Ο βυσσινόκηπος

Μες στις λέξεις μου φωλιάζει ένα δέντρο μοναξιάς και το πνίγω σε ένα κύμα, που περνάει μα σου ψιθυρίζω λόγια που δεν άκουσες ποτέ και πολλά που το μυαλό σου, δε χωράει Η φωνή σου διαπερνάει τις στιγμές που δεν κρατούν και τις κάνει να φωνάζουν, με το σώμα στις αισθήσεις παραβγαίνω να μου δείξουν…

Εισαγωγικό

Μπορεί να μοιάζει με μια κοινότυπη και ανώφελη τελεία, αλλά δεν είναι. Δεν είναι τελεία που τοποθετήθηκε για να κλείσει κάτι, ούτε για να κλειστεί κάπου, δεν εξυπηρετεί κανέναν και τίποτα, φωνάζει όπως φωνάζουν κι οι λέξεις, δεν είναι σύμβολο! Είναι απλά μια σφαίρα πάνω από τις προτάσεις, ο πιο μικρός πλανήτης στον κόσμο του…

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: