Social life @ ΓΚΡΕΚΑ

Αυτό είναι το πρώτο πρώτο άρθρο-συνέντευξη με τη συνεργασία μου στο ΓΚΡΕΚΑ. Το ερωτηματολόγιο αυτό πραγματεύει τα social media, αλλά και την επιρροή που ασκούν στην καθημερινότητά μας. Πρώτος που κλήθηκε να απαντήσει ήταν ο Δημήτρης Αθηνάκης. Από εδώ μπορείς να διαβάσεις ολόκληρο το άρθρο.

 

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1981· σπούδασε (α)διάφορα, εδώ και έξω· τα μισά τα ’χει μετανιώσει· ασχολείται με τα social media και το ίντερνετ, τη μετάφραση, την επιμέλεια, την κριτική λογοτεχνίας και τις βόλτες στην Αθήνα· πιο πολύ, με τη medianeras.gr, όπου εργάζεται ως creative director· έχει βγάλει και δύο βιβλία ποίησης, αλλά ποιητής δεν είναι· δεν έχει κανέναν τίτλο που να του αρέσει, αλλά χρησιμοποιεί διάφορους για να συνεννοείται· μένει στο κέντρο της Αθήνας· ακούει πολλή μουσική και βγάζει πολλές φωτογραφίες· είναι ο κατάλληλος άνθρωπος την πιο ακατάλληλη στιγμή, συνήθως νωρίς το πρωί· ζει με την ελπίδα να σταματήσει να ελπίζει· και με το μότο: nulla ethica sine aesthetica· εσχάτως, παλεύει να κόψει το κάπνισμα.

#1: Δώσ’ μου ένα URL που σε χαρακτηρίζει.
Νομίζω ότι είναι θα ήταν το http://thequietus.com. Αν δεν ήταν αυτό, θα ήταν το site του Pitchfork ή του Slate. Ή το blog του ταξιδιάρη Adam, που πολύ τον ζηλεύω.

#2: Αν μπορούσες να αγοράσεις ένα hashtag και να το χρησιμοποιείς μόνο εσύ, ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήταν το #ti_leei_i_kopela ή το #se_parakalo_poly. Hashtags γεμάτα εξαλλοσύνη.

#3: Αν αύριο έκλεινε το facebook τι θα έκανες;
Έχω ήδη στην αποθήκη tsu εβαπορέ και ello μακράς διαρκείας. Παρ’ όλ’ αυτά, θα έκανα γιόγκα, kick boxing και ομοιοπαθητική. Δηλαδή, θα χρησιμοποιούσα ακόμη περισσότερο το google plus!

#4: Πιστεύεις στον έρωτα με το πρώτο add;
Δεν πίστευα μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Μέχρι να μου συμβεί δηλαδή. Και ήταν ωραίο.

#5: Ποια είναι η μονάδα μέτρησης των social δικτύων;
Το βαρόμετρο του Skout. Ή οι καφέδες της ημέρας. Ενίοτε, και το αλκοόλ.

#6: Γιατί δίνουμε περισσότερα like, παρά αγκαλιές;
Γιατί δεν έχει σημασία η ποιότητα, αλλά η ποσότητα. Δεν το κάνουμε όλοι αυτό, αλλά ισχύει ως γενικός κανόνας, μου φαίνεται. Από την άλλη, δεν πειράζει να χαρίζουμε αφειδώς τα like μας από τις αγκαλιές μας. Ας μείνουν οι αγκαλιές λιγάκι «ιερές».

#7: Πόσο ζηλεύεις τη virtual ευτυχία των άλλων;
Και μόνο που έβαλες τη λέξη «virtual» μπροστά, δεν ζηλεύω καθόλου. Ωστόσο, αν έλειπε αυτή η λέξη, θα έλεγα ότι τη ζηλεύω όχι με την έννοια του φθόνου, αλλά στο βαθμό που με κινητοποιεί ή με βάζει να σκεφτώ τι μπορεί, σε διάφορες φάσεις, να έχω κάνει λάθος. Παρ’ όλ’ αυτά, αυτό που «ζηλεύω» καθημερινά είναι οι δημιουργικές εξάρσεις των χρηστών. Αυτές κι αν με κινητοποιούν.

#8: Τα status σου έχουν συγκεκριμένο αποδέκτη ή εκφράζεις αβίαστα κάποια άποψη;
Όταν έχουν συγκεκριμένο αποδέκτη (πρόσωπο ή ομάδα προσώπων) προσπαθώ να έχουν έντονο (αυτο)σαρκασμό. Στις αβίαστες δημοσιεύσεις, τον πρώτο λόγο έχει το εκάστοτε συναίσθημα. Σχεδόν ποτέ δεν είναι η χαρά ή/και η ευτυχία. Ίσως την προφυλάσσω από το να χαρακτηριστεί «virtual», όπως λες και παραπάνω.

#9: Αν είχες τη δυνατότητα να γράψεις έναν μόνο αλγόριθμο, τι από τα δύο θα διάλεγες: να αποτινάξεις όλη τη μελαγχολία των ανθρώπων που έχει δημιουργηθεί από τα social networks ή να ερωτευτείς παράφορα;
Παράξενο δίλημμα. Η μελαγχολία οδηγεί, κάποιες φορές, στον παράφορο έρωτα, όπως και το αντίθετο φυσικά. Η μελαγχολία των social networks είναι ευθέως ανάλογη με τη μελαγχολία του «υπόλοιπου» κόσμου: η αμεσότητα της δημοσιοποίησης της γνώμης απλώς μας κάνει να φανταζόμαστε ότι ο κόσμος είναι μόνο έτσι, όπως περιγράφεται σε ένα στάτους ή σε ένα λινκ. Κι όμως, αυτή η μελαγχολία είναι δημιουργική από πολλές απόψεις. Εντούτοις, θα εξάλειφα τη μελαγχολία ― άσ’ τη να πάει στο διάολο!

#10: Έτος 2025, πως φαντάζεσαι τα social media;
Δεν τα φαντάζομαι. Τ’ αφήνω να κάνουν εκείνα τη δουλειά τους, κι εγώ τη δική μου. Υποψιάζομαι, όμως, ότι θα αγαπιούνται απ’ όλο και περισσότερο κόσμο. Είναι ό,τι ομορφότερο έχει δημιουργήσει το internet μετά το google και τα προσωπικά blogs. Ας αλλάξουν όσες μορφές θέλουν, πάντως. Αρκεί να υπάρχει κάτι social πάντα. Έστω και virtual. Ποιος είπε ότι χρειαζόμαστε μόνο την πραγματική πραγματικότητα;

Συνέντευξη: Γιώργος Ιατρίδης

#25thHourProject

Η παραγωγή της 25ης ώρας μεγαλώνει κι άλλο! Τώρα έρχεται συνεργασία και με το Instagram! Αν σου αρέσει λοιπόν να τραβάς φωτογραφίες, μπορείς να μας προβάλεις τις δικές σου. Αν έχεις έμπνευση στείλε μας όπως φαντάζεσαι εσύ φωτογραφικά την έννοια της 25ης ώρας. Πως; Με την χρήση ενός απλού hashtag #25thHourProject

Βήματα:

1. Χρειάζεται να έχεις λογαριασμό στο Instagram.
2. Φωτογράφησε το θέμα που ταιριάζει με το concept της 25ης ώρας.
3. Ανάρτησε την φωτογραφία με την ένδειξη #25thHourProject.
4. Μπες στον τοίχο της 25ης ώρας, και δες την photo σου.

Σημείωση: για να μπορούν οι φωτογραφίες να προβληθούν πρέπει ο λογαριασμός σου να είναι ανοιχτός, αλλιώς προβάλλονται μόνο σε όσους έχεις σαν ακόλουθους.

Ο σύγχρονος συγγραφέας

Ο σύγχρονος συγγραφέας πρέπει να έχει κάτι παραπάνω από τον παλιότερο συγγραφέα. Πιο παλιά, το μόνο που ένοιαζε έναν συγγραφέα ήταν πώς θα ολοκληρώσει το βιβλίο του και τι συμβόλαιο θα κάνει με τον οίκο του. Αυτές ήταν λίγο πολύ οι έννοιες του. Ο σύγχρονος συγγραφέας όμως, έχει πολλά περισσότερα στο κεφάλι του.

