35μέτρα μακριά από την ευτυχία

Οι άνθρωποι εστιάζουμε μόνο στο κοντινό και στο εφήμερο, παρ’ όλα αυτά, ψάχνουμε την ευτυχία, όσο πιο μακριά γίνεται! Δεν πηγαίνουμε ποτέ σε ένα μέρος που είναι δίπλα μας, μα πάντα αναζητάμε το πιο μακρινό λιμάνι, και έτσι χανόμαστε… Χρόνια ολόκληρα είχα αυτή την απορία, γιατί δεν συναντάω ποτέ στο δρόμο γνωστούς ή φίλους; Τέσσερις πέντε μένουμε πολύ κοντά, αλλά ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Γι’ αυτό όταν θα συναντήσουμε κάποιον σε ένα τελείως διαφορετικό τοπίο, θα τρέξουμε και θα του πούμε: «α τι μικρός που είναι ο κόσμος!». Κι αν πάλι τύχει, να συναντήσουμε τον ίδιο άνθρωπο στο supermarket ή στο μανάβικο, τον προσπερνάμε και κάνουμε πως δεν τον είδαμε.

Δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ:
http://www.antiepilogou.gr/show_work.php?id=553
αντί x λόγου, λογοτεχνικό περιοδικό, Ιωάννινα

Η ερωτική εξομολόγηση ενός Like

Θα ‘θελα τόσο πολύ να σε γνωρίσω,
να μάθω που (δεν) δουλεύεις,
που μένεις και πόσο χρονών είσαι.
Να μάθω για ‘σένα κάθε λεπτομέρεια,
τι μουσική ακούς, πια άρθρα διαβάζεις
και ποιες ταινίες σου αρέσουν.
Ακόμα, τις σειρές που βλέπεις στη TV
και βέβαια, τους αγαπημένους σου αθλητές.

Θα ‘θελα τόσο πολύ να σε γνωρίσω,
να μάθω τους πρώην σου
αλλά και τους νυν σου.
Θα γίνω σίγουρα καλύτερος
μόνο από αυτά που σκέφτεσαι.

Θα ‘θελα όμως, τόσο πολύ να σε άγγιζα,
να μετάγγιζα το βλέμμα σου
και με κάποιο τρόπο να το έκανα ύλη
και αμέσως να το φυλάκιζα,
σε μια γωνιά, κάπου, στο “σπίτι μου”.

Θυμάσαι που σε σκούντηξα νοερά
και εσύ μου χάρισες το μοναδικό σου βλέμμα;
Τότε το προφίλ σου ήταν το πιο όμορφο προφίλ που είχα δει.
Μου αρκούσε να το κοιτάζω με τις ώρες,
μου αρκούσε να κοιτάζω, το απαλό, άσπρο σου δέρμα
και να μυρίζω τα αρώματα
που σου αφήσανε οι άλλοι.

Τέλος, αφού και εσύ με βλέπεις μες τα μάτια
άλλες φορές φορώντας μόνο το μαγιό
και άλλες φορές με πέδιλα του σκι,
θα ‘θελα να ξέρεις
πως για πάρτη σου
αφιερώνω κάθε σταγόνα από ιδρώτα
που κυλάει αργά, μέσα στο μπάνιο.

Δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ:
http://chimeres.info/zine/25/h-erwtikh-e3omologhsh-enos/