25+1 “θρησκευόμενα” τραγούδια

  1. Θεέ μου μεγαλοδύναμε που `σαι ψηλά εκεί απάνω ρίξε λιγάκι τουμπεκί, Θεούλη μου στον αργιλέ μου απάνω
  2. Όχι από περιέργεια, μα δε χωράω στην ύλη κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή την έχει για θεό
  3. Για το δικό σου Θεό μαζί σου θα καώ της άπλωσε τα χέρια και βγήκαν περιστέρια
  4. Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω έχω φίλο τον Ήλιο Θεό με του αγέρα το νέκταρ μεθάω αγκαλιάζω και γη κι ουρανό
  5. Στέλνω ένα γράμμα στο Θεό, σ’ όποιον Θεό πιστεύεις να μ’ αγαπήσεις του ζητώ, να με κατανοήσεις
  6. Θεέ μου λύγισα και κλαίω πού να είναι λέω τάχα που θα κοιμηθεί
  7. Στείλε ένα γράμμα μια συλλαβή αν έχεις το Θεό σου
  8. Θεέ μου δε θέλει, το βλέπω καθαρά κι όλα, γίνανε Θεέ μου τόσο, μα τόσο ξαφνικά
  9. Βρέξε Θεέ μου όσο μπορείς οι αγάπες της νύχτας πεθαίνουν νωρίς
  10. Μη με πας απ’ το σπίτι τ’ ακούς, στο Θεό να με πας μυρωδιά καταλύτη εσύ μοναχά μ’ αγαπάς
  11. Θεέ μου κάνε να μου πάνε όλα πρίμα
  12. Στο τσιγάρο που κρατώ, στον ένα μου Θεό να μη δώσει να ξημερωθώ
  13. Θεέ μου πως μπόρεσε να με ξεχάσει, θεέ μου πως μπόρεσε να μ’ αρνηθεί;
  14. Οι θύελλες που πέρασε δεν του `βαλαν μυαλό απ’ το Θεό παιδεύεται και το Θεό παιδεύει
  15. Φεγγάρι φέγγε μου να περπατώ στη νύχτα ούτε και `συ έχεις θεό μήτε πατρίδα μόνο φωτίζεις
  16. Θέλω να πω στους βάρβαρους και στους ειδωλολάτρες πως έχω βάρος και Θεό και γι’ αυτονών τις πλάτες
  17. Γιατί Θεέ μου η ζωή με κυνηγάει σαν το ληστή κι όταν γυρεύω λίγο φως το φως μου κρύβει ο αδελφός
  18. Θεέ μου παντοδύναμε, δοξάζω το όνομά σου, πάλε ζητώ τη χάρη σου τζε τη βοήθειά σου
  19. Σε ποιο Θεό να πιστέψω…
  20. Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου
  21. Παλάτια χτίζουν οι θεοί κι εμείς πάνω στην άμμο
  22. Να κι η Φωφώ πού `χει ένα … πω, πω, πω, πω κι ούτε σπίτι, ούτε Θεό κανένα δε φοβάται η Σουλτάνα η Φωφώ
  23. Και οι θεοί σαν πείθονται εάν υπάρχει ανάγκα
  24. Πού γυρνάς, πώς περνάς, ποιον στα μάτια κοιτάς; Ποιο θεό προσκυνάς, ποια ρεφρέν τραγουδάς
  25. Δε σε χόρτασα κι εγώ και σε έχω σαν θεό κι όπου πάω μαζί σε κουβαλάω, σ’ αγαπάω…

25+1 

Ο δικός μου Θεός
δεν χωράει σε εικόνες,
δεν χωράει σε κανόνες,
δεν φοράει χρυσά.

Είν’ το φέγγος του μόνο
που ζεσταίνει χειμώνες
η ζεστή του ανάσα
όταν έξω φυσά.

25+1 τραγούδια για το χρόνο

Αν πας τον δείκτη του ποντηκιού πάνω στη λέξη “χρόνος“, θα αποκαλυφτεί ο τίτλος του κομματιού.

  1. Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
  2. Δεν ειν’ ο χρόνος με το μέρος κανενός
  3. Κι έπειτα το χρόνο μέτρησα να δω
  4. Ο χρόνος που μετράει σε λίγο δεν θα είναι εδώ
  5. Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος
  6. Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος
  7. Δεν υπάρχει χρόνος να διαλέξεις
  8. Γελάει ο χρόνος και λάμπει ανθισμένος
  9. Ο χρόνος τρελός και ο τόπος γλιστράει
  10. Βαράει κι ο χρόνος παρέα, αλλά ποιος τον παίρνει σοβαρά
  11. Πόνος, μαύρο γλυκό που σου `δωσε ο χρόνος
  12. Γέρος κι ο χρόνος σαν μουγκός υποβολέας
  13. Θέλω να πιω μαζί σου ένα τσιγάρο να δω να καίγεται στα χείλια σου ο χρόνος
  14. Κι ο χρόνος νόμισμα που κατρακυλά
  15. Τόσο σπάταλος είναι ο πόνος δε με νοιάζει που χάνεται ο χρόνος
  16. Τι θα πει πουθενά και πως χάνεται ο χρόνος
  17. Γέμισε ο χρόνος τους καθρέφτες του σημάδια, γέμισε ο πόνος τα θεμέλια δυναμίτη
  18. Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε δε κάνει στάση Γολγοθά
  19. Μόνο σιωπή ασάλευτη,  πες μου τι δεν ταιριάζει  τα παιδικά μας όνειρα κι ο χρόνος που κοχλάζει
  20. Στέκεσαι γυμνή μπροστά μου, κάνει ο χρόνος μια ρωγμή
  21. Μα ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός
  22. Και να σ’ έβλεπα να κλαις, τι θα `χε γίνει αφού ο χρόνος τελικά όλα τα σβήνει
  23. Χυμάει ο χρόνος να χαράξει πάνω στα πρόσωπα τη μάρκα.
  24. Κρύβει ο χρόνος το δάκρυ το στεγνώνει ο αέρας
  25. Δεν έχω τόπο, εσύ ο τόπος μου και ο χρόνος

5447d893784fecb169c84972e523c921
Bonus 25+1.  Δε θέλω να θυμάμαι.
Μια πέτρα θέλω να `μαι.
Ο ήλιος να με καίει
κι ο χρόνος να κυλά.

Δε θέλω να θυμάμαι.
Μια πέτρα θέλω να `μαι.
Να πέφτω και να σπάω
τα τζάμια τα κλειστά.

Προσμίξεις

πρόσμειξη η [prózmiksi] Ο33 : προσθήκη και ανάμειξη μιας ουσίας με μια άλλη ή ενός στοιχείου, π.χ. γλωσσικού, πολιτιστικού κτλ., με ένα άλλο που είναι και το κυρίαρχο. α. (χημ.) κάθε ξένη ύλη που περιέχεται σε ένα, μη καθαρό χημικά, προϊόν. β. στη μεταλλογνωσία, κάθε ξένη ύλη που περιέ χει ένα ορυκτό ή ένα μετάλλευμα:Kαθαρός σίδηρος, χωρίς προσμείξεις.

[λόγ. < αρχ. πρόσμειξις `πλησίασμα, επίθεση΄ (-σις > -ση) κατά τη σημ. του προσμειγνύω, σημδ. αγγλ. admixture]

Καλή ακρόαση!

25+1 τραγούδια με τη λέξη “μάσκα”

Λόγω της εποχής είπα να γράψω μια λίστα με τραγούδια που έχουν τη λέξη “μάσκα“· και μερικά ακόμη συνθετικά της. Κάποιοι από αυτούς είναι πολύ δυνατοί στίχοι, γραμμένοι κι εμπνευσμένοι πάντα από τους ανθρώπους και τις αδυναμίες τους!
Αν πας το δείκτη του ποντηκιού πάνω στη λέξη “μάσκα“, θα αποκαλυφτεί ο τίτλος του κομματιού.