Αρχικά, χρειάζεται να έχει ένα δικό του χώρο, μια προσωπική ιστοσελίδα. Ένα μέρος όπου ο κάθε αναγνώστης θα μπορεί να διαβάσει το υλικό του. Άρθρα, συνεντεύξεις, κριτικές, οτιδήποτε είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο, ένας τόπος δηλαδή συγκέντρωσης της κάθε του λέξης στο internet. Ένας τόπος που θα έχει κυρίως δικά του κείμενα και θα ανανεώνεται τακτικά! Όλοι οι μεγάλοι εν ζωή συγγραφείς στο εξωτερικό έχουν το δικό τους site, και θα έλεγα είναι αρκετά ενεργοί. Στην Ελλάδα χρειάστηκε να ψάξω αρκετά για να βρω κάτι που να θυμίζει προσεγμένη και ενημερωμένη ιστοσελίδα συγγραφέα. Υπήρχαν βέβαια κι οι ελάχιστες, απειροελάχιστες εξαιρέσεις…

Untitled 6

Χρειάζεται δηλαδή να είναι ένας μικρός blogger. Πέρα από την ιστοσελίδα του όμως, μπορεί να γράφει σε περιοδικά, σε εφημερίδες, σε free press, σε στήλες στο διαδίκτυο, παντού, όπου μπορεί! Παρ όλα αυτά, θα μπορούσε να γράφει τελείως άσχετα με αυτήν, καθ’ αυτήν του την ασχολία, που είναι το γράψιμο ενός λογοτεχνικού βιβλίου. Θα μπορούσε να bloggάρει με μαγειρική, αθλητικά, τραγούδι, άστρα, οτιδήποτε!

Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να έχει για να είναι επιτυχημένος, είναι να μην ασχολείται μόνο με ένα είδος λογοτεχνίας, αλλά με πολλά. Όπως με τον στίχο, την ποίηση, το κόμιξ, το σενάριο θεατρικού έργου, ακόμα και το σενάριο μιας μικρού μήκους ταινίας. Οτιδήποτε έχει να κάνει με λέξεις, και με την διαφήμιση ας πούμε! Να γράφει με μανία πάνω από 2000 λέξεις την ημέρα, κι ας είναι όλες για τον κάδο ανακύκλωσης. Να γράφει και να σβήνει! Να μην φοβάται να σβήνει!

Παλιότερα, οι σχέσεις που είχαν οι συγγραφείς με το αναγνωστικό κοινό ήταν μόνο σε κάποια παρουσίαση βιβλίου, ή σε κάποια άλλη λογοτεχνική εκδήλωση. Τώρα, η απόσταση κοινού και συγγραφέα έχει μικρύνει. Για αυτό όμως συνέβαλαν τα κοινωνικά δίκτυα. Το facebook, το twitter,  το instagram βοήθησαν αρκετά στην αλληλεπίδραση αυτήν. Ο αναγνώστης μπορεί να γνωρίζει –σχεδόν- ακριβώς σε τι κατάσταση βρίσκεται ο συγγραφέας. Πού μένει, σε ποια μαγαζιά βγαίνει, τι ομάδα είναι, τι τραγούδια ακούει ενώ γράφει, τα πάντα! Βέβαια, ο ίδιος ο χρήστης αποφασίζει τι θα δείξει και τι όχι. Παρ’ όλα αυτά, ο σύγχρονος συγγραφέας χρειάζεται να έχει λογαριασμό σε ΟΛΑ τα κοινωνικά δίκτυα, δεν είναι καιρός να χάνει ούτε έναν αναγνώστη και να είναι ενεργός πάνω από όλα, όχι όμως στα όρια της επανάληψης, πιο φυσιολογικά πράγματα. Το point είναι να χρησιμοποιεί αυτά τα εργαλεία προς όφελος του, κι όχι για να “εκβιάζεται” η προσωπική του καθημερινότητα.

ipad_writers_booksΈνα χρήσιμο εργαλείο που καλό θα ήταν να έχει ο σύγχρονος συγγραφέας πέρα από την δικτύωση, είναι η ενασχόληση του με την φωτογραφία. Πρέπει να ξέρει να τραβάει καλές φωτογραφίες! Και δεν εννοώ να βγάζει selfies… αλλά τοπία, ή καλά πορτραίτα ή φωτογραφίες δρόμου. Δεν είναι ανάγκη να έχει επαγγελματική κάμερα. Η κάμερα ενός καλού κινητού είναι αρκετή. Πουλάει πολύ η φωτογραφία σαν μέσο, επειδή καταναλώνεις πολύ λίγο χρόνο για να τη δεις και να τη “διαβάσεις”. Επιπλέον, μπορεί να ντύνει τις λέξεις του με εικόνα. Χρειάζεται επίσης, να ξέρει να λειτουργεί κάποιο –ελαφρύ– πρόγραμμα επεξεργασίας, γιατί φωτογραφία χωρίς πείραγμα δεν είναι φωτογραφία!

