλόγιό μου, να βελτιώσω την επικοινωνία μου και πλέον εκεί που ένιωθα μειονεκτικά, τώρα να αισθάνομαι όμορφα».

Τα οφέλη της (συγ)γραφής αναλύονται σε πολλές πηγές και μπορείτε να βρείτε εξαιρετικά ενδιαφέροντα (κυρίως ξενόγλωσσα) άρθρα για τους τρόπους με τους οποίους μια τέτοια ασχολία βοηθά στην καταπολέμηση του άγχους ή άλλων διαταραχών, στην καλλιέργεια επικοινωνιακών δεξιοτήτων και στην εξάσκηση της μνήμης.

_

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο flow magazine, 31.10.2015
Συνέντευξη: Αναστασία Καρούτη, Εκπαιδευτικός-μεταφράστρια

Ο Γιώργος Ιατρίδης απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ

Ποιο είναι το κυρίαρχο γνώρισμα του χαρακτήρα σας;
Η φαντασία· και ότι γελοιοποιώ τα πάντα, ακόμα και τα πιο σοβαρά.

Ποια αρετή ζηλεύετε σ’ έναν άντρα;
Τη σιγουριά.

Ποια αρετή ζηλεύετε σε μια γυναίκα;
Τον αυθορμητισμό.

Τι εκτιμάτε περισσότερο στους φίλους σας;
Την αδελφική φιλία τους· και ότι με ανέχονται.

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα;
Είμαι υπερβολικά ήρεμος.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ενασχόληση;
Να κάνω ποδήλατο ακούγοντας μουσική.

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την ευτυχία;
Μια γυναίκα να χορεύει.

Ποια είναι για εσάς η μεγαλύτερη δυστυχία;
Να σου πραγματοποιούν τα όνειρα άλλοι.

Εάν δεν ήσασταν ο εαυτός σας, ποιος θα θέλατε να είστε;
Ένας σκηνοθέτης του Hollywood.

Σε ποια χώρα θα θέλατε να ζείτε;
«Σε μια χώρα που δεν ανοίγουν τα ντοσιέ οι στρατοδίκες…»

Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το πορτοκαλί.

Το αγαπημένο σας λουλούδι;
Το γιασεμί.

Το αγαπημένο σας πουλί;
Όλα, εξάλλου ένας στίχος λέει, «όσα μου κρύψαν οι ανθρώποι, μου ψιθυρίσαν τα πουλιά.»

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Καζαντζάκης, Ντοστογιέφσκι, Κάφκα, Σωτάκης, Κάββαλου.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας ποιητές;
Σεφέρης, Καββαδίας, Άλκης Αλκαίος, Μάνος Ελευθερίου.

Οι αγαπημένοι σας λογοτεχνικοί ήρωες;
Ο επιληπτικός Πρίγκιπας Μίσκιν, ο Mικρός Πρίγκιπας, ο Ερωτόκριτος, και φυσικά ο κ. Ασημένιος (αν δεν παινέψουμε και το σπίτι μας…).

Οι αγαπημένες σας λογοτεχνικές ηρωίδες;
Η Αρετούσα από τον “Ερωτόκριτο” και η Ναστάσια Φιλίποβνα από τον “Ηλίθιο”.

Οι αγαπημένοι σας συνθέτες;
Όσοι παντρεύουν την παράδοση με το τώρα. Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Θάνος Μικρούτσικος, Γιώργος Ανδρέου, Δημήτρης Μητσοτάκης, Αλέξανδρος Μίαρης.

Οι αγαπημένοι σας ζωγράφοι;
Ο INO και ο Βanksy, αλλά αυτοί είναι του δρόμου…

Οι ήρωες σας από την πραγματική ζωή;
Αυτοί που ακόμα κι αν πηγαίνουν τα πάντα στραβά στη ζωή τους, συνεχίζουν να χαμογελάνε.

Ποιες ιστορικές προσωπικότητες αντιπαθείτε περισσότερο;
Όλους του κακούς από τα video games.

Οι αγαπημένες σας ηρωίδες από την παγκόσμια ιστορία;
Η Ουλρίκε Μάινχοφ ίσως.

Το αγαπημένο σας φαγητό και ποτό;
Μακαρονάδες με έμφαση στις καρμπονάρες. Και από ποτό μπύρα, φυσικά.

Τα αγαπημένα σας ονόματα;
Διαμαντής, Δέσποινα, Μαριλένα, Νάγια, Emily…

Τι μισείτε περισσότερο;
Τους βολεμένους ανθρώπους.

Ποιο ιστορικό στρατιωτικό γεγονός θαυμάζετε περισσότερο;
Κανένα.

Με ποιο φυσικό ταλέντο θα θέλατε να είστε προικισμένος;
Με την ικανότητα να συνθέτω μουσική.

Με ποιον τρόπο θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Κάνοντας ποδήλατο στην εξοχή.

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό;
Προσπαθώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι τραβάνε selfie, παρά να αγκαλιάζονται.

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα λάθη πριν από το τσιγάρο.

Το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
«Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.»

_

Η πρώτη δημοσίευση έγινε εδώ >>
http://www.ideostato.gr/2015/10/blog-post_19.html

Φωτογραφία: Χάρης Κανελλόπουλος