  1. Mάσκα δεν έχω να γυρνώ, στο καρναβάλι ετούτο…
  2. Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά…
  3. Μάσκες ακάλυπτες μικρές στο γύρο του θανάτου…
  4. Στο καρναβάλι ρε που πας χωρίς μάσκα και στολή ρε να φοράς…
  5. Να σωπαίνει, μάσκες να φοράει, να παίζει θέατρο του κόσμου την αδιάβατη παγίδα…
  6. Φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις, κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς…
  7. Μάσκα δεν φόρεσα ποτέ μου στη ζωή…
  8. Βγάλε αυτή τη μάσκα, που σου φόρεσαν…
  9. Το πρόσωπό του είχε κρυμμένο κάτω απ’ τη μάσκα, και το κεφάλι του σκεπασμένο με μια τραγιάσκα…
  10. Έγινε αντίστροφη η μέτρηση για σένα, όσο κι αν κρύβεσαι στη μάσκα που φοράς…
  11. Έξω στον κόσμο όταν βγω φοράω μάσκα από τους ώμους…
  12. Δυο ώρες μείνανε μόνο κι ανάβουν τα φώτα, χάθηκαν όλα στο δρόμο βγάζω τη μάσκα αλλάζω ρότα…
  13. Σαν τη σιδερένια μάσκα της μοναδικής αγάπης, είχες πίσω σου καρφιά…
  14. Πώς θες να σ’ αγαπήσουνε με τούτο το σημάδι, που σκάλισες στη μάσκα σου κρυφά…;
  15. Κάποιος φοράει τη μάσκα του θεού, και μας τρομάζει με γκριμάτσες του θανάτου…
  16. Λένε πως έχουνε ζήσει εμπειρίες ζωής, μα σαν βγάλουν τη μάσκα τρέχεις για να κρυφτείς…
  17. Σου ζωγράφισε κι ένα χαμόγελο στο στόμα, σού ‘φτιαξε μάσκα αφού κατούρησε στο χώμα…
  18. Όλα τα σχέδια χρυσόψαρα στη γυάλα, και σύ τη μάσκα σου φοράς και τα στολίδια…
  19. Κωλοέλληνες, μασκαρλίκια δες…
  20. Ζούλα μού το σφύριξαν κάτι μασκαράδες, κι όπως περπατούσα…
  21. Συγχαρητήρια για την μάσκα σου άργησα αλλά σε αναγνώρισα…
  22. Από φακές και τραχανά, πιάνο με ουρά, τα μυαλά του Datura να ‘χες μασκαρά
  23. Όμως μην κάθεσαι νεκρός μέσα στα χιόνια, κι έχεις στα μάτια σου μια μάσκα απορίας…
  24. Φτιάχνουν τη μάσκα σου οι δραπέτες με πηλό, να βρει τροφή του Χάρλεμ το καμίνι…
  25. Πως βρέθηκα εδώ, και ακροβατώ γυμνή, στη σκηνή δίχως μάσκα και λόγια…

Bonus 25+1.  Οι μάσκες πρόσωπα με μάτια ανοιχτά μπήγουν τα νύχια τους βαθιά στο μέτωπό μου

Αφήνω στο τέλος ένα τραγούδι που το τελευταίο κουπλέ του μου άρεσει πάρα πολύ:

Αυτός ο θίασος απόψε θα καεί
και στον εξώστη θα γελάει η γαλαρία
μονάχοι μού πες πως πεθαίνουν κι οι θεοί
και των ανθρώπων πως τελειώνει η ιστορία.

Νίκος Καζαντζάκης: Φτάσε όπου δεν μπορείς!

Ο Νίκος Καζαντζάκης (18 Φεβρουαρίου 1883 – 26 Οκτωβρίου 1957) ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.

Θα μπορούσα να γράψω αμέτρητες παραγράφους για τον Νίκο Καζαντζάκη, αλλά θα περιοριστώ σε μερικές προτάσεις. Έτσι κι αλλιώς και εκεινού δεν του άρεσαν τα πολλά λόγια, αλλά οι πράξεις! Αρχικά, έχω διαβάσει τα περισσότερα βιβλία του· για εμένα αποτέλεσε και αποτελεί μεγάλη έμπνευση, κυρίως γιατί μου μικραίνει την απόσταση με το αδύνατο!

Επιπλέον, όποτε αισθάνομαι ψυχική ή σωματική αδυναμία, τα λόγια του γίνονται αντίλαλος εντός μου και μου υπενθυμίζουν πως ο άνθρωπος ξεπέρασε τον άνθρωπο! Πως είμαστε ανήμερα θεριά, και πως μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, αρκεί να το θελήσουμε!