Ένα άλλο στοιχείο είναι να γνωρίζει κάποια γλώσσα προγραμματισμού. Κάποιες βασικές αρχές HTML, CSS, Java βοηθάνε πάρα πολύ. Στην αρχή είπαμε πως το πιο σημαντικό είναι να φτιάξει μια προσωπική ιστοσελίδα. Αν δεν μπορεί μόνος του, πρέπει να προσλάβει έναν προγραμματιστή· να του φτιάξει το site και να του ανεβάζει κάθε λίγο και λιγάκι τα κείμενά του… Αντιθέτως, μπορεί εύκολα και χωρίς πολύ χρόνο να δημιουργήσει ένα ιστολόγιο, με μια δωρεάν εγγραφή σε κάποιο site όπως το wordpress, το blogspot, το tumblr και να αρχίσει να bloggάρει με την ησυχία του, χωρίς πολλές πολλές σκοτούρες. Βέβαια, οι διαφορές είναι μεγάλες. Στο site μπορείς να πειράξεις οποιαδήποτε γραμμή κώδικα και να το κάνεις όπως εσύ θες, ενώ στο blog μπορείς να επέμβεις μόνο σε λίγες παραμέτρους. Η δεύτερη επιλογή χάνει και σε λειτουργικότητα, αλλά και σε εμφάνιση!

Πέρα από τα βασικά θα μπορούσε να ασχολείται με κάτι τελείως διαφορετικό με το αντικείμενό του. Πάντα για την προβολή του και με έμμεσο ή άμεσο σκοπό την πώληση της δουλειάς του, ή τέλος πάντων οτιδήποτε έχει στο μυαλό του για να βγάλει κάποια χρήματα. Οι δουλειές αυτές ποικίλουν, θα μπορούσε να είναι παραγωγός σε κάποιο διαδικτυακό ραδιόφωνο, να ξέρει να παίζει μουσική σε μαγαζιά, να έχει κάποιο ρόλο στο θέατρο, να ασχολείται με τα σεμινάρια, οτιδήποτε για να μεγαλώσει τις κοινωνικές του σχέσεις. Γενικά, να είναι μια ευχάριστη φιγούρα, κι όχι σαν τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι, που τριγυρνούσαν μόνοι, άπλυτοι και μεθυσμένοι, κυριευμένοι από τα πάθη και τις εμμονές τους· τον λόγο βέβαια τον εξηγήσαμε, η εποχή αυτή επιτάσει μια πιο άμεση σχέση και πιο αλληλεπιδραστική μεταξύ των ανθρώπων.

ibook

Σημαντικό κομμάτι είναι αυτό της επικοινωνίας λοιπόν. Να απαντάει σε όλα τα email των fans, σε όλα τα απευθείας μηνύματα των κοινωνικών δικτύων και να έχει όρεξη για συνεντεύξεις. Να είναι ανοιχτός και να απαντάει από το πόσο ήρθε ο Ολυμπιακός, μέχρι και την πιο εξεζητημένη ερώτηση. Από τον “τελευταίο” follower μέχρι και τον πιο αναγνωρισμένο δημοσιογράφο. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάει, αλλά δεν πρέπει να το έχει και σαν κύρια σκέψη, πως όλα από πίσω κρύβουν την επιχειρηματικότητα, όπου θα τον βοηθήσει να πάει ακόμα πιο ψηλά!

Θα μου πείτε πως με όλες αυτές τις ασχολίες δεν θα υπάρχει χρόνος για διάβασμα και φυσικά για γράψιμο. Η αλήθεια είναι πως οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Παλιότερα, οι συγγραφείς κατανάλωναν περισσότερο χρόνο για να συνθέσουν ένα βιβλίο. Τώρα όμως με τα μέσα να είναι πιο ιδανικά, όπως π.χ να επεξεργάζομαι ένα κείμενο αμέτρητες φορές στο Word, να γράφω την έμπνευση μου στο κινητό ενώ θα είμαι στο μετρό, να τραβήξω ένα στιγμιότυπο και να με εμπνεύσει όταν πάω σπίτι, να κάνω μια ηχογράφηση, φυσικά να έχω το διαδίκτυο σαν πηγή των πάντων… καταλαβαίνει κανείς πως ο χρόνος ισοσταθμίζεται ή κερδίζεται. Τώρα όσο αναφορά την ποιότητα των βιβλίων, είναι αλλού παπά ευαγγέλιο. Σίγουρα δεν μπορώ να συγκρίνω τον Καζαντζάκη με κάποιον σύγχρονο συγγραφέα, αλλά εκεί πιστεύω παίζουν ρόλο οι συνθήκες διαβίωσης που περνάει ο κάθε άνθρωπος.