Όσοι διαβάζετε αυτό το άρθρο μπορεί να μην έχετε διαβάσει κάποιο βιβλίο του, ή μπορεί ακόμα να μην έχετε ακούσει για αυτόν. Ακόμα κι αν δεν τον γνωρίζετε ή δεν διαβάζετε βιβλία είναι μια καλή αρχή να ξεκινήσετε! Πιο κάτω παραθέτω τα τρία πιο αγαπημένα μου -δύσκολη επιλογή. 

  1. καπετάν Μιχάλης
  2. Αναφορά στον Γκρέκο
  3. Ασκητική

Με αφορμή την επέτειο της γέννησής του, γράφω μερικά μόνο από τα τεράστια αποφθέγματα που άφησε πίσω του. Για μένα βέβαια δεν είναι απλές προτάσεις ή γνωμικά όπως λέγονται, αλλά οι ταχύτητες που πρέπει να έχει το κάθε ανθρώπινο σώμα!

  • Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.
  • Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.
  • Ο σωστός δρόμος είναι ο ανήφορος.
  • Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…
  • Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
  • Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.
  • Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει.
  • Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.
  • Θεριό ‘ναι η καρδιά του ανθρώπου. Θεριό ανήμερο… Χριστέ μου, μήτε εσύ μπόρεσες να τη μερώσεις.
  • Ποιος μπορεί να τα βάλει με το σεισμό, με τη φωτιά, με τα νιάτα;
  • Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν.
  • Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.
  • Αν μια γυναίκα κοιμηθεί μόνη, ντροπιάζει όλους τους άντρες.
  • Ολάνθιστος γκρεμός της γυναικός το σώμα.
  • Δεν υπάρχουν ιδέες – υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες – κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τους κουβαλάει.
  • Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;
  • H καρδιά του ανθρώπου είναι ένα κουβάρι κάμπιες – φύσηξε, Χριστέ μου, να γίνουν πεταλούδες!
  • Το ψέμα είναι ανανδρία.
  • Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.
  • Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε.
  • Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.
  • Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα.
  • «Μπορεί το λοιπόν ο άνθρωπος να ξεπεράσει τον άνθρωπο;» αναρωτιόταν ο παπα-Γιάνναρος. «Μπορεί, μπορεί», αποκρίνουνταν ο ίδιος, «μα μονάχα για μια ώρα, για δυο ώρες, μπορεί και για μια μέρα ολάκερη, μα φτάνει – αυτό θα πει Πυρκαγιά Θεού που οι απλοί άνθρωποι το λένε Παράδεισο».
  • Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: “Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;” Πολέμα!
  •  Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει.
  • Φτάσε όπου δεν μπορείς!

Τότε και τώρα

Τότε πηγαίναμε τσάμπα σε γλέντια και σε γιορτές και γελάγαμε με την ψυχή μας!
Τώρα στριμωχνόμαστε σε ένα club ή σε κάποιο μπουζουκτσίδικο και για να περάσουμε καλά, πρέπει να κάνουμε λογαριασμό πάνω από 200€.

Τότε ξαπλώναμε στο γρασίδι, κοιτάζαμε τα σύννεφα και ονειρευόμασταν.
Τώρα καθόμαστε σε μια καρέκλα, κοιτάζουμε την ταπετσαρία των Windows με τα σύννεφα και σκεφτόμαστε πως θα περάσει κι αυτή η μέρα.

Τότε εκφραζόμασταν ελεύθερα και λέγαμε ό,τι μας ερχόταν στο κεφάλι, δεν είχαν τιμή τα λόγια μας.
Τώρα αν οι σκέψεις μας είχαν φωνή, θα πάθαιναν κώφωση τα αυτιά μας. και επιπλέον, είναι τόσο ακριβή μια λέξη.

Τότε γράφαμε τα τηλέφωνα που μας ενδιέφεραν σε σελίδες από βιβλία, σε σπιρτόκουτα, σε κουτάκια από τσίχλες και τα ξέραμε απ’ έξω.
Τώρα το gmail ή το iCloud έχει γεμίζει με χιλιάδες άσχετα τηλέφωνα, αλλά δεν θυμόμαστε κανένα.

Τότε για να ερωτευτούμε, το μόνο που χρειαζόταν, ήταν να έχουμε γεμάτη την καρδιά μας.
Τώρα χρειάζεται να έχουμε γεμάτο το πορτοφόλι.

Τότε δεν ορίζαμε καν ραντεβού για να βρεθούμε με τους φίλους μας, ξέραμε πως όταν τελειώσουμε το διάβασμα θα είμαστε εκεί…
Τώρα συγκεντρωνόμαστε στο facebook και επίσης η αναβλητικότητα έχει χτυπήσει κόκκινο!

Τότε περνάγαμε από τις γειτονιές και τα μπαλκόνια σφύζανε από ζωή.
Τώρα δεν κυκλοφορεί κανείς στους δρόμος και το μόνο που θα δεις -αν βγεις- είναι κλειστά παραθυρόφυλλα.

Τότε για να εκφράσουμε τον έρωτα μας, γράφαμε ραβασάκια, ή ζωγραφίζαμε πάνω στο θρανίο.
Τώρα αφιερώνουμε τραγούδια μέσω του youtube.

Τότε παρακολουθούσαμε όλα τα πολιτιστικά δρώμενα, θέατρο, συναυλία, εκθέσεις.
Τώρα το telemarketing έχει γίνει η μόνη μας ψυχαγωγία.

Τότε κάναμε έρωτα.
Τώρα ξέρουμε καμιά δεκαριά πορνοστάρ και τις πηδάμε από το σπίτι μας –και τις δέκα!

Τότε όταν θέλαμε να πούμε κάτι στον άλλον, έτσι κάπως ιδιαιτέρως, του ψιθυρίζαμε στο αυτί.
Τώρα τον κάνουμε tag στο facebook ή mention στο twitter και μας “ακούει” όλη η υφήλιος.

Τότε χαιρόμασταν τον πολιτισμό, τη φύση.
Τώρα κάνουμε απλά check in.

Τότε μαζευόμασταν σε σπίτια για να ακούσουμε καινούριους δίσκους και τους επαναλαμβάναμε συνέχεια.
Τώρα τους κατεβάζει ο κάθε ένας από το σπίτι του και τους ακούει μια φορά.

Τότε ο Ελύτης πούλαγε χιλιάδες αντίτυπα.
Τώρα οι σημερινοί ποιητές βάζουν αγγελίες ανάγνωσης.

Τότε αγοράζαμε καρτ ποσταλ, μαζεύαμε αυτοκόλλητα και κάναμε συλλογή από τάπες.
Τώρα οι αναμνήσεις μας είναι στριμωγμένες στο instagram.

_

Εξηγούμε για να μην παρεξηγούμε, το παρόν άρθρο δείχνει 15 στιγμιότυπα όπου παλιότερα περνούσαμε καλύτερα από ότι σήμερα. Φυσικά, υπάρχουν 15+ στιγμιότυπα που το τώρα είναι καλύτερο από το τότε. Δεν έχω σκοπό να στιγματίσω εποχές, αλλά να προβάλω πως ξεπουλήσαμε –φτηνά– την ευτυχία, στο βωμό της καλοπέρασης, της μοναξιάς και της αυτοπροβολής.