tumblr_mzesxnNcqr1s63jtco1_500

Παρ’ όλα αυτά, ο σύγχρονος συγγραφέας πρέπει να έχει σαν όχημα τις τακτικές του παλιού. Οι παλαιότεροι κακά τα ψέματα διάβαζαν πολύ. Στην σημερινή εποχή όμως, υπάρχει το internet! Έχει τη δυνατότητα δηλαδή ο τωρινός συγγραφέας, μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή του, να επισκέπτεται ελληνικές πύλες λογοτεχνίας, μεγάλες ξένες βιβλιοθήκες, Πανεπιστήμια και να έχει πρόσβαση σε εκατομμύρια βιβλία -σε μορφή ebook- όπου μπορεί να κατεβάσει και να διαβάσει, και πολλά από αυτά δωρεάν! Μέσα από το διάβασμα έρχεται και η έμπνευση, αλλά δεν είναι μόνο τα βιβλία που εμπνέουν κάποιο· είναι και τα άρθρα. Όπου πάλι τα εργαλεία, είναι πιο ευνοϊκά από ότι πιο παλιά. Ακόμα, είναι σημαντική η επικαιρότητα! Χρειάζεται να είναι μέσα στο κλίμα και να ξέρει ανά πάσα στιγμή τα καθέκαστα που συμβαίνουν σε κάθε γειτονιά του πλανήτη! Να έχει άποψη!

Τέλος, ο σύγχρονος συγγραφέας έχει μια ειδική αποστολή! Μιας και τα βιβλία που εκδίδονται είναι πολύ λιγότερα σε σχέση με παλιότερα, αλλά γράφονται περισσότερα, έχει την αποστολή να ξεχωρίσει. Να διαμορφώσει το δικό του μοναδικό στυλ γραφής και να προσπαθήσει με κάθε τίμημα να εκδοθεί. Αν δεν μπορεί έντυπα, τότε θα βρει άλλες λύσεις, πιο καινοτόμες. Χωρίς σπόνσορες και διαφημίσεις, χωρίς οίκους και συμβόλαια. Να εκδώσει μόνος του το βιβλίο! Έντυπα ή σε ηλεκτρονική μορφή. Συν τοις άλλοις, να είναι και εκδότης!

Η πρώτη φωτογραφία είναι από εδώ www.themusicbed.com

25η ώρα project

Ένα καινούριο λογοτεχνικό project μόλις άρχισε!

Τίτλος25η ώρα / 25th Hour
Θεματική: το θέμα είναι τελείως ελεύθερο, αλλά χρειάζεται να έχει κάποια σχέση με τον τίτλο.
Έκταση: από 140 χαρακτήρες (όσο δηλαδή είναι ένα tweet) μέχρι ένα διήγημα (1500 λέξεις).
Είδος: Κανένας περιορισμός. Μονόλογος, στίχος, ποίημα, πεζό, διήγημα, tweet, άρθρο, οτιδήποτε!
Σημείωση: Για πιο ωραία απεικόνιση στο blog, καλό θα ήταν τα κείμενά σας να συνοδεύονται κι από μια φωτογραφία, ανάλογη της ιστορίας που έχετε γράψει. Επίσης, θα βοηθούσε το αναγνωστικό κοινό, αν στο τέλος γράφατε δυο λόγια για εσάς και κάποιο σύνδεσμο από τυχόν blog ή το facebook προφίλ ή απλά το e-mail. Ένα καλό παράδειγμα σωστής εμφάνισης θα βρείτε εδώ.

Συνοψίζοντας, η θεματική των ιστοριών είναι ελεύθερη, όμως υπάρχει ένα δεδομένο για όλους, ο τίτλος! Όλες οι ιστορίες πρέπει να έχουν τον εξής τίτλο: 25η ώρα”. Η ολοκλήρωση αυτού του πρωτότυπου έργου θα διαρκέσει ανάλογα με τις συμμετοχές σας. Ονειρικός σκοπός είναι να ανεβαίνει κάθε μέρα κι από ένα κείμενο, από διαφορετικό συγγραφέα, για έναν ολόκληρο χρόνο!