25+1 επαγγέλματα-στίχοι που χάθηκαν στο χρόνο

  1. Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα…
  2. Θα υπάρχει μια διέξοδος, είπε ο παλιάτσος στο ληστή…
  3. Ένας ντελάλης σε έρημη πλατεία 40 χρόνια ψάχνει την αιτία…
  4. Μπροστά πηγαίνει ο σιδεράς με το σφυρί στο χέρι…
  5. Θα’ ρθει ο άγριος τρυγητής κι ό,τι έχεις θα του δώσεις…
  6. Και ο τρυγητής των αστεριών παίρνει, καθώς το βλέμμα μου γυρνά καθώς το σώμα γέρνει…
  7. Και στη φουφού του καστανά, στάχτη να γίνεις σατανά…
  8. Ρόλοι κι αισθήματα σ’ αρχαία διαδρομή, γέρος κι ο χρόνος σαν μουγκός υποβολέας
  9. Σ’ όλα τα μπουρδέλα, τ’ όνομά μου πρώτο, λήσταρχος Νταβέλης
  10. Μη μου γυρίζεις την πλάτη σου, εγώ, για την πάρτη σου είμαι τρελός
  11. Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται…
  12. Παραμυθάς γυρνώ ξανά, σε μέρη γνώριμα παλιά…
  13. Αν ήμουνα αρλούμπα κι εσύ παραμυθάς, να σου ‘κανα μια τούμπα κι εσύ να μου γελάς…
  14. Ένας σπουργίτης στη βροχή, στο σύρμα τυχοδιώκτης
  15. Στου Καραμπάχ τα υψίπεδα καλπάζει, ένας ασίκης της Ανατολής…
  16. Μα, τώρα, στον αγώνα νικούνε οι καρβουνάδες, που έχουν στην μεριά τους τον ίδιο τον ποιητή…
  17. Καροτσέρη καροτσέρη, άσ’ το καμουτσίκι απ’ το χέρι, και μην το κτυπάς…
  18. Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης, έπαψε να ζει ρεμπέτης
  19. Λούστρος κι αν εγίνηκες αλήτης κι αλανιάρης, πρέπει να το συλλογιστείς εμέ δεν έχεις πάρει…
  20. Όσοι γινούν πρωθυπουργοί, όλοι τους θα πεθάνουν, τους κυνηγάει ο λαός, απ’ τα καλά που κάνουν…
  21. Τα σύνορα φυλούν σταθμάρχες, σαν κάποιους μετρ ξενοδοχείων…
  22. Ο παγοπώλης της Ερμού, μες στις δροσιές του ουρανού…
  23. Κι ο ξεδοντιάρης ο κουλουράς, απ’ τη γωνία…
  24. Ούτε τη Πόπη έπιασε ξανά ο κερατάς, ούτε απ’ τη γειτονιά μας περνάει ο γαλατάς
  25. Πάει ο ναργιλές, πάει κι ο μπουφετζής, πάει ο παλιός λατερνατζής

Bonus 25+1. Ο ελάχιστος λέμε, ο νοσταλγός της αρχής

Μπορεί το 26 να είναι άσχετο με όλα τα υπόλοιπα,  αλλά για ΄μένα αποτέλεσαι την αφορμή, για να αρχίσω να ψάχνω όλα αυτά τα επαγγέλματα. Ο στίχος του Θανάση Π. περικλείει θα έλεγα όλους τους στίχους μαζί!  Ίσως γιατί όλα είχαν μια δόση νοσταλγίας και μοναξιάς. Αυτό το συναίσθημα που λες, θα στραγγίξω το λίγο, το ελάχιστο για να βγάλω πολύ! Κι ας μην με δει κανείς, στην τελική που το κάνω!

Τα βιβλία που διάβασα το 2013

Σίγουρα δεν ήταν από τις πιο αναγνωστικές μου χρονιές το 2013. Ο λόγος απλός, στρατιωτική θητεία. Αφού τους 8 και κάτι πρώτους μήνες του έτους τους έφαγα στην Ορεστιάδα. Παρ’ όλα αυτά, σε εν ώρα υπηρεσίας, στον ελεύθερο χρόνο και στα “υπερατλαντικά” ταξίδια που έκανα για να φτάσω στην άλλη άκρη της Ελλάδας διάβαζα!

Υπήρξαν δύο χρονικές περιόδοι που έκανα να γυρίσω σπίτι πάνω από 2 μήνες, έτσι πήρα μαζί μου αρκετά βιβλία, μη τύχω και ξεμείνω, και τελικά δικαιώθηκα. Οι συνθήκες του στρατού δεν ήταν οι καλύτερες μιας και η θερμοκρασία εκεί πάνω έφτασε τους -8. Οπότε έπρεπε να βρω ένα μέσω να με θεραπεύει από την παγωνιά· και αυτό ήταν το βιβλίο!

Δεν άργησα να γράψω στην αναζήτηση του κινητού μου «Δημοτική Βιβλιοθήκη Ορεστιάδας». Γράφτηκα αμέσως και από εκεί δανείστηκα 2-3 βιβλία. Μια μικρή όαση σε ένα κατά τα άλλα μέρος με δεκάδες καφετέριες, internet café και στεγνοκαθαριστήρια. Κάπως έτσι διαμορφώθηκε η παρακάτω λίστα!

Με μια λέξη ξεχωρίζω την δυνατή γραφή του Κάφκα, φυσικά τον αγαπημένο μου όλων Καζαντζάκη, και τέλος το βιβλίο που μου δάνεισε μια φίλη για να περνάω τις δύσκολες ώρες εκεί πάνω, το Χαμογέλα ρε!