Το παρόν εγχείρημα σκοπό έχει την ανάδειξη της ανοιχτής λογοτεχνίας και τη συλλογή κειμένων από ανθρώπους που αρέσκονται να εκφράζονται μέσα από τη γραφή. Το project είναι ανοιχτό προς όλους, είτε είστε καταξιωμένος συγγραφέας, είτε θέλετε να κάνετε την πρώτη σας ανάρτηση στο διαδίκτυο. Νιώστε ελεύθεροι να διαδώσετε το εν λόγω project σε φίλους και γνωστούς!

Όλα τα κείμενα θα αναρτηθούν εδώ:
http://25thHourProject.tumblr.com

αλλά κι εδώ:
www.facebook.com/updot.gr

αλλά και στο twitter:
@iatridisg

Τις συμμετοχές σας μπορείτε να τις στέλνετε εδώ:
giorgos.iatridis@gmail.com

hashtag:
#25thHourProject

Νίκος Καζαντζάκης: Φτάσε όπου δεν μπορείς!

Ο Νίκος Καζαντζάκης (18 Φεβρουαρίου 1883 – 26 Οκτωβρίου 1957) ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.

Θα μπορούσα να γράψω αμέτρητες παραγράφους για τον Νίκο Καζαντζάκη, αλλά θα περιοριστώ σε μερικές προτάσεις. Έτσι κι αλλιώς και εκεινού δεν του άρεσαν τα πολλά λόγια, αλλά οι πράξεις! Αρχικά, έχω διαβάσει τα περισσότερα βιβλία του· για εμένα αποτέλεσε και αποτελεί μεγάλη έμπνευση, κυρίως γιατί μου μικραίνει την απόσταση με το αδύνατο!

Επιπλέον, όποτε αισθάνομαι ψυχική ή σωματική αδυναμία, τα λόγια του γίνονται αντίλαλος εντός μου και μου υπενθυμίζουν πως ο άνθρωπος ξεπέρασε τον άνθρωπο! Πως είμαστε ανήμερα θεριά, και πως μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, αρκεί να το θελήσουμε!

Όσοι διαβάζετε αυτό το άρθρο μπορεί να μην έχετε διαβάσει κάποιο βιβλίο του, ή μπορεί ακόμα να μην έχετε ακούσει για αυτόν. Ακόμα κι αν δεν τον γνωρίζετε ή δεν διαβάζετε βιβλία είναι μια καλή αρχή να ξεκινήσετε! Πιο κάτω παραθέτω τα τρία πιο αγαπημένα μου -δύσκολη επιλογή. 

  1. καπετάν Μιχάλης
  2. Αναφορά στον Γκρέκο
  3. Ασκητική

Με αφορμή την επέτειο της γέννησής του, γράφω μερικά μόνο από τα τεράστια αποφθέγματα που άφησε πίσω του. Για μένα βέβαια δεν είναι απλές προτάσεις ή γνωμικά όπως λέγονται, αλλά οι ταχύτητες που πρέπει να έχει το κάθε ανθρώπινο σώμα!

  • Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.
  • Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.
  • Ο σωστός δρόμος είναι ο ανήφορος.
  • Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…
  • Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
  • Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.
  • Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει.
  • Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.
  • Θεριό ‘ναι η καρδιά του ανθρώπου. Θεριό ανήμερο… Χριστέ μου, μήτε εσύ μπόρεσες να τη μερώσεις.
  • Ποιος μπορεί να τα βάλει με το σεισμό, με τη φωτιά, με τα νιάτα;
  • Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν.
  • Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.
  • Αν μια γυναίκα κοιμηθεί μόνη, ντροπιάζει όλους τους άντρες.
  • Ολάνθιστος γκρεμός της γυναικός το σώμα.
  • Δεν υπάρχουν ιδέες – υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες – κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τους κουβαλάει.
  • Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;
  • H καρδιά του ανθρώπου είναι ένα κουβάρι κάμπιες – φύσηξε, Χριστέ μου, να γίνουν πεταλούδες!
  • Το ψέμα είναι ανανδρία.
  • Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.
  • Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε.
  • Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.
  • Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα.
  • «Μπορεί το λοιπόν ο άνθρωπος να ξεπεράσει τον άνθρωπο;» αναρωτιόταν ο παπα-Γιάνναρος. «Μπορεί, μπορεί», αποκρίνουνταν ο ίδιος, «μα μονάχα για μια ώρα, για δυο ώρες, μπορεί και για μια μέρα ολάκερη, μα φτάνει – αυτό θα πει Πυρκαγιά Θεού που οι απλοί άνθρωποι το λένε Παράδεισο».
  • Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: “Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;” Πολέμα!
  •  Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει.
  • Φτάσε όπου δεν μπορείς!